II SA/Lu 821/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędzia NSA Grażyna Pawlos – Janusz, Protokolant Specjalista Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 maja 2015 r. sprawy ze skargi Z. W. z udziałem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 października 2013 roku wydanym w sprawie II SA/Lu 390/13 1. oddala skargę; 2. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym 55, 20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 390/13, którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r., nr [...] oraz decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego na zakup żywności. W piśmie z dnia 6 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, że – w ocenie skarżącego w postępowaniu zakończonym ww. wyrokiem wystąpiła przesłanka wskazująca na konieczność wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. "Skarżący utrzymuje, że w wyniku wkroczenia przez Pracowników Socjalnych Opieki Społecznej oraz Policję do budynku jego żona doznała naruszenia czynności narządu ciała, trwającego nie dłużej niż siedem dni". Skarżący wskazał poza tym, że działanie osób przeprowadzających wywiad wyczerpywało znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. Ponadto naruszało art. 12 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. W związku z tym skarżący wniósł do Sądu Rejonowego L. – W. w L. prywatny akt oskarżenia. Postanowieniem z dnia [...] r. w sprawie [...] po rozpatrzeniu sprawy Sąd Rejonowy umorzył postępowanie z uwagi na przedawnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 390/13, nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że postępowanie o wznowienie składa się z dwóch etapów, co wyraźnie wynika z treści art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". Etap pierwszy dotyczy badania na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Chodzi w tym przypadku nie o badanie, czy rzeczywiście przyczyny wznowienia istnieją, ale czy skarżący wskazał w skardze podstawę wznowienia i czy wskazana przez niego podstawa odpowiada jednej z podanych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia. W przypadku niespełnienia jednej z przesłanek sąd odrzuca skargę, natomiast jeśli spełnione zostały wskazane wyżej wymogi, sąd przystępuje do drugiego etapu wyznaczając rozprawę (por. K. Sobieralski, Glosa do postanowienia WSA w Gliwicach z dn. 16.05.2011 r. sygn. akt II SA/GL 82/11, opubl. OSP z 2012 r., nr 10, poz. 102a, a także postanowienie NSA z dn. 27.03.2014 r., sygn. akt I FSK 2120/13). W niniejszej sprawie Sąd uznał, że wniesiona skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w terminie oraz iż została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. W związku z powyższym Sąd przeszedł do badania zasadności wniesionej skargi o wznowienie postępowania sądowego. Negatywna ocena zasadności zgłoszonych podstaw wznowienia lub brak ich wpływu na treść zaskarżonego orzeczenia skutkuje, stosownie do treści art. 282 § 2 P.p.s.a., oddaleniem skargi o wznowienie postępowania. Zdaniem Sądu wniesiona przez skarżącego skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 390/13, podlegała oddaleniu. Odnosząc się do okoliczności stanowiących, zdaniem skarżącego, przesłanki wypełnienia dyspozycji art. 274 P.p.s.a. podnieść należy, że przepis ten określa, że "z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów". Przepis ten nie stanowi jednakże samodzielnej podstawy wznowienia, ale stanowi on dopełnienie regulacji art. 273 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., zgodnie z którym "można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa" (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt I OSK 498/14, publ. CBOSA). Zgodnie z art. 273 § 1 w zw. z art. 274 P.p.s.a. wynika, że wznowienie postępowania sądowowadministracyjnego można żądać wyłącznie wtedy, gdy wystąpienie przesłanek z pierwszego z wymienionych przepisów zostało ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (por. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1984/06, publ. Legalis). Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza wrazie wystąpienia, którejś z przesłanek z art. 17 § 1 KPK, tj. m.in., gdy nastąpiło przedawnienie karalności (pkt 6) (por. J. Drachal, A.Wktorowska, K.Wojciechowska, w: Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod red. R.Hausera i M.Wierzbowskiego, Warszawa 2013, str. 1014). Jak wynika z akt sprawy Sąd Rejonowy L. – W. w L. z siedzibą w Ś. w III Wydziale Karnym z dnia [...] r., sygn. akt [...] na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 KPK i art. 101 § KK umorzył postępowanie wszczęte z oskarżenia prywatnego przez Z. W. z uwagi, że nastąpiło przedawnienie karalności. Z powyższych przyczyn brak jest przesłanek wznowieniowych, o których mowa w art. 274 P.p.s.a., wobec tego Sąd działając na podstawie art. 282 § 2 P.p.s.a. - skargę o wznowienie postępowania sądowego oddalił. O wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono w oparciu art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).