II SA/Lu 299/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a sprostować omyłkę pisarską występującą w sentencji i uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 maja 2017 r. w sprawie II SA/Lu 299/17 w ten sposób, że męskie imię "S." zastąpić żeńskim imieniem "S". Zgodnie z art. art.156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz.718 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał (...) Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. (zob. postanowienie NSA z dnia z dnia 3 września 2013 r., II OZ 665/13, postanowienie NSA z dnia 14 października 2014 r., II GZ 633/14). Sytuacja taka występuje w niniejszej sprawie. W sentencji i uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 299/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie omyłkowo użył męskiego imienia "S", zamiast formy żeńskiej "S". Omyłka jest oczywista, co wynika załączonych akt administracyjnych. Z tego względu orzeczono, jak w sentencji postanowienia.