II SA/Lu 661/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz ( spr.), Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji dotyczącej pomocy w postaci jednego gorącego posiłku p o s t a n a w i a odrzucić skargę. D.O. wystąpił na drogę postępowania sądowoadministracyjnego ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2004 r. o odmowie uzupełnienia drugoinstancyjnej decyzji tegoż organu z dnia [...] czerwca 2004 r., ostatecznie umarzającej postępowanie administracyjne przed organem pierwszej instancji w przedmiocie zmiany w trybie nadzwyczajnym, statuowanym dyspozycją art. 155 k.p.a., uprzednio powziętego rozstrzygnięcia o przyznaniu świadczenia z pomocy społecznej w postaci jednego gorącego posiłku dziennie, częściowo odpłatnego, a w zakresie placówki wskazanej dla jego realizacji. W zaistniałej sytuacji proceduralnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozstrzygnięcie administracyjne powzięte w wyniku rozpatrzenie wniosku strony o uzupełnienie decyzji, w tym odwoławczej, w kontekście przesłanek stanowionych unormowaniem art. 111 § 1 k.p.a., także gdy jest negatywne i uzyskuje wówczas formę postanowienia, proceduralnie nie stanowi samodzielnego, odrębnego rozstrzygnięcia w danej sprawie, a w konsekwencji nie uzyskuje w obrocie prawnym bytu, niezależnego od rozstrzygnięcia objętego żądaniem uzupełnienia. Zatem nie służy stronie, także od postanowienia w tym przedmiocie, odrębna skarga dla formalnoprawnie skutecznego zainicjowania postępowania w trybie sądowoadministracyjnym, gdy dodatkowo zważyć dyspozycję art. 111 § 2 k.p.a., określającą początek biegu terminu dla formalnoprawnie skutecznego złożenia skargi na decyzję objętą żądaniem uzupełnienia, a który następuje dopiero od dnia doręczenia odpowiedzi na wniosek o uzupełnienie, bez względu na jej treść. Powyższa regulacja, w swej jurydycznej istocie eliminuje niedopuszczalny w świetle obowiązującego porządku prawnego, dualizm w badaniu administracyjnego rozstrzygnięcia w danej sprawie, a zatem w kontekście tożsamych okoliczności faktycznych i podstawy prawnej, każdorazowo w trybie zwykłego procedowania, skoro po przesądzeniu racji wniosku strony o uzupełnienie decyzji, w dalszej kolejności jest ona legitymowana do zainicjowania kontroli decyzji kończącej administracyjne postępowanie w sprawie na drodze sądowoadministracyjnej, a obejmującej swym ustawowo przewidzianym zakresem kognicji, także aspekt kompletności, zupełności zaskarżonej decyzji w kontekście wpływu na wynik sprawy. O przymiocie ostateczności postanowienia odmawiającego uzupełnienia decyzji z dnia [...] czerwca 2004 r., opisanej na wstępie, bez prawa do skargi w trybie sądowoadministracyjnym, organ odwoławczy w pełni prawidłowo pouczył skarżącego, w kontekście art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedstawiona ocena prawna stanowi konsekwentną kontynuację utrwalonego w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jurydycznego poglądu, by przywołać wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 23 października 1998 r. w sprawie I SA/Lu 977/97 LEX 34928, z dnia 22 listopada 2000 r. w sprawie II SA/Gd 1783/98 ONSA 2002/1/23, z dnia 06 września 2001 r. w sprawie II SAB 22/01 LEX 53373. Z tego względu niniejsza skarga podlegała jurydycznej subsumcji, jako niedopuszczalna w rozumieniu hipotezy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czyniąc zasadnym zastosowanie rygoru odrzucenia skargi, statuowanego dyspozycją tegoż unormowania, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w sentencji.