II SA/Lu 504/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze sprostowało z urzędu oczywistą omyłkę w swojej decyzji z dnia [...]. utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]. w sprawie odmowy przyznania M. G. zasiłku stałego, w zakresie daty wydanej decyzji w ten sposób, że zamiast "[...], dnia [...]." wpisano " Z., dnia [...]." W uzasadnieniu organ wskazał, że przed wydaniem decyzji, w dniu [...]. otrzymał wymagane informacje od organu pierwszej instancji, a w dniu [...]. podjęło decyzję w tej sprawie, błędnie wpisując datę na egzemplarzach wydanej decyzji. Była to oczywista omyłka, która powinna zostać sprostowana. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. G. wskazał, że nieprawidłowa data wydania decyzji stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności tej decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Przepis ten powinien służyć do eliminowania z obrotu prawnego indywidualnych aktów prawnych, których treści nie da się pogodzić z zasadą praworządności, a właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w razie sprzeczności treści decyzji z datą jej wydania. Wyjaśnił, że pismem z dnia [...] marca 2021r. zwrócił się do organu II instancji o potwierdzone kopie akt sprawy, które otrzymał w ilości 102 ponumerowanych stron. Akta sprawy nie były kompletne nie zawierały między innymi wniosku o wydanie kopii akt sprawy z dnia [...].03.2021r. oraz decyzji SKO w Z. z dnia [...]. w ilości sztuk 3 (dotyczących przyznania zasiłku stałego, odmowy przyznania zasiłku stałego oraz postanowienia o sprostowaniu omyłki pisarskiej ). Ponadto brak jest jakichkolwiek wzmianek w protokołach posiedzeń z dnia [...] lutego 2021 r. o wystąpieniu do MCPR w Z. z koniecznością uzupełnienia dokumentacji. Protokoły rozpraw ( 2 sztuki) dotyczące zasiłku stałego sporządzone zostały taką samą czcionką natomiast protokół rozprawy dotyczący omyłki pisarskiej został sporządzony zupełnie inną czcionką co zaprzecza między innymi twierdzeniom Kolegium o wydaniu jednej decyzji w dniu [...]. Karty akt sprawy dotyczące postępowania prowadzonego przez Kolegium zostały ułożone w sposób niechronologiczny. We wszystkich protokołach rozprawy z dnia [...] lutego 2021r. w przebiegu posiedzenia Kolegium oznajmia, że po analizie okoliczności faktycznych i prawnych rozpatrywanej sprawy, w kontekście zebranego materiału dowodowego skład orzekający podjął jednomyślnie rozstrzygnięcie w przedmiocie utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji, co oznacza, że organ nie prowadził żadnych dodatkowych czynności np. uzupełniających materiał dowodowy lecz karty nr 95-97 wskazują na coś wręcz przeciwnego. Znajdująca się adnotacja urzędowa z dnia [...] lutego 2021r. z MCPR w Z. znajdująca się na karcie nr [...] nie posiada pieczęci wpływowej Kolegium lub innego potwierdzenia jej przyjęcia do akt sprawy. W związku z powyższym nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia omyłki pisarskiej. Ostatecznie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 113 § 1 kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Wprawdzie przepis ten nie zawiera definicji legalnej oczywistej omyłki, jednak w orzecznictwie wielokrotnie już wyjaśniano, że chodzi w nim o błąd pisarski lub rachunkowy albo inny błąd, lecz zawsze dostrzegalny "na pierwszy rzut oka", ewidentny, łatwo zauważalny i nie wymagający dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń czy ustaleń. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też innego, wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami. Oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu ( tak NSA w wyroku z dnia z 25 września 2019 r. II OSK 2250/18 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów administracyjnych ). W orzecznictwie za omyłkę pisarską uważa się również widoczne, wbrew zamierzeniu organu, użycie niewłaściwe daty (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 września 2008 r. I OSK 1502/07 opubl. w CBOSA ). Również w wyroku z dnia 26 czerwca 2008r. ( II OSK 746/07 opubl. w CBOSA ) Naczelny Sąd Administracyjny uznał tryb art. 113 § 1 kpa za prawidłowy do usunięcia wady decyzji administracyjnej polegającej na błędnym ujęciu daty jej wydania. Zdaniem Sądu w każdym razie nie można akceptować poglądu, że omyłkowo ujęta data decyzji czyni z niej odrębny akt prawny, który nie ma nic wspólnego z przedmiotem rozpatrywanej sprawy administracyjnej. Trafnie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 29 marca 2012 r. ( I SA/Gl 268/11 opubl. w CBOSA ), że ocena »oczywistości omyłki« powinna wynikać z całości zgromadzonego materiału dowodowego oraz – a może przede wszystkim – z realiów konkretnej sprawy. Sprostowanie daty co do zasady będzie spełniało przesłankę oczywistej omyłki, poza sytuacją, gdy z określoną datą prawo wiąże określone w ustawie skutki prawne. Co więcej w postanowieniu z dnia 18 października 2016r. ( I UZ 21/16 ) Sąd Najwyższy za dopuszczalne uznał, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne , możliwość usunięcia w trybie art. 113 § 1 kpa także wady decyzji polegającej na braku daty jej wydania. W orzecznictwie i doktrynie powszechnie przyjęty jest również pogląd, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Podkreśla się przy tym, że nie jest dopuszczalne sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego (np. wyrok NSA z dnia 24 września 2009r. II OSK 1439/08 i podane tam orzecznictwo opubl. w CBOSA ). Warto podkreślić, że do zmiany stanu faktycznego w wyniku sprostowania treści decyzji dochodzi wtedy, gdy organ, używając tej instytucji procesowej, tworzy nowy stan faktyczny sprawy, który nie odpowiada zgromadzonym materiałom dowodowym, albo gdy w ten sposób uzupełnia stan faktyczny, zmieniając swoje ustalenia i przydając im nowy, nieznany dotąd wymiar, mający zupełnie inne znaczenie niż przed sprostowaniem i to nie tylko z punktu widzenia stanu sprawy, ale i samego rozstrzygnięcia. Wówczas niewątpliwie sprostowanie jest nieprawidłowe. Wbrew przekonaniu skarżącego w rozpoznawanej sprawie nie można mówić o tego rodzaju naruszeniach. Bez wątpienia omyłka zaistniała w tym zakresie w niniejszej sprawie nie miała istotnego charakteru. Dokonane sprostowanie nie miało wpływu na odmowę przyznania skarżącemu zasiłku stałego decyzją z dnia [...]., jak również nie ograniczało prawa skarżącego do merytorycznego rozpoznania sprawy w dwu instancjach, z którego to prawa zresztą skorzystał. Zmiana decyzji organu odwoławczego w żadnym razie nie wywołała także innych skutków. Nie określił ich zresztą sam skarżący, nie wskazując by były one dla niego korzystne, czy niekorzystne. W ocenie Sądu, zgodzić należy się z organem odwoławczym, że wskazanie jako daty wydania decyzji dnia [...]. było wynikiem oczywistej omyłki. Z akt sprawy wynika, że pismem z tego dnia Kolegium zwracało się do Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z. o wyjaśnienie kiedy stronie została doręczona decyzja z [...]. Z prezentaty na piśmie wynika, że organ I instancji pismo otrzymał [...] lutego 2021r. W adnotacji urzędowej Specjalisty pracy socjalnej stanowiącej odpowiedź na pismo Kolegium widnieje data [...] lutego 2021r. Prawdą jest, że nie ma na niej potwierdzenia wpływu do Kolegium, z pewnością jednak było to później, niż data [...] luty 2021r. W ocenie organu, którą należało podzielić, niemożliwe było zatem wydanie decyzji w tej dacie. W ten sposób w opisanym wyżej zakresie ani nie doszło do zmiany ustaleń faktycznych organu, ani tym bardziej do zmiany zawartego w omawianej decyzji rozstrzygnięcia, a oczywistość omyłki uzasadnia słuszność podjętego na podstawie przepisu art. 113 § 1 kpa postanowienia o sprostowaniu. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2019r. poz. 2325) skargę należało oddalić.