II SA/Lu 837/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Anna Ostrowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi T. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 504/13 w sprawie specjalnego zasiłku celowego I. oddala skargę; II. przyznaje adwokat A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 504/13, którym oddalono skargę T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego na zakup lekarstw i opału. W piśmie z dnia 12 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśniła, że w ocenie skarżącej w postępowaniu zakończonym wskazanym wyrokiem wystąpiła przesłanka wskazująca na konieczność wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej także: "P.p.s.a."). Skarżąca utrzymuje, że w wyniku wkroczenia przez pracowników socjalnych Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w asyście funkcjonariuszy Policji do budynku mieszkalnego skarżącej, w celu przeprowadzenia aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego, doznała ona naruszenia czynności narządu ciała, trwającego nie dłużej niż siedem dni. Skarżąca wskazała poza tym, że działanie osób przeprowadzających wywiad wyczerpywało znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. nr 88, poz. 553 ze zm.; dalej: "K.k."), a także naruszało art. 12 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. W związku z tym mąż skarżącej wniósł do Sądu Rejonowego [...] prywatny akt oskarżenia. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt [...], Sąd Rejonowy umorzył postępowanie z uwagi na przedawnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 504/13, nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że postępowanie o wznowienie składa się z dwóch etapów, co wyraźnie wynika z treści art. 280 § 1 ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, etap pierwszy dotyczy badania na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Chodzi w tym przypadku nie o badanie, czy rzeczywiście przyczyny wznowienia istnieją, lecz o stwierdzenie, czy skarżący wskazał w skardze podstawę wznowienia oraz czy wskazana przez niego podstawa odpowiada jednej z podanych we wskazanej ustawie przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia. W przypadku niespełnienia jednej z przesłanek sąd odrzuca skargę, natomiast jeśli spełnione zostały wskazane wyżej wymogi, sąd przystępuje do drugiego etapu wyznaczając rozprawę (por. K. Sobieralski, Glosa do postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt II SA/GL 82/11, OSP z 2012 r., nr 10, poz. 102a, a także postanowienie NSA z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 2120/13, niepubl., dostępny CBOSA). W niniejszej sprawie Sąd uznał, że wniesiona skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w terminie oraz, iż została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. W związku z powyższym Sąd przeszedł do badania zasadności wniesionej skargi o wznowienie postępowania sądowego. Negatywna ocena zasadności zgłoszonych podstaw wznowienia lub brak ich wpływu na treść zaskarżonego orzeczenia skutkuje, stosownie do treści art. 282 § 2 P.p.s.a., oddaleniem skargi o wznowienie postępowania. Zdaniem Sądu wniesiona przez T. W. skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 504/13, podlegała oddaleniu. Odnosząc się do okoliczności stanowiących, zdaniem skarżącej, przesłanki wypełnienia dyspozycji art. 274 P.p.s.a. podnieść należy, że przepis ten określa, iż "z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów". Przepis ten nie stanowi jednakże samodzielnej podstawy wznowienia, ale stanowi on dopełnienie regulacji art. 273 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., zgodnie z którym "można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa" (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt I OSK 498/14, niepubl., dostępny CBOSA). Stosownie do art. 273 § 1 w związku z art. 274 P.p.s.a., wznowienia postępowania sądowowadministracyjnego można żądać wyłącznie wtedy, gdy wystąpienie przesłanek z pierwszego z wymienionych przepisów zostało ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (por. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1984/06, niepubl., dostępny CBOSA). Nie budzi przy tym wątpliwości, że nie wszczyna się postępowania, zaś wszczęte umarza w razie wystąpienia, którejś z przesłanek z art. 17 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. nr 89, poz. 555 ze zm.: dalej: "K.p.k."), to jest m.in., gdy nastąpiło przedawnienie karalności (pkt 6) (por. J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, w: R. Hauser i M. Wierzbowski (red.), Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2013, s. 1014). W rozstrzyganej sprawie jest bezspornym, że Sąd Rejonowy [...] w [...] Wydziale Karnym z dnia 21 lipca 2014 r., sygn. akt [...], działając na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 K.p.k. oraz art. 101 § K.k. umorzył postępowanie wszczęte z oskarżenia prywatnego przez męża skarżącej Z. W. z uwagi na to, że nastąpiło przedawnienie karalności. Z powyższych przyczyn brak jest przesłanek wznowieniowych, o których mowa w art. 274 P.p.s.a., wobec tego Sąd działając na podstawie art. 282 § 2 P.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania sądowego oddalił. O wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono w oparciu art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).