II SA/Lu 661/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 listopada 2021 r. sprawy ze skargi Ł. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. Starosta P. odmówił Ł. P. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę myjni samochodowej samoobsługowej, dwustanowiskowej, z kontenerem technicznym produkcji firmy I. ze szkieletem w postaci slupów stalowych, na których ma zostać umieszczony dach w formie sklepień łukowych wieńczących każdy segment o rozpiętości konstrukcyjnej 4,8 m i wysokość przejazdu 3,10 m wraz z drogami dojazdowymi, placem manewrowym i 6 miejscami postojowymi dla samochodów osobowych i 1 miejscem dla osoby niepełnosprawnej na działce nr [...] w K. . W uzasadnieniu organ wskazał, że inwestor nie uzupełnił wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę do którego został zobowiązany postanowieniem z dnia [...] listopada 2020r. w tym do wykazania zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Nr [...] Rady Gminy w K. z dnia [...] czerwca 2001 r. w sprawie dokonania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K.. W piśmie Wójta Gminy K. z dnia [...] lipca 2020 r., wskazano, że działka nr [...] położona jest w terenie 030 PU, który zgodnie z treścią § 30 planu jest terenem działalności gospodarczej z zakresu handlu i obsługi rolnictwa o uciążliwości nieprzekraczającej granic terenu będącego w prawnej dyspozycji inwestora. Organ zaznaczył, że wprawdzie w planie nie ma definicji działalności gospodarczej w zakresie handlu, jednak według Słownika Języka polskiego handel to działalność polegająca na kupnie, sprzedaży lub wymianie towarów i usług. Ponadto encyklopedie zarzadzania definiują handel jako proces gospodarczy polegający na wymianie towarowo – pieniężnej , która ma celu uzyskanie zysku i utożsamiany jest z działalnością gospodarczą polegająca na zakupie i sprzedaży towarów. Myjnia samochodowa wiąże się z usługą związaną z obsługa pojazdów i tym samym stanowi obiekt usługowy, a ten rodzaj usługi nie wpisuje się w usługi z zakresu handlu i obsługi rolnictwa. Po rozpoznaniu odwołania inwestora Wojewoda decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Organ podał, ze w myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu oraz wymaganiami ochrony środowiska, zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy jak wyżej, sprawdzeniu podlega również kompletność projektu budowlanego oraz posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, a także wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Zgodnie z kolejnym ust. 3 art. 35 Prawa budowlanego w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Również w ocenie organu odwoławczego mino wezwania do uzupełnienia wniosku inwestor nie wywiązał się z tego z tego obowiązku w tym co do doprowadzenia zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwała Nr [...] Rady Gminy w K. z dnia [...] czerwca 2001 r. w sprawie dokonania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K.. Organ podzielił dotychczasowa ocenę, że położenie działki nr [...] w terenie 030 PU, który zgodnie z treścią § 30 planu jest terenem działalności gospodarczej z zakresu handlu i obsługi rolnictwa o uciążliwości nieprzekraczającej granic terenu będącego w prawnej dyspozycji inwestora uniemożliwia realizację planowane inwestycji. Budowa myjni nie dotyczy handlu lecz usług, które dodatkowo nie są związane z obsługą rolnictwa. Potwierdza to treść § 45 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 2022) zgodnie z którym dopuszczalne jest uczestniczenie w ruchu pojazdu wolnobieżnego, ciągnika rolniczego z maszyną zawieszaną i przyczepy specjalnej o szerokości nieprzekraczającej 3,00 m. Dostępne informacje handlowe pozwoliły ustalić, że wysokość ciągników i ładowaczy kołowych często przekracza określoną w projekcie wysokość przejazdu 3,10 m. Tymczasem w projekcie przewidziano miejsca postojowe dla samochodów osobowych 2,5 m x5m. Organ podkreślił, że niczego nie zmienia stanowisko [...] S. H. wyrażone w piśmie z dnia [...] kwietnia 2021 r. informujące ogólnie o dostosowaniu zamówionej przez skarżącego myjni wraz projektem do obsługi pojazdów rolniczych typu ciągniki rolnicze, ładowacze kołowe, naczepy rolnicze. Organ zawrócił ponadto uwagę, ze wniosek dotyczył wyłącznie działki nr [...] podczas gdy w projekcie budowlanym jako miejsce inwestycji podano działki nr [...] Wraz z wnioskiem przedłożono do zatwierdzenia projekt przyłącza wodociągowego, kanalizacji sanitarnej i technologicznej oraz doziemnej instalacji gazowej, ale we wniosku tego zakresu nie ujęto. Z projektów wynika również, że oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i wniosek powinny obejmować dwie działki nr [...] Stwierdzono także brak prawidłowej daty poświadczającej za zgodność z oryginałem kopię mapy do celów projektowych wykorzystaną do opracowania projektu zagospodarowania działki. Wymagane uzupełnienia i zmiany nie zostały wykonane co skutkowało odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W ocenie organu odwoławczego niezasadny jest zarzut polegający na wydaniu decyzji kończącej postępowanie bez uprzedniego rozpatrzenia żądania zawieszenia postępowania. Przedmiotowa decyzja została przygotowana i podpisana w dniu [...] kwietnia 2021 r. O wydaniu decyzji skarżący dowiedział się podczas wizyty w starostwie w dniu [...] kwietnia 2021 r., lecz nie odebrał jej osobiście. Na podstawie metryki sprawy (wydruk z programu starostwa dokumentującego obieg dokumentacji) ustalono, że pracownicy merytoryczni o złożeniu wniosku o zawieszenie postępowania dowiedzieli się w dniu [...] kwietnia 2021 r. Natomiast zawarte w uzasadnieniu odwołania powołanie się na przepis art. 142 Kpa nie może być traktowane jako zażalenie na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] maja 2021 r., o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego. Jak słusznie zauważył skarżący na to postanowienie nie przysługuje zażalenie, jednak nie daje to organowi odwoławczemu uprawnień do omawiania go w niniejszej decyzji. Nie zostało ono bowiem wydane w trakcie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę lecz po jego zakończeniu. Zatem ocena jego poprawności nie mieści się w ramach czasowych postępowania odwoławczego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego inwestor zarzucił decyzji Wojewody wydanie jej bez uprzedniego rozpatrzenia wniosku o zawieszenie postępowania oraz wadliwa ocenę zgodności planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie gminy K.. W konkluzji wniósł o uchylenie decyzji oraz decyzji poprzedzającej Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2021r. W motywach skargi skarżący zwrócił uwagę, ze wydanie decyzji w dniu złożenia wniosku o zawieszenie postępowania miało na celu w celu zniweczenia podstawy zawieszenia. Wydanie decyzji administracyjnej w doktrynie i orzecznictwie rozumie się jako doręczenie decyzji stronie. Błędnie zatem organ pierwszej instancji przyjął, że jest to dzień opatrzenia projektu decyzji podpisem organu. Ponadto zdaniem skarżącego organ był zobowiązany do rozpatrzenia wniosku. Wbrew bowiem oznaczeniu daty na zaskarżonej decyzji, która wskazuje na [...] kwietnia 2021 r., decyzja została wydana dopiero w chwili podpisu przez Kierownika Wydziału Architektury i Budownictwa tj. w dniu [...] kwietnia 2021 r. Zatem organ antydatował decyzję, gdyż została nadana w dniu [...] kwietnia 2021 r. o godz. 18:02, a została doręczona Inwestorowi w dniu [...] kwietnia 2021 r. Tymczasem wniosek o zawieszenie postepowania został wysłany za pośrednictwem [...] w dniu [...] kwietnia 2021 r. o godz. 18:28 i doręczony do organu w dniu [...] kwietnia 2021 r. o godz. 8.50. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania wydane zostało po dacie wydania decyzji przez organ pierwszej instancji tj. dopiero w dniu [...] maja 2021r. Organ administracji nie ocenił podniesionych we wniosku argumentów przemawiających za zawieszeniem postępowania, jedynie lakonicznie wskazując, że wniosek został złożony kiedy postępowanie nie było już w toku, a w związku z tym nie została spełniona przesłanka wskazana w art. 98 § 1 kpa. Fakt, że na decyzji widnieje data [...] kwietnia 2021r. nie dowodzi, że została ona wydana w tym dniu. Wręcz przeciwnie z wydruku śledzenia przesyłek wynika, że została ona wysłana dopiero [...] kwietnia 2021r. Zdaniem skarżącego nieprawdziwe są twierdzenia organu jakoby o podpisaniu decyzji dowiedział się w dniu [...] kwietnia 2021r. podczas wizyty w organie jak i fakt, że nie odebrał jej osobiście. Jeżeli organ wysuwa takie twierdzenia powinien mieć potwierdzoną taką okoliczność poprzez sporządzenie odpowiedniej notatki na treści decyzji, bądź poprzez dokument w postaci notatki urzędowej. Takimi dokumentami organ nie dysponuje. Skoro decyzja została podpisana przez organ w dniu [...] kwietnia 2021r. tym bardziej dziwi fakt dlaczego organ zwlekał dokonując jej wysyłki na adres Skarżącego dopiero w dniu następnym [...] kwietnia 2021r. o godz. 18:02. Wydanie decyzji bez rozpoznania wniosku o zawieszenie postepowania narusza naczelne zasady postępowania administracyjnego. Odnosząc się do niezgodności inwestycji z planem miejscowym skarżący przekonywał, że plan ten jest tak zredagowany, iż budzi wątpliwości interpretacyjne. W jego pkt. III ust.2 enumeratywnie zostało wskazane jaka działalność jest zakazana na obszarze planowanej inwestycji. Działalność myjni samochodowej nie została ujęta w tym wykazie, a w związku z tym jest ona dozwolona. W świetle tych uwag trudno uznać, że zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są na tyle jasne, czytelne i precyzyjne aby można było mówić o oczywistej sprzeczności lokalizacji zamierzonej inwestycji z zapisami tego planu. W ocenie skarżącego za dowolne i nie znajdujące oparcia w materiale dowodowym organ administracji uznaje naruszenie przez sporną inwestycję ładu architektonicznego oraz estetyki zabudowy. Twierdzenie to nie zostało poparte jakimikolwiek dowodami, zaś z twierdzeń skarżącego wynika, iż zabudowa tego terenu jest na tyle różnorodna, że myjnia samochodowa nie odbiega architektonicznie i estetycznie od innych budynków. Skarżący przekonywał, że myjnia będzie służyć do obsługi rolnictwa, z uwagi bowiem na lokalizację ze stanowisk myjących będą z nich korzystać posiadacze pojazdów rolniczych typu ciągniki rolnicze, ładowacze kołowe, naczepy rolnicze itd., co zostało opisane w projekcie budowlanym. Zgodnie z brzmieniem art. 34 ust. 3d pkt 3 prawa budowlanego projektanci złożyli oświadczenie, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi normami, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Tym samym organ administracji jest związanymi rozwiązaniami technicznymi w nim wskazanymi i nie ma prawa do ich kwestionowania. W jego ocenie, jako przedsiębiorcy, oczywistym jest, że myjnia umożliwi mu rozwój swojej działalności gospodarczej w zakresie handlu i obsługi rolnictwa. Zważyć należy, że rolnictwo nie jest przecież bytem abstrakcyjnym, lecz działem gospodarki tworzonym przez rolników. Rolnicy muszą myć swoje maszyny i urządzenia. Korzystając z myjni, rolnicy będą mogli skorzystać również z szerokiej oferty inwestora którą zamierza wprowadzić, a mianowicie zakupić nawozy rolnicze, kamienie ogrodowe, żwir. Ponadto zajmuje się działalnością ubezpieczeniową i dysponuje szeroką ofertą ubezpieczeń dla rolników. Skarżący stwierdził, że w przeszłości zatrudniony był na kierowniczym stanowisku u dużego pośrednika w obrocie warzywno - owocowym, przez co zdobył należytą wiedzę i doświadczenie w obsłudze rolnictwa. Sam jest rolnikiem, posiada kilkanaście pojazdów, w tym trzy samochody ciężarowe, dlatego też sam potrzebuje myjni, aby obsłużyć również własne przedsiębiorstwo rolnicze. W projekcie przewidziano miejsca postojowe dla samochodów osobowych 2,5 m x 5 m a więc zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. 2015 r. poz. 305, z późn. zm.). Skarżący wskazał, że decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany, co oznacza, że jeżeli inwestor spełni określone prawem wymogi, w tym także w zakresie zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 p.b.). Wprawdzie brak usunięcia naruszeń jest samoistną i prawnie wystarczającą przesłanką do wydania decyzji odmownej, lecz tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy rzeczone nieprawidłowości mają oparcie w materialnoprawnych podstawach zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wskazanych w art. 35 ust. 1 prawa budowlanego. Decyzja odmowna wydawana w powyższym trybie musi być więc precyzyjna, a organ powinien dokładnie wskazać, które punkty postanowienia, zawierające nałożone obowiązki dotyczące usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w projekcie budowlanym nie zostały wykonane i uzasadnić, że obowiązek określony w każdym z tych punktów był wymagany. W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja tych wymogów nie spełnia. Odpowiadając na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rację ma organ odwoławczy wskazując, że ustanowiona w art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz. U z 2020r. poz. 1333) przesłanka zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub gdy w przypadku jego braku wydana została decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jest warunkiem, który musi być spełniony bezwzględnie. W orzecznictwie wielokrotnie już zwracano uwagę, że dokonana pod tym względem analiza ma znaczenie fundamentalne, te bowiem akty (plan, decyzja) określają w sposób wiążący m.in. przeznaczenie, parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, jak też kształtują sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Niemożliwe jest zatem wydanie zgodnego z prawem pozwolenia na budowę bez uprzedniej oceny projektu budowlanego z punktu widzenia ustaleń powyższych aktów prawnych (planu czy też decyzji o warunkach zabudowy). Ustalony ład przestrzenny jest istotnym elementem obrotu gospodarczego, ponieważ powinien dawać gwarancję, że na danym terenie powstaną tylko takie obiekty i tylko w takim kształcie, w jakim dopuszcza to miejscowy plan zagospodarowania terenu. Realizacja postanowień miejscowego planu w procesie inwestycyjnym stanowi z jednej strony obowiązek dla inwestora, z drugiej daje gwarancję zrealizowania każdego zamierzenia, które jest zgodne z planem. Stanowi również gwarancję dla właścicieli innych nieruchomości objętych planem, że nie powstanie zabudowa niezgodna z tym planem, a tylko taka, na którą społeczność lokalna wyraziła zgodę w procedurze uchwalania planu miejscowego. Naruszenie więc powyższych zasad godzi w istotne wartości prawne i społeczne, nie może być zatem ignorowane ani przez organy, ani przez inwestorów. Nie było w sprawie kwestionowane, że działka przeznaczona pod budowę myjni samochodowej objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Nr [...] Rady Gminy w K. z dnia [...] czerwca 2001 r. w sprawie dokonania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. ( Dz. Urz. Woj. L. Nr 71poz. 1106 ). Według pisma Wójta Gminy K. z dnia [...] lipca 2020 r. działka położona jest w terenie objętym symbolem 30 PU przeznaczonym pod działalność gospodarczą z zakresu handlu i obsługi rolnictwa o uciążliwości nieprzekraczającej granic terenu będącego w prawnej dyspozycji inwestora ( § 30 Wieś K. ). Określone w ten sposób przeznaczenie działki nr [...] również nie budziło obiekcji skarżącego. Zgodzić należy się, że inwestycja w postaci myjni samochodowej samoobsługowej wraz z niezbędnymi instalacjami należy do szeroko rozumianych usług służących zaspokojeniu potrzeb mieszkańców. Z planu jednoznacznie jednak wynika, że chociaż przedmiotowa działka znajduje się na terenie przeznaczonym na działalność gospodarczą, to jest ona ograniczona do ściśle wyznaczonego zakresu w zakresie handlu i obsługi rolnictwa. Warto wskazać, że w planie przewidziano również odrębne obszary przeznaczone dla działalności gospodarczej o symbolach 021 NO i 02.9 NO, bez wskazywania, jaka konkretnie działalność ma być prowadzona. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że chociaż pojęcia działalności handlowej i działalności usługowej mieszczą się w kategorii działalności gospodarczej to jednak nie są tożsame. Handel jest to proces gospodarczy polegający na sprzedaży czyli na wymianie dóbr i usług na pieniądze, względnie inne dobra bądź usługi, przy czym proces ten jest realizowany przeważnie przez zawodowych pośredników w celu osiągnięcia zysku. Przez usługę rozumieć zaś należy działanie podejmowane w celu zaspokojenia określonej potrzeby (lub potrzeb) klienta. Klientem może być osoba fizyczna, organizacja i każdy inny podmiot. Usługa może obejmować czynności niematerialne, jak porada, reprezentowanie kogoś przed urzędem czy sądem lub materialne, jak wykonawstwo konkretnych przedmiotów, ich naprawa itp., przy czym mogą być realizowane zarówno w celach komercyjnych jak i niekomercyjnych. Słusznie zatem uważa organ, że myjnia samochodowa jako usługa nie wpisuje się w zakres handlu. Odmiennego wniosku nie uzasadniają również ustalenia rozdziału II uchwały Zasady polityki przestrzennej które są obowiązujące dla całego obszaru wsi K. ( § 30 ). Przewidują one dopuszczenie na terenach przewidzianych planem do zmiany przeznaczenia i sposobu użytkowania modernizację istniejącej i realizację uzupełniającej zabudowy zgodnie z obecnym przeznaczeniem i użytkowaniem działki z wykluczeniem realizacji zabudowy mieszkaniowej ( § 8 ust. 3 ) , adaptację trwałych istniejących zakładów przemysłowych, baz i składów oraz obiektów przeznaczonych na prowadzenie działalności gospodarczej z zakresu produkcji, usług, handlu i zaopatrzenia ( hurtownie) pod warunkiem, że ich uciążliwości dla otoczenia nie przekracza granic trenu będącego w prawnej dyspozycji użytkownika obiektu. Rozbudowa istniejących obiektów bez zwiększania terenu, zmiana profilu produkcji lub usług dopuszczalna jest pod warunkiem nie pogorszenia stanu środowiska udokumentowanego na etapie uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oceną oddziaływania zamierzonej inwestycji na środowisko. Trwała adaptacja obiektów, których uciążliwość przekracza granice terenu będącego w prawnej dyspozycji użytkownika, a nie może być zlikwidowana poprzez zmianę technologii uwarunkowana jest utworzeniem ograniczonego użytkowania ( ust. 6 ). Z kolei stosownie do § 6 ust. 1 adaptacja trwała oznacza utrzymanie istniejącego sposobu użytkowania i zagospodarowania obiektu lub terenu z możliwością jego modernizacji , rozbudowy lub zmiany przeznaczenia na inne, mieszczące się w ustaleniach szczegółowych dla danego terenu wydzielonego liniami rozgraniczającymi oraz niekolizyjne ze sposobem użytkowania i przeznaczeniem terenów sąsiednich. W przypadku odtwarzania obiektu obowiązują zasady jak dla obiektu nowego ( ust.2 ). Z przepisu tego wnosić zatem należy, że zmiana przeznaczenia na inne możliwa jest jedynie w ramach ustaleń szczegółowych dla danego terenu wydzielonego liniami rozgraniczającymi, w tym przypadku dotyczącego handlu i obsługi rolnictwa. Myjni samochodowej nie można jednak, jak już wspomniano rozważać w kategorii działalności handlowej, nie sposób także uznać, że można ją zaklasyfikować jako działalność gospodarczą z zakresu obsługi rolnictwa. Wyraz "obsługa" jednoznacznie świadczy, że pojęcie to oznacza przedsięwzięcia umożliwiające działalność rolniczą na terenach, na których jest ona dopuszczalna (np. naprawa sprzętu rolniczego, usługi agrotechniczne itp.). Przedmiotowa myjnia nie jest pojęciem odpowiadającym "obiektowi obsługi rolnictwa", gdyż nie służy jedynie i instrumentalnie rolnictwu w ścisłym tego słowa znaczeniu. Poza tym wykładni prawa nie można uzależniać od zakresu działalności gospodarczej proponowanego/deklarowanego przez przedsiębiorcę. Inwestycja jako obiekt obiektywnie nie służący do obsługi wyłącznie rolnictwa, a przeznaczony do mycia samochodów nie zmieni swojego charakteru niezgodnego z postanowieniami planu tylko dlatego, że według dystrybutora myjni Istobal, zamówionej przez skarżącego, została ona dostosowana do obsługi rolnictwa w postaci obsługi pojazdów rolniczych typu ciągniki rolnicze, ładowacze kołowe, naczepy rolnicze i tym podobne. Zresztą w samym projekcie budowlanym mimo, że wspomina się o myciu ciągników, przewidziano miejsca parkingowe jedynie dla samochodów osobowych. Należy przy tym wskazać, wbrew oczekiwaniom skarżącego, że złożenie oświadczenia przez osoby sporządzające projekt budowlany o zachowaniu obowiązujących norm, przepisów i wiedzy technicznej nie jest dla organu architektoniczno - budowlanego wiążący i nie zwalnia go od samodzielnej oceny projektu w tym także pod kątem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie można również zaakceptować argumentacji skargi jakoby o obsłudze rolnictwa miała świadczyć zamierzona szeroka oferta inwestora polegająca na zakupie nawozów rolniczych, kamieni ogrodowych i żwiru. Trzeba podkreślić, że organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę i nie posiada kompetencji do zastępowania inwestora w określeniu przedmiotu żądania. Jest oczywiste, że projekt budowlany dotyczył budowy bezobsługowej myjni samochodowej dwustanowiskowej i w tym zakresie przeprowadzono ocenę zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Słusznie wobec tego organ na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy prawo budowlane zobowiązał skarżącego do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę i dostosowania inwestycji do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nieuzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie usprawiedliwiało natomiast organ do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Rację ma skarżący podnosząc, że decyzja w sprawie pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego, lecz jest decyzją związaną. Oznacza to jednak również, że jeżeli inwestor nie spełnił określonych prawem wymogów, a więc także w zakresie zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie może zostać wydane rozstrzygnięcie uwzględniające jego wniosek o pozwolenie na budowę. Bezzasadny jest zarzut wydania decyzji przez organ I instancji bez rozpatrzenia wniosku o zawieszenie postępowania. Przede wszystkim nie można zaaprobować stanowiska skarżącego, według którego przez wydanie decyzji administracyjnej rozumie się jej doręczenie stronie. Nie można zatem uznać, jak przekonuje, że dniem wydania decyzji jest dzień opatrzenia projektu decyzji podpisem organu. Wskazać należy, że w postępowaniu administracyjnym organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, która rozstrzyga sprawę co do istoty według stanu prawnego i faktycznego na dzień jej wydania. Nie budzi wątpliwości, że data wydania decyzji to inaczej dzień jej wydania uwidoczniony w samej treści danego rozstrzygnięcia. Wynika to wprost z art. 107 § 1 pkt 2 kpa zgodnie z którym decyzja powinna zawierać m.in. datę jej wydania. Z kolei datą wydania decyzji pisemnej jest dzień podpisania decyzji zawierającej wymagane przez prawo składniki. Wbrew stanowisku skarżącego w orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że nie powinno się przy tym utożsamiać daty wydania decyzji z datą jej doręczenia (por. wyrok NSA z 10 kwietnia 2008 r., II OSK 382/07; publ. CBOSA; a także: M. Dyl [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski [red.], Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017, str. 798). Wydanie (sporządzenie) decyzji zgodnie z wymaganiami art. 107 § 1 kpa jest czynnością procesową wywołującą oznaczone skutki prawne ( wyroki NSA z dnia z dnia 25 kwietnia 2006 r. II OSK 714/05 i 27 stycznia 2017 r. II OSK 1220/15 opubl. w CBOSA). Decyzja administracyjna rozpoczyna swój byt prawny z chwilą jej sporządzenia, doręczenie zaś ma na celu zakomunikowanie stronie zawartego w niej rozstrzygnięcia, które następuje w chwili złożenia na decyzji podpisu osoby uprawnionej (będącej organem administracji publicznej lub przez ten organ upoważnionej zgodnie z art. 268a k.p.a.). Należy podkreślić, że czynność doręczenia stronie decyzji nie stanowi załatwienia sprawy administracyjnej – ani nie przyznaje, ani nie stwierdza, ani nie uznaje ona żadnych uprawnień i obowiązków. Doręczenie wywołuje jedynie ten skutek, że od daty doręczenia biegnie dla strony termin do wniesienia określonych środków zaskarżenia (postanowienie NSA z 10 lutego 2015 r., II OSK 171/15; publ. CBOSA). Z akt sprawy wynika, że wniosek o zawieszenia postępowania wpłynął do organu [...] kwietnia 2021r., decyzja została natomiast wydana już dzień wcześniej [...] kwietnia 2021r. Skoro postępowanie zostało zakończone, nie było podstaw do jego zawieszenia, co słusznie zauważył organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Bez znaczenia dla tej oceny pozostaje podnoszony argument, że decyzja została nadana [...] kwietnia 2021r. i została doręczona [...] kwietnia 2021r. Data wydania decyzji nie przesądza bowiem o tym, którego dnia decyzja ta zostanie wysłana do strony, a tym bardziej tego, z jaką datą - za pośrednictwem poczty – będzie mieć miejsce próba doręczenia przesyłki. To data wydania, nie zaś doręczenia decyzji, ma kluczowe znaczenie przy ocenie terminowości załatwienia sprawy. Z tych powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2019r. poz. 2325 ) skargę należało oddalić.