II SA/Lu 683/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie scalenia gruntów p o s t a n a w i a I. przyznać P. N. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomoc symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z ojcem, z którym zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury ojca w kwocie [...] złotych brutto i swojego wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto. Strona skarżąca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłała pismo (nie datowane), w którym oświadczyła, że nie posiada żadnych rachunków ani faktur wskazujących na wysokość kosztów utrzymania koniecznego oraz to, iż mieszka razem z ojcem, którego emerytura nie wystarcza na godne życie. W piśmie tym strona skarżąca oświadczyła, że w Chełmie była informowana, iż odwołanie będzie bezpłatne. Do pisma dołączono rachunek za energię elektryczną płatny w miesiącu październiku 2013 r. na kwotę [...] złotych oraz płatny w miesiącu grudniu 2013 r. na kwotę [...] złotych, decyzję ustalającą łączny wymiar zobowiązania pieniężnego na rok 2013 w podatku rolnym i leśnym, z której wynika, że powierzchnia gospodarstwa rolnego strony skarżącej wynosi [...] ha fizycznych – [...] ha przeliczeniowych, fakturę VAT za wodę na kwotę [...] złotych, zaświadczenie ze swojego zakładu pracy, z którego wynika, iż strona skarżąca otrzymuje wynagrodzenie w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz odcinek odbioru/wypłaty emerytury ojca, z którego wynika, iż emerytura ta wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Do pisma strona skarżąca dołączyła również cztery paragony. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z żadną z wymienionych sytuacji nie mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Strona skarżąca osiąga stałe dochody w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto zaś jej ojciec w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Zarówno strona skarżąca jak i jej ojciec mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe a ponadto do strony skarżącej należy gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha fizycznych – [...] ha przeliczeniowych. Nie można zatem strony skarżącej zaliczyć do osób ubogich, które nie mają środków do życia bądź, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi. Nie można zatem przyjąć, że strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała zaś, że poniesienie przez nią minimalnych kosztów ustanowienia adwokata wraz z kosztami sądowymi spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej ojca. Decyduje o tym tak wysokość dochodów gospodarstwa domowego strony skarżącej jak i wysokość wykazanych przez nią kosztów utrzymania. Pod uwagę referendarz sądowy wziął również to, że wykazane koszty utrzymania nie obejmują kosztów wyżywienia. Dlatego dokonując powyższej oceny referendarz sądowy uwzględnił środki finansowe, które strona skarżąca wraz z ojcem musi przeznaczyć miesięcznie na poczet kosztów wyżywienia. Minimalny koszt ustanowienia adwokata wynosi w sprawie niniejszej 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 461 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Koszty sądowe zaś w przedmiotowej sprawie prócz wpisu sądowego wynoszącego 200 złotych każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych. Mając na uwadze to, że koszty sądowe w niniejszej sprawie są niższe od minimalnego wynagrodzenia adwokata referendarz sądowy ustanowił dla strony skarżącej adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.