II SA/Lu 464/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości bądź w części od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. W. i S. W. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowania budynku p o s t a n a w i a I. przyznać S. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący na urzędowym formularzu symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości lub w części od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz z bezrobotnym synem, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni 70 m2 i utrzymuje się ze swojego świadczenia z ZUS w kwocie [...]złotych netto oraz emerytury żony w kwocie [...]złotych netto. Skarżący jest współwłaścicielem użytków rolnych o powierzchni [...] arów, [...] arów posesji zaś [...] arów stanowią nieużytki, podmokłe łąki. Na koszty utrzymania koniecznego skarżącego składają się wydatki na abonament telefoniczny – [...] złotych, leki – [...] złotych, rehabilitację – [...] złotych i całodziennego wyżywienia – [...] złotych. Skarżący podkreślił, że ze względu na stan zdrowia wymaga stałego leczenia, rehabilitacji oraz pomocy osób drugich. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Żadna z powyższych sytuacji nie zachodzi w sprawie niniejszej. Skarżący jak i jego małżonka posiadają stałe dochody, których wysokość pozwala na ponoszenie kosztów utrzymania koniecznego. Ponadto posiadają dom oraz użytki rolne. Nie można więc skarżącego zaliczyć do osób ubogich bądź takich, których dochody nie pozwalają na pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Brak jest więc podstaw do zwolnienia skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Stwierdzić jednak należy, że skarżący wykazał, że nie może ponieść kosztów ustanowienia adwokata z wyboru wraz z kosztami sądowymi, gdyż groziłoby to uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla niego i rodziny. Po uiszczeniu przez skarżącego wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 złotych koszty sądowe sprowadzają się do wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych oraz pozostałych opłat sądowych, które każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych. Minimalne wynagrodzenie adwokata ustanowionego z wyboru dla prowadzenia niniejszej sprawy w toku postępowania pierwszoinstancyjnego wynosi 480 złotych netto (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Przy czym nie można wykluczyć ewentualnych kosztów postępowania kasacyjnego wynoszących nie mniej niż 240 złotych netto (§14 ust. 1 pkt 1 lit. b w/w rozporządzenia). Mając na uwadze to, że skarżący wraz z małżonką uiścili wpis sądowych od wniesionej skargi, co świadczy o tym, iż bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego mogą ponosić koszty sądowe w nie wyższej od 500 złotych wysokości, przyjąć należy, że skarżący bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego może ponosić pozostałe koszty sądowe. Te bowiem każdorazowo jak i łącznie (brak jest obecnie wniosków, które mogłyby skutkować możliwością prowadzenia postępowania zażaleniowego) nie przekroczą kwoty 500 złotych. W ocenie referendarza sądowego skarżący nie może jednak wraz z kosztami sądowymi ponosić kosztów ustanowienia adwokata z wyboru. Minimalne koszty ustanowienia adwokata z wyboru są bowiem wyższe od kosztów sądowych a ponadto zobowiązanie skarżącego do ponoszenia kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia adwokata z wyboru przekracza finansowe możliwości skarżącego i jego żony. Z tych względów referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata odmawiając przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak na wstępie.