II SA/Lu 523/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. i M. P. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku E. P. i M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 30 kwietnia 2018 r. E. P. i M. P. złożyli skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Jednocześnie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że nakazana tą decyzją "rozbiórka elementów ścian pozbawiłaby skarżących mieszkania". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta L. decyzją z [...] r., znak: [...], nakazał skarżącym, rozbiórkę nadbudowy budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr [...], przy ul. [...], w L.. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy tę decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest bowiem, że wykonanie obowiązku, nałożonego na stronę skarżącą decyzją organu pierwszej instancji, utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją, to jest dokonanie rozbiórki części wskazanego wyżej obiektu budowlanego – ze swej istoty – może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki (por. jedynie przykładowo postanowienia NSA z: 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2619/11, 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1382/11, 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 385/12, 5 października 2012 r., sygn. akt II OZ 863/12, 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 29/13 oraz 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OZ 375/17). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.