II SA/Lu 706/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru rozbiórki p o s t a n a w i a I. przyznać J. Z. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca na urzędowym formularzu druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przy czym w piśmie z dnia 29 sierpnia 2013 r. oświadczyła, że chce aby ustanowiono jej radcę prawnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i dwojgiem niepełnoletnich dzieci, z którymi utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej wynoszących miesięcznie [...] złotych, zasiłku rodzinnego w kwocie [...] złotych oraz dochodów z uprawy gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha wynoszących miesięcznie [...] złotych. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa rolnego strony skarżącej wynosi [...] złotych. Wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń strona skarżąca nadesłała pismo z dnia 26 września 2013 r., w którym oświadczyła, że jej stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą łącznie od [...] złotych do [...] złotych, przy czym w miesiącu sierpniu i wrześniu zwiększyły się o kwotę [...] złotych ze względu na zakup wyprawki szkolnej dla dzieci. Do pisma strona skarżąca dołączyła poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie faktur VAT i potwierdzenia wpłaty oraz zestawienie miesięcznych dochodów i wydatków za miesiące od stycznia 2013 r. do lipca 2013 r., z których wynika, iż w miesiącach styczeń, marzec i kwiecień saldo obrotów było dodatnie (zysk) zaś w pozostałych ujemne (strata). Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osobom posiadającym dochód, który nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z żadną z wymienionych sytuacji nie mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Strona skarżąca osiąga stałe dochody z prowadzonej działalności gospodarczej oraz gospodarstwa rolnego, których wysokość pozwala jej na ponoszenie stałych kosztów utrzymania koniecznego. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała zaś, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszego postępowania. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych. Natomiast koszty sądowe niniejszego postępowania wynoszą od 500 złotych należnych tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi, poprzez 250 złotych, które strona skarżąca zobowiązana będzie uiścić tytułem ewentualnej skargi kasacyjnej do kwoty nie przekraczającej każdorazowo 100 złotych w przypadku pozostałych mogących wystąpić w sprawie kosztów sądowych. Kwota pozostająca w gospodarstwie strony skarżącej po poniesieniu stałych kosztów utrzymania koniecznego wynosząca od [...] złotych do [...] złotych nie pozwoli na uiszczenie powyższych kosztów sądowych tak w całości jak i w części bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Wynika to zarówno z wysokości kosztów sądowych jak i z tego, że niektóre z nich mogą w toku postępowania występować kilkakrotnie. Ponadto uwzględnić należy to, że w związku z rozpoczęciem roku szkolnego wydatki strony skarżącej uległy w miesiącu wrześniu zwiększeniu o koszty wyprawki szkolnej. Poniesienie zaś z tej kwoty minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego nie spowoduje uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego gdyż wynagrodzenie to wynosi 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 490 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Jest ono zatem niższe od kwoty pozostającej po poniesieniu kosztów utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.