II SA/Lu 606/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. B. o przyznanie nieopłaconych kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 777/05 dotyczącej zwrotu nienależnie pobranego zasiłku stałego wyrównawczego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie radcy prawnemu M. B. tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych. Radca prawny M. B. wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wniósł o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej w wysokości 150% stawki minimalnej powiększonej o należy podatek od tworów i usług. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłata za udzieloną pomoc prawną nie została uiszczona w całości ani w części. Do wniosku dołączono zaadresowaną na adres skarżącego opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z unormowaniem §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała postępowanie o wznowienie którego wnosił skarżący, treść § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sporządził ją ten sam radca prawny, który występował przed sądem pierwszej instancji wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia jak i to, że wnioskodawca w sprawie niniejszej reprezentował skarżącego w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządził opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać za sporządzenie opinii wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Tak więc należne wnioskodawcy wynagrodzenie wynosić będzie 146,40 złotych łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług wynoszącym 26,40 złotych. Stosownie do unormowania §2 ust. 1 rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie tak treść opinii prawnej jak i jej objętość oraz to, że w aktach sprawy brak jest dowodu aby wnioskujący występował o udostępnienie akt sprawy jak i akt sądowoadministracyjnych ze sprawą związanych wskazuje, iż sporządzenie przez wnioskodawcę opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie wiązało się dla niego z poniesieniem szczególnego nakładu pracy. Z tych powodów referendarz sądowy określając wysokość należnego wnioskodawcy wynagrodzenia nie przychylił się do wniosku o jego zasądzenie w wysokości 150% stawki minimalnej. Mając na względzie powyższe należało orzec jak na wstępie.