II SA/Lu 839/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 marca 2008 r. sprawy ze skargi M. Ł. i A. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania M. Ł i A. Ł utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] nakazującą M. Ł i A. Ł rozbiórkę ogrodzenia działki nr 1308/1 w P., wybudowanego od strony drogi gminnej Nr [...] niezgodnie z warunkami podanymi w zgłoszeniu. Z analizy akt sprawy wynika, iż podczas budowy przedmiotowego ogrodzenia inwestor K. Ł. dokonała istotnych odstępstw od warunków określonych w zgłoszeniu na jego budowę, poprzez wybudowanie ogrodzenia przy granicy swojej działki nr 1308/1 w P., tj. w odległości około 1,8 m od osi drogi gminnej Nr [...], zamiast w odległości 3,5 m, jak określono w dokonanym zgłoszeniu na budowę. Skutkowało to wydaniem przez organ pierwszej instancji postanowienia z dnia [...] wstrzymującego roboty budowlane przedmiotowego ogrodzenia, a następnie decyzji z dnia [...] nakazującej K. Ł. przesunięcie ogrodzenia na miejsce zgodne z warunkami zgłoszenia robót, którą Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] uchylił w całości i umorzył postępowanie. W przedmiocie wstrzymania robót budowlanych toczyło się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie, który wyrokiem z dnia 23 lutego 2006 r., (sygn. akt II SA/Lu 73/06) uchylił postanowienia organów administracyjnych obu instancji, stwierdzając naruszenie art. 50 ust.1 Prawa budowlanego. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] utrzymaną w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazał K. Ł. wykonanie rozbiórki przedmiotowego ogrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi, wyrokiem z dnia 19 grudnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Lu 794/06) uchylił powyższe decyzje organów obu instancji, stwierdzając, że organy nadzoru budowlanego nie wyczerpały trybu przewidzianego w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Ponownie rozpoznając sprawę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, mając na uwadze ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu, decyzją z dnia [...] nałożył na inwestorów M.Ł. i A.Ł. (następców prawnych zmarłej K.Ł.) obowiązek przesunięcia przedmiotowego ogrodzenia na miejsce zgodne z warunkami określonymi w zgłoszeniu, w terminie do dnia 25 czerwca 2007 r. Powyższą decyzję organu pierwszej instancji utrzymał w mocy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] na którą M.Ł. i A.Ł. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie . Następnie, w związku z bezskutecznym upływem terminu do wykonania obowiązku przesunięcia ogrodzenia na miejsce zgodne z warunkami określonymi w zgłoszeniu, decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał inwestorom rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia. Od decyzji tej odwołali się M.Ł. i A.Ł., domagając się jej uchylenia oraz zawieszenia postępowania administracyjnego z uwagi na toczące się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie przesunięcia ogrodzenia. Podnieśli, iż organ wydał decyzję nakazującą rozbiórkę ogrodzenia bez podstawy prawnej, bowiem ogrodzenie zostało wybudowane legalnie, skoro właściwy organ nie wniósł sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia. Ponadto w ich ocenie organ zmienił argumentację dotyczącą podstawy wydania decyzji, co czyni jego działanie niezrozumiałym. Zarzucili również organowi, iż nie powołał żadnego przepisu prawa materialnego, z którego wynikałoby, iż odległość przedmiotowego ogrodzenia powinna wynosić 3,5 m od osi drogi. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] stwierdzając, iż prawa nie narusza. Odnosząc się do argumentów podnoszonych w odwołaniu organ drugiej instancji stwierdził, iż pozostają one bez wpływu na wydane rozstrzygnięcie, gdyż M.Ł. i A.Ł. nie wykonali w oznaczonym terminie obowiązku nałożonego na nich decyzją z dnia [...] a więc nie skorzystali z możliwości doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w związku z czym organ pierwszej instancji prawidłowo nakazał rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał ponadto, iż brak jest podstaw prawnych do zawieszenia postępowania na mocy art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję wydaną w toku postępowania administracyjnego nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu powołanego przepisu. Od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do sądu administracyjnego złożyli M.Ł. i A.Ł., domagając się jej uchylenia, wskazując na zarzuty podniesione w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz.1269 ze zm.) Zgodność z prawem materialnym i przepisami procesowymi jest jedynym kryterium sądowej kontroli decyzji administracyjnej, nie zaś kryterium słuszności. Skarga nie jest zasadna. Decyzja została wydana po ponownym rozpoznaniu sprawy na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Lu 794/06), którym Sąd ten uchylił poprzednie decyzje organów administracji obu instancji w przedmiocie nakazania rozbiórki ogrodzenia, stwierdzając, że niedopuszczalne jest wydanie nakazu rozbiórki przedmiotowego obiektu bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118). Jak wynika z akt sprawy, organy administracyjne uwzględniły zalecenia Sądu zawarte w uzasadnieniu tego wyroku, do czego były zobligowane na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), uruchamiając tryb przewidziany w art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. W świetle powołanych przepisów Prawa budowlanego, w razie wykonywania (wykonania) robót budowlanych niezgodnie z dokonanym zgłoszeniem właściwy organ nadzoru budowlanego obowiązany jest do wydania m.in. decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych (wykonanych) robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, że inwestorzy dokonali na podstawie art. 30 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego zgłoszenia zamiaru budowy przedmiotowego ogrodzenia, a organ administracji właściwy w sprawie zgłoszenie to przyjął i nie skorzystał z przysługującego mu prawa do wniesienia sprzeciwu (pismo z dnia [...] znak [...]. Warunkiem legalności prowadzenia określonych w zgłoszeniu robót przy budowie ogrodzenia było jednak zachowanie odległości minimum 1,0 m od istniejącego kabla telefonicznego, tj. co najmniej 3,5 m od osi drogi. Warunek ten nie został zachowany, bowiem przedmiotowa inwestycja została zrealizowana w odległości 1,8 m od osi drogi. W tej sytuacji, skoro roboty budowlane były wprawdzie prowadzone na podstawie zgłoszenia, ale w sposób inny niż wskazany w zgłoszeniu, to organ nadzoru budowlanego miał podstawy do wszczęcia postępowania administracyjnego zmierzającego do doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z przepisami. Uwzględniając zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 grudnia 2006 r. organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji przed wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia, wyczerpał tryb przewidziany w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nakładając decyzją z dnia [...] na inwestorów obowiązek przesunięcia ogrodzenia w taki sposób, aby zostały zachowane odległości wskazane w piśmie Burmistrza z dnia [...] . (k. 8 akt adm.) Prawidłowość tej decyzji potwierdził organ odwoławczy, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który wyrokiem z dnia 6 listopada 2007 r. (sygn. akt II SA/Lu 651/07) oddalił skargę inwestorów na decyzję z dnia [...]. W tej sytuacji, w związku z niewykonaniem w zakreślonym terminie nałożonego obowiązku przesunięcia ogrodzenia, zasadne stało się wydanie przez organ na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowej inwestycji. Z powyższych względów stwierdzić należy, że postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji zostało przeprowadzone prawidłowo i nie ma podstaw uwzględnienia zarzutów skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.