II SA/Lu 335/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. P. i I. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. P. i I. P. na decyzję Wojewody L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości p o s t a n a w i a I. przyznać L. P. i I. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący, w zakreślonym w wezwaniach terminie (data stempla pocztowego), na urzędowych formularzach symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioski uzasadnili tym, że są małżeństwem prowadzącym wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką, z którą zamieszkują w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymują się z emerytury skarżącej w kwocie [...] złotych brutto, skarżącego w kwocie [...] złotych brutto oraz matki w kwocie [...] złotych brutto. Skarżący oświadczyli również, że są właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha, które oddali w dzierżawę. Z wniosków wynika również, że skarżący jest po zawale serca w związku z czym 40% dochodu przeznacza na koszty leczenia. Skarżący wezwani do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłali potwierdzenie wypłaty/odbioru emerytury skarżącego, z którego wynika, że wynosi ona [...] złotych brutto – [...] złotych netto, decyzję dotyczącą emerytury skarżącej, z której wynika, iż wynosi ona [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz decyzję dotyczącą emerytury matki, z której wynika, że wynosi ona [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi zatem [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Żadna z wymienionych sytuacji nie zachodzi w sprawie niniejszej. Skarżący mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, są właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha oraz mają stałe źródła dochodu. Nie można zatem przyjąć aby zaliczali się do osób ubogich bądź takich, których dochód nie wystarcza na pokrycie wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi. W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazali natomiast zasadność żądania zwolnienia ich od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złotych (§2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) pozostałe koszty sądowe każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Przy czym niektóre z nich mogą w toku postępowania występować więcej niż jeden raz. Mając to na uwadze jak i wysokość kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący uiszczając je narażą siebie i matkę na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Już bowiem tylko koszty leczenia skarżącego pochłaniają 40% jego dochodu, co stanowi kwotę [...] złotych netto. Skarżący mogą natomiast ponieść koszty ustanowienia adwokata bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Minimalny koszt ustanowienia adwokata dla reprezentowania skarżących w niniejszej sprawie wynosi bowiem 295,20 złotych brutto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 461) i w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Wysokość wynagrodzenia adwokata jak i to, że jest ono ponoszone w toku postępowania jednorazowo przy uwzględnieniu wysokości dochodów skarżących decyduje o tym, że mogą oni ponieść ten koszt bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.