II SA/Lu 218/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2020 r. sprawy ze skargi A. K. na Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2018 r., sygn. akt II SAB/Lu 99/18 oddala skargę. Pismem z [...] marca 2020 r. A. K. (dalej jako: skarżący) wniósł skargę na niewykonanie przez Prezydenta Miasta L. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 18 czerwca 2018 r., sygn. akt II SAB/Lu 99/18. Skarżący zażądał wymierzenia organowi grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w maksymalnej kwocie określonej w art. 156 § 6 (tj. [...] zł), zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania oraz orzeczenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że powołanym wyrokiem Sąd zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z [...] lutego 2016 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Pismem z [...] marca 2020 r. skarżący wezwał organ do wykonania wyroku, jednak do dnia złożenia niniejszej skargi organ nie załatwił sprawy tj. nie dokonał wypłaty zasiłku skarżącemu zgodnie z treścią wyroku, czym naruszył zasadę szybkości działania. Skarżący podniósł, że organ nie wykonał wyroku nawet po tym gdy Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 listopad 2018 r. (I OSK 4028/18) oddalił wniosek organu o wstrzymanie wykonania przedmiotowego wyroku. Z kolei skarga kasacyjna, którą organ wniósł od przedmiotowego wyroku została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2020 r. (I OSK 4028/18). Skarga kasacyjna nie dawała organowi uprawnień do wstrzymania wykonania przedmiotowego wyroku tj. dokonania wypłaty zaległego zasiłku, gdyż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zdaniem skarżącego opieszałość i przewlekłe postępowanie w sprawie wypłaty przedmiotowego zasiłku stałego trwa już co najmniej od wydania wyroku WSA w Lublinie z 24 listopada 2015 r. (II SA/Lu 129/15), organ mimo wielokrotnych wezwań nie wykonał tego wyroku i nie dokonał wypłaty przedmiotowego zasiłku skarżącemu. Przez zaniechanie organu oraz pozostawienie w bezczynności do chwili obecnej w załatwieniu sprawy skarżący poniósł wiele szkód nie tylko psychicznych lecz także materialnych, popadł w zadłużenie czynszowe, gdyż po odebraniu zasiłku nie był w stanie płacić czynszu. Ponadto zapożyczył się na wykup leków i inne podstawowe rzeczy niezbędne do egzystencji. Zasądzenie sumy pieniężnej na rzecz skarżącego w obecnym stanie rzeczy jest całkowicie uzasadnione i pozwoliłoby choć w części zrekompensować skarżącemu stratę jaką poniósł on na skutek bezczynności organu i jego wadliwego działania. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta L. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że konsekwencją oddalenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Lublinie z 18 czerwca 2018 r. jest obowiązek wypłaty skarżącemu zasiłku stałego przyznanego decyzją administracyjną z [...] sierpnia 2014 r. Decyzja przyznająca zasiłek stały w kwocie [...]zł miesięczne w okresie od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] sierpnia 2017 r. została uchylona decyzją z [...] maja 2016 r., która stała się dopiero ostateczna z dniem [...] czerwca 2016 r. tj. z dniem wydania decyzji przez organ odwoławczy. Skarżący pismem z [...] marca 2020 r. wezwał organ do wypłaty zasiłku stałego, przywołując wyrok NSA oddalający skargę kasacyjną organu. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z [...] marca 2020 r. organ zwrócił się do skarżącego z prośbą o podanie numeru konta bankowego, na które będzie można przelać zasiłek stały. Prośba ta wynikała z wprowadzenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie stanu epidemii. Ogłoszenie tego stanu zobligowało organ do wprowadzenia zmian w przedmiocie wypłaty przyznawanych świadczeń z autowypłaty na indywidualne konta bankowe lub karty przed płaconej. Skarżący nie wyraził zgody na podanie numeru konta bankowego, na które organ mógłby przelać zasiłek stały, o czym poinformował pismem z [...] kwietnia 2020 r. Z uwagi na brak zgody ze strony skarżącego, pismem z [...] maja 2020 r. organ poinformował stronę o wypłacie zasiłku stałego w formie autowypłaty w banku w miesiącu maju 2020 r. Skarżący nie odebrał zasiłku stałego we wskazanym terminie. Pismo informujące o terminie wypłaty zasiłku było dwukrotnie awizowane przez operatora pocztowego i odebrane już po wyznaczonym terminie, na co organ nie miał wpływu. W związku z tym organ pismem z [...] czerwca 2020 r. ponownie wyznaczył kolejny termin wypłaty zasiłku stałego w formie autowypłaty w banku w miesiącu czerwcu 2020 r. Organ zaznaczył, że autowypłaty są realizowane przez bank wg ustalonego harmonogramu wypłat, co oznacza, że świadczeniobiorcy pomocy społecznej mogą odbierać przyznaną pomoc finansową jedynie w terminach wynikających z ustalonego harmonogramu. Posiadanie konta bankowego umożliwia klientom łatwiejszy dostęp do przyznanych środków finansowych, a w obecnym czasie zagrożenia epidemiologicznego chroni też ich życie i zdrowie Z powyższego wynika, że organ nie był w stanie bezczynności. Brak bezczynności organu oznacza z kolei, że postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: W świetle art. 154 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W razie uwzględnienia skargi, poza wymierzeniem grzywny sąd może orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego; stwierdza czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty stanowiącej górną granicę grzywny (niezależnie od możliwości dochodzenia roszczeń odszkodowawczych od organu, na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. W rozpoznawanej sprawie skarga na niewykonanie wyroku sądu nie jest zasadna, gdyż nie doszło do niewykonania wyroku WSA w Lublinie z 18 czerwca 2018 r. (II SAB/Lu 99/18) z przyczyn leżących po stronie organu. Wymieniony wyrok zobowiązywał organ (Prezydenta Miasta L.) do załatwienia wniosku skarżącego z [...] lutego 2016 r. Wniosek skarżącego dotyczył wypłaty zaległego zasiłku stałego, przyznanego decyzją administracyjną z [...] sierpnia 2014 r. Załatwienie wniosku nie wiązało się z wydaniem żadnego aktu administracyjnego, lecz z dokonaniem czynności faktycznej wypłaty świadczenia. Termin do wykonania tego obowiązku wynosił, zgodnie z ww. wyrokiem Sądu, 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku. Nie ma racji skarżący twierdząc, że wniesienie skargi kasacyjnej od tego wyroku nie wpływało na bieg terminu do wykonania obowiązku przez organ. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 18 czerwca 2018 r. nie był jeszcze wyrokiem prawomocnym, stąd 14 dniowy termin na wykonanie obowiązku zaczął biec od dnia [...] marca 2020 r., kiedy to doręczono organowi I instancji odpis prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2020 r. (k. 21 akt adm.). Pismem z [...] marca (k. 15 akt adm.) organ poinformował o zmianie zasad dokonywania wypłat, związanej z ogłoszeniem na terytorium RP stanu epidemii i wynikającymi stąd rekomendacjami banku realizującego obsługę klientów MOPS (w międzyczasie skarżący wezwał ponownie organ do wykonania wyroku). W piśmie tym, powołując się na wprowadzone obostrzenia i rekomendacje banku, poproszono skarżącego o wskazanie numeru rachunku bankowego, na który zostanie dokonana wypłata zaległych świadczeń. W odpowiedzi, w piśmie z [...] kwietnia (k. 16 akt adm.) skarżący odmówił wskazania rachunku bankowego, ze względu na to, że oznaczałoby to konieczność wizyty w banku w celu założenia konta oraz zażądał wypłaty świadczenia w formie tzw. autowypłaty. W tej sytuacji, pismem z [...] maja 2020 r. organ poinformował, że świadczenie będzie dokonane w formie autowypłaty (k. 17 akt adm.). Ponieważ skarżący nie odebrał świadczenia w maju, sytuacja powtórzyła się w czerwcu (pismo organu z [...] czerwca 2020 r., k. 18 akt adm.). Skarżący po raz kolejny nie odebrał zaległych świadczeń. W tej sytuacji, skoro wykonanie wyroku w sprawie II SAB/Lu 99/18 miało polegać na czynności faktycznej wypłaty zaległych świadczeń, organ podjął prawidłowe działania w tym kierunku (umożliwiono skarżącemu wypłatę świadczeń zarówno w formie wpłaty na konto bankowe, jak i następnie w formie tzw. autowypłaty), a do wypłaty nie doszło z przyczyn leżących po stronie skarżącego, nie jest zasadny zarzut niewykonania wyroku sądu administracyjnego, co musi skutkować oddaleniem skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.