II SA/Lu 447/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Dz. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stypendium sportowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu [...]r. (prezentata organu – k. 3 akt sądowych) O. Dz. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – za pośrednictwem Sejmiku Województwa reprezentowanego przez Marszałka Województwa – skargę uchwałę tego organu z dnia [...]r., nr [...], zmieniająca uchwałę w sprawie zasad, trybu przyznawania i pozbawiania oraz rodzajów i wysokości stypendiów sportowych i nagród Województwa za osiągnięte wyniki sportowe oraz wyróżnień dla osób wyróżniających się osiągnięciami w działalności sportowej. W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 596 ze zm.) skargę na przepis aktu prawa miejscowego podjęty przez organ województwa w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone danym przepisem. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSAiWSA 2007/3/60) wyjaśnił, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Jakkolwiek uchwała ta dotyczy skargi wniesionej w trybie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), to niewątpliwie mając na uwadze tożsamość rozwiązań legislacyjnych w ustawie o samorządzie województwa w tym zakresie, należy uznać, że stanowisko NSA zawarte w tej uchwale zachowuje aktualność również w niniejszej sprawie. Mając na uwadze stanowisko wyrażone w powyższej uchwale stwierdzić należy, że termin do wniesienia skargi na uchwałę sejmiku województwa określony został w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Powołany przepis wprowadza zatem dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy z nich ma zastosowanie w sytuacji, gdy właściwy organ województwa udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten wynosi 30 dni i biegnie od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi na jego wezwanie. Drugi z terminów do wniesienia skargi przewidzianych w tym przepisie wynosi 60 dni i biegnie od dnia złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zaś obowiązuje on w sytuacji, w której w trakcie jego biegu organ nie udzieli odpowiedzi na otrzymane wezwanie. Powyższe oznacza, że w ramach trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a., wraz z wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi. Jeżeli przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, zaś swój bieg rozpoczyna trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeśli natomiast organ nie doręczy stronie odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia złożenia wezwania, to w tym terminie powinna zostać wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Z akt niniejszej sprawy, a także z akt sprawy II SA/Lu 377/15, w której przedmiotem skargi O. Dz. była inna uchwała Sejmiku Województwa, wynika, że skarżący złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa m.in. w kwestionowanej w niniejszej sprawie uchwale z dnia [...]r., nr [...]w dniu [...]r. (k. 1 akt adm. w sprawie II SA/Lu 377/14 oraz treść wyjaśnień skarżącego zawartych w piśmie z dnia [...] r. – k. 19 akt sądowych sprawy niniejszej). W tym dniu rozpoczął zatem swój bieg sześćdziesięciodniowy termin do zaskarżenia przedmiotowej uchwały do sądu administracyjnego, który to termin zostałby przerwany jedynie w razie doręczenia skarżącemu przed jego upływem, tj. przed dniem [...]r., odpowiedzi organu na złożone wezwanie (wówczas rozpocząłby swój bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi). Tymczasem Sejmik Województwa nie doręczył skarżącemu przed dniem [...]r. odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Doręczenie to miało bowiem miejsce dopiero w dniu [...] r. (k. 3 akt adm. sprawy II SA/Lu 377/15). W tej sytuacji należy uznać, że w dniu [...]r. ostatecznie upłynął termin do wniesienia przez O. Dz. skargi na przedmiotową uchwałę. Doręczenie skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa już po upływie 60 dni od dnia złożenia tego wezwania, nie spowodowało już natomiast rozpoczęcia dodatkowo biegu trzydziestodniowego terminu do złożenia skargi i tym samym pozostaje bez wpływu dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi. Biorąc pod uwagę, że skarga O. Dz. została wniesiona dopiero w dniu [...] r. należy uznać, że skarżący złożył ją z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.