II SA/Lu 724/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha Protokolant Specjalista Agnieszka Wojtas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy garażu oddala skargę. Wojewoda decyzją z dnia 24 września 2025r. po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez Z. M. (dalej jako skarżący) utrzymał w mocy decyzję Starosty L. z dnia 4 sierpnia 2025 r. wnoszącą sprzeciw w sprawie zgłoszenia budowy budynku garażowego na działce nr ewid. [...] w miejscowości M., gmina J., W uzasadnieniu przedstawił następujący stan sprawy. W dniu 16 lipca 2025 r. Z. M. wniósł do Starosty L. zgłoszenie budowy budynku garażowego o pow. mniejszej niż 35 m na działce nr ewid. [...] w miejscowości M., gmina J., dołączając oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodę właściciela sąsiedniej działki nr ewid. [...] z dnia 25 marca 2025 r., kopię mapy zasadniczej, rysunki wraz z opisem technicznym. Decyzją z dnia 4 sierpnia 2025 r. organ I instancji na podstawie art. 30 ust. 7 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025r., poz.418, dalej jako "pr. bud.") wniósł sprzeciw podnosząc, że budowa garażu została przewidziana w odległości mniejszej niż 3 m od granicy działki nr ewid. [...], a więc obejmuje obszarem odziaływania tę działkę, a zatem w sprawie dotyczącej tej budowy powinien brać udział właściciel tej nieruchomości, co jest możliwe wyłącznie w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, a nie w przypadku dokonania zgłoszenia. W odwołaniu Z. M. zarzucił naruszenie m.in. art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. b pr. bud. i art. 30 ust. 7 pkt 4 pr. bud. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że budowa spornego budynku wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę. Podniósł, że realizacja inwestycji nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie odległości garażu od działki sąsiedniej nr ewid. [...] oraz nie stanowi utrwalenia bądź zwiększenia ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich, co wynika z oświadczenia właściciela działki nr ewid. [...] o wyrażeniu zgody na posadowienie garażu w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki; zdaniem skarżącego inwestycja nie będzie oddziaływać na działkę sąsiednią. Wojewoda nie uwzględnił odwołania i podzielając ustalenia i stanowisko organu I instancji zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy jego decyzję. Przytoczył i omówił regulacje prawne dotyczące dokonywania zgłoszenia zamiaru budowy oraz zasad wnoszenia przez organ sprzeciwu do zgłoszenia; przyznał, że w świetle art. 29 ust. 1 pkt 14b pr. bud. wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa wolno stojących garaży o powierzchni zabudowy do 35 m2. Wskazał, że sporny budynek garażowo gospodarczy ma mieć wymiary 5,7 m x 6,0 m, a więc powierzchnię zabudowy 34,2 m2, mimo to należało wnieść sprzeciw do zgłoszenia, ponieważ budynek został przewidziany w odległości 1,2 m od granicy z działką nr ewid. [...], a więc w odległości mniejszej niż 3 m, a w takim przypadku inwestycja obejmuje obszarem oddziaływania (w rozumieniu art. 3 pkt 20 pr. bud.) także tę działkę, co wynika z § 12 ust. 5 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1225, dalej jako "rozporządzenie w/s w.t."). W związku z tym stroną postępowania w sprawie dotyczącej spornej inwestycji powinni być także właściciele działki nr ewid. [...], jednak zapewnienie im udziału jest możliwe wyłącznie w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, co wynika z art. 28 ust. 2 pr. bud. Zdaniem Wojewody, inwestycja objęta zgłoszeniem nie spełnia zatem przesłanek z art. 29 ust. 1 pkt 14 pr. bud., a wobec tego nie może być realizowana na podstawie zgłoszenia, konieczne jest bowiem uzyskanie pozwolenia na budowę. W związku z powyższym dołączona do wniosku zgoda właściciela działki sąsiedniej nie jest wystarczająca do wydania pozytywnego rozstrzygnięcia. Dodatkowo Wojewoda podniósł, że usytuowanie projektowanego budynku w odległości 1,2 m od granicy z działką nr ewid. [...] narusza przepis § 12 rozporządzenia w/s w.t., bowiem zawarte w tym przepisie wyrażenie "w odległości nie mniejszej niż 1,5 m" wyklucza, aby ściana bez otworów mogła być usytuowana w dowolnej odległości od granicy, byleby mieściła się w przedziale od 0-1,5 m; może być usytuowana albo w odległości 1,5 m, albo bezpośrednio przy granicy (zob. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 czerwca 2021 r., sygn. II SA/Go 425/21, wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. II OSK 1823/16). W związku z powyższym Wojewoda stwierdził potrzebę wniesienia sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 7 pkt 4 pr. bud., zgodnie z którym organ administracji architektoniczno-budowlanej może nałożyć, w drodze decyzji, o której mowa w ust. 5, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy lub spowodować wprowadzenie, utrwalenie, zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Wojewoda nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia decyzji Starosty L., ponieważ przedmiotowe roboty budowlane mogą zostać wykonane jedynie po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Z. M. domagał się uchylenia decyzji organów obu instancji, zarzucając ich wydanie z naruszeniem: - art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez brak należytego ustalenia stanu faktycznego i niewyjaśnienie jakie konkretnie ograniczenia lub uciążliwości wprowadzi, utrwali bądź zwiększy wykonanie robót budowlanych wskazanych w zgłoszeniu oraz poprzez pominięcie dołączonej do zgłoszenia zgody właściciela działki nr ewid. [...] z dnia 25 marca 2025 r. na realizację spornej inwestycji; - art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak ustosunkowania się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do argumentacji i zarzutów skarżącego; - art. 30 ust. 7 pkt 4 pr. bud. poprzez bezzasadne zakwalifikowanie planowanej inwestycji jako oddziałującej na działkę sąsiednią, mimo że skarżący przedstawił zgodę właściciela tej działki na usytuowanie budynku w zbliżeniu do tej działki. Skarżący podniósł, że wydanie decyzji na podstawie art. 30 ust. 7 pr. bud. ma charakter uznaniowy, a więc na organach spoczywał obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki określone w tym przepisie, czego organy nie uczyniły. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, ponieważ organ zasadnie wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru budowy. Kluczowe w sprawie jest przewidziane usytuowanie spornego budynku garażowego w odległości 1,2 m od granicy z działką sąsiednią. Przepisy rozporządzenia w/s w.t. nie przewidują możliwości takiego usytuowania. Trafnie wyjaśnił Wojewoda, że wyrażenie "w odległości nie mniejszej niż 1,5 m" wyklucza, aby ściana bez otworów mogła być usytuowana w dowolnej odległości od granicy, byleby mieściła się w przedziale od 0-1,5 m; może być usytuowana albo w odległości 1,5 m, albo bezpośrednio przy granicy (zob. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 czerwca 2021 r., sygn. II SA/Go 425/21, wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. II OSK 1823/16; wyrok NSA z dnia 15 maja 2013 r., II OSK 105/12; wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2022 r., II OSK 3861/19). Inne niż przewidziane w § 12 rozporządzenia odległości mogłyby wynikać jedynie z planu miejscowego, co w niniejszej spawie nie występuje. W związku z tym organ miał obowiązek wnieść sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 pr. bud. Zgodnie z tym przepisem - organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. W szerokim pojęciu "innych przepisów" niewątpliwie mieszczą się przepisy rozporządzenia w/s w.t. Niezgodność inwestycji z tymi przepisami stanowi obligatoryjną przesłankę wniesienia sprzeciwu, dlatego decyzja Starosty L. z 4 sierpnia 2025r. jest prawidłowa, mimo tego, że organ ten nie wskazał tego przepisu jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że decyzja ta – wbrew argumentacji wyrażonej w uzasadnieniach obu organów - nie nakłada na skarżącego obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, co jasno wynika z sentencji decyzji Starosty L. z 4 sierpnia 2025r., bowiem organ I instancji tą decyzją wyłącznie wniósł sprzeciw, nie nakładając na skarżącego obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Obowiązku takiego nie można domniemywać z uzasadnienia, musi być on wprost wyrażony w decyzji. Zarzuty dotyczące naruszenia przez organy art. 30 ust. 7 pr. bud. nie miały więc istotnego wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Decyzja o sprzeciwie była prawidłowa ze względu na niezgodność inwestycji z przepisami § 12 rozporządzenia w/s w.t. (niezachowanie wymaganych odległości), natomiast decyzją nie nałożono obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, pomimo że w uzasadnieniu decyzji organy przytaczają treść art. 30 ust. 7 pr. bud. Tylko ubocznie należy wyjaśnić, że objęcie sąsiednich działek obszarem oddziaływania dotyczy zbliżenia inwestycji do granicy działki, ale w każdym wypadku chodzi o zbliżenie na odległość przewidzianą w rozporządzeniu w/s w.t. mniejszą niż 3m lub 4m, a więc 1,5m albo bezpośrednio w granicy. W takim wypadku z woli prawodawcy działki sąsiednie są objęte obszarem oddziaływania w rozumieniu art. 3 pkt 20 pr. bud. (co wynika wprost z §12 ust. 5 rozporządzenia w/s w.t.), a więc organ może rozważać zastosowanie art. 30 ust. 7 pr. bud. i zobowiązać inwestora do uzyskania pozwolenia na budowę. Natomiast w sytuacji, gdy usytuowanie inwestycji jest niezgodne z warunkami technicznymi, m.in. gdy zaplanowano usytuowanie danego budynku w odległościach niedopuszczalnych w rozporządzeniu w/s w.t., organ ma obowiązek wnieść sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 6 pr. bud. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, a więc wniesienie sprzeciwu było prawidłowe, pomimo błędnie wskazanej podstawy prawnej. W związku z powyższym skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.