II SA/Lu 452/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. w sprawie ze skargi Z. W. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] r., [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności Wójta Gminy [...] i Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Niedopuszczalność skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy skarga: 1) dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4) albo 2) została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu (art. 5), albo 3) została wniesiona w sprawie podlegającej kognicji sądu powszechnego. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] r., Nr [...], w której odniesiono się do jego pisma z dnia [...]r. Pismo to skierowane zostało do Rady Gminy [...] i zawiera negatywną ocenę działalności Wójta Gminy [...] oraz Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej [...]. W ocenie sądu pismo skarżącego z dnia [...] r. stanowi skargę z art. 227 K.p.a. Zawiera ona bowiem negatywną ocenę działania organu administracji oraz pracowników jednostek organizacyjnych gminy. Przepis art. 227 zawiera zaś przykładowe wyliczenie okoliczności, które mogą być przedmiotem skargi. Są nimi "zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw". Uregulowanie to należy rozpatrywać w kontekście art. 221 § 1 i 2 K.p.a., który określa krąg ich adresatów. Pozwala to stwierdzić, że przedmiot skargi został ujęty bardzo szeroko. Przedmiotem skargi może być zatem każda negatywna ocena działalności podmiotu powołanego do wykonywania zadań państwa lub innego podmiotu, np. organizacji społecznej, któremu zlecono zadania z zakresu administracji publicznej oraz ich pracowników i funkcjonariuszy (por. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że w sprawach dotyczących postepowania skargowego unormowanego w Dziale VIII, rozdziale 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13 oraz powołane tam orzeczenia – publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skarga taka podlegać będzie odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdyż nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4) (por. postanowienie WSA w Warszawie z 3 lutego 2004 r., I SA 2226/03 – publikowane w Centralnej Bazie Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Mając na uwadze powyższe rozważania oraz przedmiot pisma skarżącego z dnia [...] r., działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę Z. W. należy odrzucić. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.