II SA/Lu 662/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Referent Małgorzata Poniatowska-Furmaga, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2007r. sprawy ze skargi K. P., E. P., G. B. i R. B. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały o przystąpieniu do opracowania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie Gminy oddala skargę. K. i E. P. oraz G. i R. B. powołując się na art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] w sprawie zmiany uchwały tejże Rady z dnia [...] Nr [...] o przystąpieniu do opracowania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie Gminy J. Wskazaną uchwałą z dnia [...] w sprawie zmiany uchwały z dnia [...] o przystąpieniu do opracowania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na terenie gminy J. zmieniono tekst § 2 stwierdzając w ust. 2, że zmiany planu realizowane będą w dwóch częściach. Pierwsza część obejmowała będzie obszary wyznaczone na określonych rysunkach planu, położone we wskazanych miejscowościach, zaś druga część - pozostałe obszary objęte zmianami planu. Przed wniesieniem skargi, skarżący wezwali radę gminy do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego przez zmianę wskazanej uchwały polegającą na przekształceniu części posiadanych przez skarżących gruntów ornych w działki budowlane (zgodnie z ich wnioskami z dnia 1 grudnia 2004 r.) i realizację tego przedsięwzięcia w ramach pierwszej części wyznaczonych do przekształcenia obszarów gminy J. Powyższe wezwanie Rada Gminy uznała za nieuzasadnione, co wyraziła w uchwale Nr [...] z dnia [...], wskazując w uzasadnieniu powody, dla których tereny stanowiące własność skarżących będą objęte zmianą planu zagospodarowania przestrzennego w drugim etapie opracowywania planu. Zdaniem skarżących, zaskarżona uchwała Rady Gminy z dnia [...] narusza przepisy prawa materialnego, zasady postępowania administracyjnego oraz konstytucję. Nie godząc się na bezprawne – ich zdaniem postępowanie rady gminy – wnoszą o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wnosiła o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Zwrócono uwagę, że procedura uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uregulowana jest w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w świetle której to gmina decyduje o przeznaczeniu terenów w planach zagospodarowania oraz posiada samodzielność i swobodę decydowania o losach wszczętej procedury planistycznej. Może także dokonywać zmian co do obszaru objętego przyszłym planem. Nie kwestionując faktu dokonania przez skarżących wpłaty kwoty 500 zł oraz kolejności złożenia wniosku odnośnie zmiany przeznaczenia terenu stwierdzono, że czynności te w żadnym razie nie spowodowały zawarcia przez skarżących z gminą jakiejkolwiek umowy o dokonanie zmian zgodnie z ich postulatami. Decyzję o przystąpienie w dwu etapach do uchwalenia projektu zmiany planu podjęto po to, by nie wstrzymywać prac na terenach, co do których nie było zastrzeżeń. Teren stanowiący własność skarżących znalazł się w obszarze wymagającym dodatkowego rozważenia uwag osób zainteresowanych i ewentualnej konieczności wyprowadzenia zmian. Zdaniem Rady Gminy zaskarżona uchwała o podzieleniu zmian planu na dwa etapy nie narusza własności skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując oceny zaskarżonego aktu w zakresie pozostawania w zgodności z przepisami prawa, do czego z mocy art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd jest uprawniony – stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała została wydana w toku prac zmierzających do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J. Po opracowaniu studium Rada Gminy podjęła w dniu [...] uchwałę o przystąpieniu do opracowania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a następnie – w dniu [...] uchwałę o zmianie wskazanej uchwały przez wyszczególnienie obszaru, który w pierwszym etapie realizacji będzie objęty planem i stwierdzenie, że w pozostałym obszarze zmiany będą realizowane w drugim etapie. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn.zm.) określającym ustawowe wymogi dotyczące uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. Uchwała taka musi zawierać część tekstową – przesadzającą o zamiarze przystąpienia do sporządzenia planu określonego obszaru i część graficzną – załącznik graficzny przedstawiający granicę tego obszaru. Wszczęta procedura planistyczna w toku jej realizacji może w pewnych sytuacjach wymagać zmian, co do obszaru objętego przyszłym planem etapowego uchwalania planu, a nawet – w sytuacji ekstremalnej być przerwana. Organem uprawnionym do podjęcia tego rodzaju zmian jest wyłącznie rada gminy działająca w drodze uchwały o zmianie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego bądź w drodze uchylenia podjętej uchwały. Rada Gminy podejmując zaskarżoną uchwałę o zmianie uchwały o przystąpieniu do opracowania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie gminy przez realizację prac nad zmianą planu w dwu etapach, nie naruszyła przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym , będącej podstawą jej wydania. Zwrócić należy uwagę, że przepisy ustawy nie wymagają od rady gminy określenia terminu zakończenia prac nad realizacją podjętej procedury planistycznej, sama ustawa też takiego terminu nie zakreśla. Tym bardziej nie stanowi naruszenia prawa, brak w zaskarżonej uchwale określenia okresu, w którym mają być zakończone prace dotyczące opracowania każdej z części planu. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że są one pozbawione podstaw prawnych. Sprowadzają się w istocie do wadliwego - zdaniem skarżących – prowadzenia przez organy gminy prac zmierzających do realizacji uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu i niewłączenie gruntów skarżących do terenów wymienionych w pierwszej części zmiany planu. O ile sama realizacja procedury planistycznej nie podlega kontroli sądu administracyjnego, to wskazana w uzasadnieniu uchwały argumentacja o konieczności wprowadzenia szeregu zmian i przeprowadzenia dodatkowych opinii i uzgodnień co do części terenów, daje podstawę radzie gminy, jako organowi odpowiedzialnemu za uchwalanie planu, do samodzielnego decydowania o kolejności prowadzenia prac. Pozostaje do rozważenia kwestia legitymacji skarżących do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ administracji. Reguluje tę sprawę art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowiący, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, o których wyżej mowa – może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć taki akt do sądu administracyjnego. Badanie zatem przesłanek czy podmiot wnoszący do sądu skargę na uchwałę – jest do tego uprawniony, następuje w kontekście przesłanek z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżący występują w sprawie jako właściciele gruntów położonych w miejscowości C. na terenie gminy J. objętej uchwała o zmianie uchwały z dnia [...] o przystąpieniu do opracowania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżana uchwała w niczym nie narusza prawa skarżących do ich nieruchomości, nie narusza bowiem ich prawa własności. Z faktu, że skarżący zainteresowani są uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego, w którym ich nieruchomość o charakterze ornym zostałaby przekształcona w teren przeznaczony na działki budowlane, a zaskarżona uchwała stanowi, iż prace nad zmianą tej części planu realizowane będą w drugim etapie prac, w żadnym razie nie można wysnuć wniosku, by przedmiotowa uchwała naruszała interes prawny skarżących. Brak bowiem w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przepisu, który zabraniałby radzie gminy etapowej realizacji prac przy opracowywaniu planu zagospodarowania przestrzennego bądź, by nakazywał dokonywanie zmian planu, stosownie do kolejności składanych wniosków przez osoby zainteresowane. Z powyższego wynika, że skarżący nie mają legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę jako bezzasadną oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).