II SA/Lu 658/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Asesor WSA Jerzy Drwal,, Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 września 2006 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego oddala skargę. Decyzją z dnia czerwca 2006r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa w zw. z art. 3pkt.17a, art. 4ust.2pkt.1 i art. 11aust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz.2255 ze zm.) oraz §2 i §4 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. Nr 105, poz.881 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania K. P. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia maja 2006r., znak: [...] o odmowie przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka na dzieci: W. P. i D. P. W uzasadnieniu decyzji odmownej organ I instancji stwierdził, że nie ma podstaw do przyznania świadczeń, ponieważ matka dzieci żyje. W odwołaniu od tej decyzji K. P. wyjaśnił, że jego żona M. P. od 2002r. przebywa we W. i nie łoży na utrzymanie rodziny, dlatego z jego powództwa toczy się postępowanie o rozwód. K. P. oświadczył ponadto, że obecnie samotnie wychowuje dwoje dzieci, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania i podzielając stanowisko Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. stwierdził, że nie zachodzą przesłanki przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego określone w art. 11a ust.1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, bowiem żona wnioskodawcy K. P., a matka W. P. i D. P. żyje, a sprawa o rozwód jest jeszcze w toku przed Sądem Okręgowym III Wydział Cywilny- Rodzinny (sygn. akt [...]) Skargę na powyższą decyzję wniósł K. P. domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji. Zdaniem skarżącego, okoliczność iż faktycznie on sam wychowuje małoletnie dzieci, a ponadto jest bezrobotny uzasadnia przyznanie mu świadczenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Skarżący ubiegał się o przyznanie mu dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka. W świetle obowiązujących przepisów pomoc społeczna, która obejmuje również świadczenia rodzinne wydatkowana jest ze środków Skarbu Państwa, dlatego może być przyznawana wyłącznie wówczas, gdy wnioskodawca nie ma możliwości uzyskać takiej pomocy samodzielnie i po wyczerpaniu wszystkich innych prawem przewidzianych sposobów. W odniesieniu do dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka, warunkiem uwzględnienia wniosku o to świadczenie jest uprzednie rozstrzygnięcie przez właściwy sąd sprawy o alimenty od drugiego z rodziców, na którym zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego spoczywa obowiązek łożenia na utrzymanie i wychowanie dzieci. Wynika to z art. 11a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2003r., Nr 228, poz.2255 ze zm.) który stanowi, że dodatek taki przysługuje samotnie wychowującym dziecko matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, jeżeli nie zostało zasądzone świadczenie alimentacyjne na rzecz dziecka od drugiego z rodziców, ponieważ drugi z rodziców dziecka nie żyje albo ojciec dziecka jest nieznany. W razie ustalenia przez sąd rodzinny, że alimenty nie mogą zostać zasądzone, ponieważ drugi z rodziców nie żyje albo że ojciec dziecka jest nieznany organ pomocy społecznej ma obowiązek przyznać takie świadczenie. Brak natomiast takiego orzeczenia sądu rodzinnego potwierdzającego, że alimenty nie mogą być zasądzone z powyższych przyczyn uniemożliwia przyznanie dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka. W takiej sytuacji organ bez względu na inne okoliczności sprawy, w tym również trudną sytuację faktyczną osoby ubiegającej się o dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka nie może przyznać tego świadczenia. Jak wynika z akt sprawy, matka małoletnich dzieci wnioskodawcy żyje, a sprawa alimentów na ich rzecz nie została rozstrzygnięta w sposób uprawniający do przyznania wnioskowanego świadczenia. Z powyższych względów skarga nie jest uzasadniona, dlatego należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 31 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).