II SA/Lu 446/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. D. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stypendium sportowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. O. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia [...] r., nr [...], w sprawie zasad, trybu przyznawania, wstrzymywania i cofania oraz wysokości stypendiów sportowych Zarządu Województwa dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie krajowym lub międzynarodowym (Dz. Urz. Woj. L. Nr 140, poz. 2999). Skarga ta datowana na 26 marca 2015 r., została złożona osobiście w Sądzie w dniu 27 marca 2015 r., zaś Sąd przekazał ją organowi przy piśmie z dnia 31 marca 2015 r., które wpłynęło do organu w dniu 3 kwietnia 2015r. W tym samym dniu, tj. 3 kwietnia 2015r. organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na poprzedzające skargę wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 19 stycznia 2015r. Następnie pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. skarżący ponowił skargę na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia [...] r., nr [...], wnosząc pismo za pośrednictwem organu. W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r. poz. 596 ze zm.) skargę na przepis aktu prawa miejscowego podjęty przez organ województwa w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone danym przepisem. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007, z. 3, poz. 60) wyjaśnił, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Jakkolwiek uchwała ta dotyczy skargi wniesionej w trybie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), to niewątpliwie mając na uwadze tożsamość rozwiązań legislacyjnych w ustawie o samorządzie województwa w tym zakresie, należy uznać, że stanowisko NSA zawarte w tej uchwale zachowuje aktualność również w niniejszej sprawie. Mając na uwadze pogląd wyrażony w powyższej uchwale składu poszerzonego NSA stwierdzić trzeba, że termin do wniesienia skargi na uchwałę sejmiku województwa określony został w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przepis ten wprowadza zatem dwa terminy do wniesienia skargi: pierwszy dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ województwa udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) drugi zaś dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – termin ten wynosi wówczas sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna się bieg drugiego z tych terminów. Jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczył odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeśli natomiast organ nie doręczył stronie odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wezwania, to w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, powinna być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego kwestionowaną uchwałą z dnia [...] r., nr [...], skarżący złożył osobiście w siedzibie organu dniu 19 stycznia 2015r. (k. 1 akt administracyjnych sprawy o sygn. akt II SA/Lu 377/15), a organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Z akt sprawy II SA/Lu 377/15 wynika, że udzielił wprawdzie takiej odpowiedzi, ale dopiero uchwałą z dnia [...]., nr [...], doręczoną skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2015r., a więc po upływie 60 dni od wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a poza tym odpowiedź dotyczyła innej (wskazanej również w tym wezwaniu) uchwały Sejmiku Województwa , to jest uchwały z dnia [...] r., nr [...] (k. 3 akt admin. sprawy o sygn. akt II SA/Lu 377/15). W konsekwencji skarżącego obowiązywał 60-dniowy termin do wniesienia skargi do tut. Sądu, który upływał w dniu 20 marca 2015r. – skarga z dnia 26 marca 2015r., ponowiona następnie w piśmie z dnia 7 kwietnia 2015r. została zatem wniesiona z uchybieniem tego terminu. Z tych względów nie może być ona merytorycznie rozpoznana, lecz podlega odrzuceniu jako spóźniona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.. Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w postanowieniu.