II SA/Lu 145/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca) Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 23 stycznia 2024 r. znak: SKO.41/6595/L/2023 w przedmiocie refundacji dla odbiorcy paliwa gazowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie (organ) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Kazimierza Dolnego z 21 listopada 2023 r. odmawiającą przyznania M. M. (skarżąca) refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, wynikającej z opłaconej faktury dokumentującej dostarczenie paliw gazowych za okres od 1 stycznia 2023 r. do 30 listopada 2023 r. do odbiorcy paliw gazowych. Organ w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał na mające zastosowanie w sprawie przepisy art. 18 oraz art. 2 pkt 7 ustawy o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2687 ze zm. – dalej jako: ustawa o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych). Następnie wyjaśnił, że we wniosku z 6 listopada 2023 r. o wypłatę refundacji podatku VAT za dostarczone paliwo gazowe w 2023 r. Skarżąca zadeklarowała, żę głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest jedno z następujących źródeł: kocioł gazowy/bojler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy zasilane paliwami gazowymi, zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 roku o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz centralnej ewidencyjności budynków (Dz. U. z 2021 r, poz. 554 ze zm.). Skarżąca oświadczyła również, że w 2022 r. ani ona, ani nikt z jej gospodarstwa domowego nie uzyskał dochodu niepodlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz, że nikt z podanych we wniosków członków gospodarstwa domowego nie uzyskał dochodu z gospodarstwa rolnego. Składki na ubezpieczenie zdrowotne wnioskodawczyni oraz członków jej gospodarstwa domowego odprowadzane były do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Uwzględniając powyższe Kolegium stwierdziło, że nie jest sporna w sprawie okoliczność wykorzystywania jako główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego urządzenia grzewczego zasilanego paliwami gazowymi, wpisanego lub zgłoszonego do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 ustawy. W ocenie organu, przedmiot sporu stanowi natomiast wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu przypadającego na osobę w wieloosobowym gospodarstwie domowym, ustalonego w oparciu o art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Organ ustalił, że 3-osobowa rodzina wnioskodawczyni w 2022 r. uzyskała dochód w wysokości [...] zaś miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę wyniósł [...] zł ([...] : 12 miesięcy : 3 osoby). Organ przedstawił szczegółowe wyliczenie dochodu, z uwzględnieniem poszczególnych członków gospodarstwa domowego. Wskazał, że M. M. osiągnęła dochód w wysokości [...] zł, tj. [...] zł (PIT- 37) - [...] zł (podatek) - ([...] składka zdrowotna). T. M. uzyskała dochód w wysokości [...] zł, tj. [...] zł (PIT-37) + [...] zł (KP) - ([...] składka zdrowotna), zaś A. M.-S. - dochód w wysokości [...] zł, tj. [...] zł (PIT- 37) - ([...] składka zdrowotna). W świetle powyższych obliczeń, organ orzekł, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanki "kryterium dochodowego" dla refundacji podatku VAT za dostarczone paliwo gazowe w 2023 r., z uwagi na przekroczenie kwoty 1.500 zł przeciętnego miesięcznego dochodu przypadającego na osobę w gospodarstwie domowym wieloosobowym. Organ nadmienił, że okoliczności dotyczące sytuacji majątkowej oraz zdrowotnej członków gospodarstwa domowego nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W skardze (zatytułowanej "odwołanie") wniesionej do sądu, skarżąca wyraziła niezadowolenie z rozstrzygnięcia organu. Wskazała na szereg okoliczności faktycznych dotyczących zamieszkiwanej przez nią nieruchomości przy ul. [...]. Przywołała także fakty związane ze stanem zdrowia oraz kondycją finansową członków rodziny, pozostających ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie formułowała konkretnych zarzutów, natomiast zwróciła się o zmianę zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymał stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej jako: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 18 ustawy o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych, w przypadku gdy odbiorca paliw gazowych w gospodarstwie domowym, o którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy - Prawo energetyczne: 1) wykorzystuje jako główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego urządzenia grzewcze zasilane paliwami gazowymi, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy - Prawo energetyczne, wpisany lub zgłoszony do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2023 r. poz. 2496), do dnia wejścia w życie ustawy, albo po tym dniu - w przypadku głównego źródła ogrzewania wpisanego lub zgłoszonego po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy; 2) jest osobą w gospodarstwie domowym jednoosobowym, w którym wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 390, 658 i 1429) nie przekracza kwoty 2100 zł, lub osobą w gospodarstwie domowym wieloosobowym, w którym wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych nie przekracza kwoty 1500 zł na osobę - przysługuje mu refundacja kwoty odpowiadającej podatkowi VAT wynikającej z opłaconej faktury i informacji, o których mowa w art. 18a, dokumentujących dostarczenie paliw gazowych od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. oraz od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. do tego odbiorcy paliw gazowych, zwana dalej "refundacją podatku VAT". Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, przez dochód rozumie się, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób, przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, 2687 i 2745 oraz z 2023 r. poz. 28), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. W świetle cytowanych przepisów prawo do refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, wynikającej z opłaconej faktury - dokumentującej dostarczenie paliw gazowych - przysługuje odbiorcy paliw gazowych w razie spełnienia następujących warunków. Po pierwsze, główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego stanowi urządzenie grzewcze zasilane paliwami gazowymi, które zostało wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków (CEEB) do dnia wejścia w życie ustawy o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych, tj. do 21 grudnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku pierwszego wpisu urządzenia do centralnej ewidencji emisyjności budynków. Po drugie, wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu przypadającego na osobę w wieloosobowym – jak w przypadku skarżącej - gospodarstwie domowym, prowadzonym przez odbiorcę paliw gazowych, nie przekracza kwoty 1.500 zł. Jak wynika z ustaleń organów, w deklaracji z 15 listopada 2023 r. skarżąca wskazała, że w budynku jednorodzinnym, położonym [...] przy ul. [...], którego jest właścicielką, źródło ciepła stanowi jeden kocioł gazowy/bojler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy. W toku postępowania organ nie zakwestionował prawdziwości deklaracji. Okoliczność wykorzystywania urządzenia grzewczego zasilanego paliwami gazowymi należało zatem uznać za bezsporną. Tym samym, także warunek z art. 18 pkt 1 ustawy o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych należało ocenić jako spełniony. Spór w niniejszej sprawie koncentruje się natomiast rozstrzygnięciu kwestii spełnienia przez skarżącą kryterium dochodowego określonego w art. 18 pkt 2 ustawy o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych. Bezspornym jest, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką T. M. oraz siostrą A. M.-S.. W związku z tym, w świetle art. 18 ust. 2 ustawy, gospodarstwo domowe skarżącej należy kwalifikować jako wieloosobowe, a więc kryterium przeciętnego miesięcznego dochodu przypadającego na członka tego gospodarstwa wynosi 1.500 zł. W aktach sprawy znajdują się wydruki urzędowe z systemu informatycznego Ministerstwa Finansów, dokumentujące wysokość dochodu skarżącej, jej matki T. M. oraz siostry A. M.-S., który wynika z zeznań podatkowych PIT-37 oraz PIT-40A (w przypadku A. M.-S.) za 2022 r. Organ pozyskał także wydruki urzędowe z systemu ZUS, zawierające informacje o składkach uiszczonych na ubezpieczenie zdrowotne. Z dokumentów tych wynika, że M. M. w 2022 r. osiągnęła dochód w wysokości [...] zł, należny podatek wyniósł [...] zł. Kwota składek na ubezpieczenie zdrowotne, pomniejszona o wartość składek od dodatkowego wynagrodzenia – "trzynasta" i "czternasta" emerytura ([...]) wyniosła [...] zł. Uwzględniając powyższe wartości, dochód M. M., obliczony w oparciu o art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wyniósł [...] zł. Dochód T. M. wyniósł [...] zł, należny podatek: [...] zł. Dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w 2022 r.: [...] zł. Kwota składek na ubezpieczenia zdrowotne, po uwzględnieniu składek od dodatkowych wynagrodzeń wyniosła [...] zł ([...] Dochód T. M. ustalony na potrzeby postępowania w przedmiocie refundacji wyniósł zatem [...] zł. Wysokość dochodu osiągniętego przez A. M.-S. w 2022 r., wynikająca ze złożonego zeznania podatkowego, wyniosła [...] zł. Należny podatek: [...] zł. Wartość składek na ubezpieczenie zdrowotne, z uwzględnieniem składek od "trzynastej" i "czternastej emerytury", wyniosła [...] zł ([...]). Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, dochód A. M.-S. wyniósł więc [...] zł. Uwzględniając powyższe wartości, wysokość łącznego dochodu osiągniętego przez członków gospodarstwa domowego skarżącej w 2022 r. wyniosła [...] zł, a więc miesięczny dochód rodziny wyniósł [...] zł. To zaś prowadzi do wniosku, że przeciętny miesięczny dochód przypadający na członka 3-osobowego gospodarstwa domowego skarżącej wyniósł [...] zł. Powyższe ustalenia co do dochodu członków rodziny skarżącej są zbieżne z ustaleniami prezentowanymi przez organ w zaskarżonej decyzji. W rezultacie należy także zgodzić się z organem, że kryterium dochodowe określone w art. 18 pkt 2 ustawy o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych nie zostało spełnione. Wartość przeciętego miesięcznego dochodu przypadającego na członka gospodarstwa domowego skarżącej wyniosła bowiem [...] zł., przekraczając tym samym jego dopuszczalną – w rozumieniu art. 18 pkt 2 ustawy - wartość o ponad [...] zł, co stanowi negatywną przesłankę przyznania refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu.