II SA/Lu 668/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2011r. sprawy ze skargi Cechu Rzemiosł Różnych w przedmiocie wymierzenia Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SA/Wa 927/09 dotyczącej pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego o d d a l a s k a r g ę . C. w dniu 5 sierpnia 2011r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem organu (Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego) skargę na przewlekłość postępowania tegoż organu polegającą na zaniechaniu prowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia ... 1993r. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego oraz uwarunkowanie dalszego postępowania od rozstrzygnięcia wniosku o stwierdzenie nieważności innej decyzji – z dnia ... 1992r. dotyczącej przyłącza wodociągowego. Składający skargę wnosił o: 1) stwierdzenie, że przewlekłość organu ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) zobowiązanie organu do rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia w dodatkowym miesięcznym terminie 3) ponadto o wymierzenie WINB grzywny przewidzianej w art. 154 § 6 kpa. Wniosek w zakresie przewlekłości postępowania został rozpoznany w odrębnym postępowaniu w sprawie II SAB/Lu 51/11, natomiast wniosek w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny został zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2011r. wpisany do repertorium SA pod numerem 668/11 i podlega rozpoznaniu w niniejszej sprawie. Skarżący dołączył do skargi odpis skierowanego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu ...2011r. w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270 ze zm.) - wezwania do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2009r. sygn. akt VII SA/Wa 927/09 uchylającego decyzję GINB z dnia 11 kwietnia 2007r. oraz decyzję WINB z dnia ... 2006r. dotyczące odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia ...1993r. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego (sklepu). W uzasadnieniu wezwania skarżący wywodził, że po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 3 grudnia 2010r. w sprawie II OSK 1857/09 skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie VII SA/Wa 927/11 po zwróceniu akt sprawy właściwemu organowi i zebraniu całości materiału dowodowego sprawa nie została załatwiona, bowiem organ uzależnił wydanie decyzji od zakończenia innego postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji z dnia ...1992r. nie mającej związku z decyzją z dnia ...1993r. Informację w tym przedmiocie przekazano skarżącemu w dniu 7 czerwca 2011r. już po zawiadomieniu z dnia 27 maja 2011r. o możliwości zapoznania się z całością dowodów zebranych w sprawie i zapowiedzi wydania decyzji administracyjnej. W złożonej w dniu 30 sierpnia 2011r. odpowiedzi na skargę w przedmiocie przewlekłości i wymierzenia grzywny postępowania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie. Opisując przebieg postępowania przed organami i sądami różnych instancji w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia ...1993r. wskazano, że pismem z dnia 21 lipca 2011r. udzielono pełnomocnikowi skarżącego stosownych wyjaśnień. Nadmieniono także, że w dniu ... 2011r. organ stwierdził nieważność decyzji z dnia ....1992r. będącej zagadnieniem wstępnym dla rozstrzygnięcia sprawy, natomiast GINB w dniu ...2011r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga o wymierzenie organowi grzywny nie jest zasadna. Jej podstawą prawną jest art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa stanowiący m.in. że w razie przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona – po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do załatwienia sprawy – może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temuż organowi grzywny. Wymierzenie grzywny na podstawie tego przepisu ma charakter obligatoryjny wyłącznie w razie ustalenia, że organ dopuścił się przewlekłości postępowania, a w niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi, co stwierdził tut. Sąd w sprawie II SAB/Lu 51/11 oddalając skargę w tym przedmiocie wyrokiem z dnia 29 listopada 2011r. Sąd w uzasadnieniu tego wyroku wskazał mianowicie, że przewlekłości postępowania nie można utożsamiać z przekroczeniem terminów określonych w art. 35 i 36 kpa. O przewlekłości postępowania można mówić wówczas, gdy organ prowadzi postępowanie nieefektywnie, dłużej niż to konieczne, podejmując czynności w zbyt długich odstępach czasu lub pozorowane, uzasadniając je przyczynami od niego niezależnymi, przez co nie można mu zarzucić bezczynności. W przedmiotowej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca. Organ wprawdzie nie zakończył postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji w ciągu miesiąca, ale informując strony w trybie art. 36 § 1 kpa o przyczynach niezałatwienia w tym terminie sprawy podjął czynności niezwłocznie po doręczeniu akt sprawy, a czynności tych nie można było – zdaniem Sądu - uznać za celowe działania opóźniające załatwienie sprawy. Organowi nie można bowiem zarzucić przewlekłości postępowania z tego powodu, że uzależnił on rozstrzygnięcie sprawy o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji z dnia ...1993r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie od uprzedniego zbadania legalności decyzji z dnia ...1992r. nakazującej inwestorowi wykonanie przykrywanego kanału przyłącza wodociągowego. Jak wynika z akt sprawy w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 lipca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie VII SA/Wa 927/09, którego niewykonania dotyczy niniejsza skarga, stwierdził, że "kontrolą organu w postępowaniu nadzorczym winna być objęta również decyzja wydana na podstawie art. 40 Prawa budowlanego w dniu ...1992r." Takie ogólne sformułowanie tego Sądu mogło być zrozumiane przez organ w ten sposób, że postępowania nadzorcze w sprawie dotyczące tych dwóch decyzji są ze sobą ściśle związane. Stanowiskiem Sądu, wyrażonym w tym wyroku, organ był związany z mocy art. 153 ppsa, a więc organ mógł mieć uzasadnione obawy, że wydanie rozstrzygnięcia w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 1993r. bez uprzedniej oceny ważności decyzji z 1992r. i prowadzenie tych spraw oddzielnie narazi go na zarzut postępowania z naruszeniem art. 153 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał dodatkowo, że również z wyroku WSA w Warszawie w sprawie VII SA/Wa 927/09 wynikała konieczność zwrócenia się do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków o udzielenie odpowiedniej, niezbędnej – zdaniem WSA w Warszawie - do rozstrzygnięcia informacji, co organ uczynił niezwłocznie po otrzymaniu akt sprawy tj. w dniu 4 maja 2011r. Powyższe okoliczności świadczą – w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - o tym, że postępowania organu po wydaniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 29 lipca 2009r. nie można było uznać za przewlekłe zwłaszcza, że organ niezwłocznie wydał decyzję, od której uzależnił zakończenie postępowania w sprawie – a decyzję kończącą postępowanie wydał w dniu 16 września 2011r. W decyzji tej odniósł się do aktu, którego nieważność uznał za wskazane stwierdzić przed ostatecznym załatwieniem sprawy. Skoro zatem Sąd w sprawie II SAB/Lu 51/11 stwierdził, że przewlekłość postępowania nie zachodzi, to wniosek o wymierzenie organowi grzywny przewidzianej w art. 154 § 6 ppsa jako niezasadny podlega oddaleniu. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.), należało orzec, jak w sentencji.