II SA/Lu 318/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dnia 2 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 22 kwietnia 2025 r., znak: ZOA-V.7721.2.2025 w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej A. L. 100 (sto) złotych uiszczone tytułem wpisu od skargi. A. L. wniosła skargę na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 22 kwietnia 2025 r., znak: ZOA-V.7721.2.2025 w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżąca została wezwana m.in. do złożenia 8 odpisów skargi z 19 maja 2025 r. (k. 1) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (potwierdzenie odbioru, k. 16). W wykonaniu wezwania skarżąca złożyła 8 egzemplarzy pisma datowanego na 19 maja 2025 r., które treścią i grafiką nie odzwierciedla pierwotnej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), do pisma strony, w tym również do skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (m.in. organowi administracji, który wydał zaskarżoną decyzję). Jeżeli do pisma nie zostanie dołączony jego odpis, sąd wzywa stronę do nadesłania takiego odpisu w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Jeśli odpis nie zostanie nadesłany w zakreślonym terminie sąd ma obowiązek odrzucić skargę (58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Skarżąca nie wykonała wezwania, ponieważ nie złożyła odpisów pierwotnej skargi. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że odpisem pisma procesowego (a więc także skargi) jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Może to być kopia pisma wykonana dowolną techniką, osobno wykonany jego duplikat bądź - zgodnie z brzmieniem art. 47 § 2 p.p.s.a. - fotokopia (zob. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., II OSK 927/09). Istotne jest, aby odpis był treściowo zgodny z oryginałem i poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę. Istotą odpisu jest wierne odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (zob. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., II OZ 1348/10; postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 23 marca 2017 r., II SA/Rz 251/17). Nadesłane przez skarżącą w dniu 24 czerwca 2025 r. pismo datowane na 19 maja 2025 r. w ośmiu egzemplarzach nie jest odpisem skargi przekazanej do sądu 2 czerwca 2025 r. Jest to całkowicie inny dokument. W tej sytuacji należało uznać, że skarżąca nie usunęła wskazanego braku formalnego. W świetle przytoczonych przepisów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.