II SA/Lu 257/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sp. z o.o. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wniosku z dnia 26 października 2011 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego B6 na działkach położonych w L. przy ul. W. i K. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 23 marca 2012 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga sporządzona przez pełnomocnika Sp. z o.o. 03 , zatytułowana: "Skarga na naruszenie prawa". W skardze niniejszej zarzucono Prezydentowi Miasta naruszenie prawa poprzez pozostawienie bez rozpoznania wniosku spółki z dnia [...] października 2011 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego B6 na wymienionych we wniosku działkach położonych w L. przy ul. W. i K., żądając uchylenia tego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) określa zakres kognicji sądu administracyjnego, stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Pismem z dnia 28 listopada 2011 r. Prezydent Miasta pozostawił bez rozpoznania wniosek Sp. z o.o. 03 o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego B6 na wymienionych we wniosku działkach położonych w L. przy ul. W. i K . Pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie mieści się w żadnej z kategorii aktów podlegających kognicji sądu administracyjnego, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 p.p.s.a., w szczególności nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynność pozostawienia bez rozpoznania podania strony nie rozstrzyga o jakichkolwiek jej uprawnieniach materialnych związanych z prowadzoną sprawą; nie dochodzi do powstania bezpośredniego związku między tą czynnością a znajdującymi potwierdzenie w prawie materialnym uprawnieniami. Inaczej rzecz ujmując, czynność ta jest wyłącznie pochodną pozostającego w toku lub dopiero inicjowanego postępowania administracyjnego, którego celem jest skonkretyzowanie uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym (por. wyrok WSA w Białymstoku z 20 grudnia 2011 r., II SA/Bk 756/11, LEX nr 1097964). Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem, wnoszący podanie, które pozostawiono bez rozpoznania, ma jednak możliwość skorzystania ze środków przewidzianych przez prawo dla przeciwdziałania nieterminowemu załatwieniu sprawy. W przypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej - gdy zarzuca ona organowi naruszenie prawa polegające na zaniechaniu wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania - skarga na bezczynność organu (por. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 11, Warszawa 2011, s. 311, uchwała SN z 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00, OSNP 2000, Nr 19, poz. 702, postanowienie NSA z 8 kwietnia 2008 r., I GSK 485/07, LEX nr 469747, wyrok NSA z 12 maja 2006 r., I OSK 869/05, LEX nr 236563, wyrok NSA z 16 stycznia 2003 r., II SAB 333/02, niepubl., wyrok NSA z 12 grudnia 2001 r., II SAB 270/01, niepubl., wyrok NSA z 17 stycznia 2001 r., II SAB 240/00, niepubl., wyrok NSA z z 10 grudnia 2003 r., II SAB 4/03, niepubl.). W związku z tym, iż wydane na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. pismo pozostawiające wniosek bez rozpoznania nie podlega kontroli sądu administracyjnego, wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.