II SA/Lu 89/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Sekretarz sądowy Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 maja 2017 r. sprawy ze skarg G. S. oraz B. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargi. Sygn. akt II SA/Lu [...] U Z A S A D N I E N I E Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] - po rozpatrzeniu odwołania B. L. oraz odwołania G. S. od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego chlewni o obsadzie do 69 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr ewid.[...] w miejscowości Ż. P., gmina K. – orzekło w następujący sposób: - w pkt I sentencji decyzji – uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w części: 1. obejmującej pkt III ppkt 3 w brzmieniu: "Należy zaprojektować pas zieleni izolacyjnej średnio - i wysokopiennej w celu odizolowania przyległych terenów od planowanej fermy trzody chlewnej" i w tym zakresie orzekło: "11. Należy zaprojektować i wykonać, przed oddaniem budynku inwentarskiego chlewni, w szczególności od strony terenów zurbanizowanych niezabudowanych oraz drogi gminnej pas zieleni izolacyjnej, celem ograniczenia rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń gazowych i substancji odorowych składający się z rodzimych gatunków drzew i krzewów zgodnych z typem siedliska, uwzględniając zarówno liściaste i iglaste odmiany roślin średnio i wysokopiennych, tworzących zwarty kompleks zieleni.", 2. obejmującej ustępy 4-7 i w tym zakresie orzekło: "IV. Dla przedsięwzięcia nie zachodzi konieczność realizacji z uwzględnieniem wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, gdyż nie zalicza się do grupy zakładów stwarzających takie zagrożenie. V. Realizacja przedsięwzięcia nie wymaga utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. VI. Przed realizacją przedsięwzięcia nie zachodzi konieczność przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. VII. Nakładam obowiązek sporządzenia analizy porealizacyjnej chlewni w zakresie jego oddziaływania na jakość powietrza atmosferycznego, jakość wód podziemnych, wielkości wytwarzanego hałasu oraz zasad wytwarzania i gospodarowania odpadami: 1. wszelkie pomiary dotyczące rozprzestrzeniania się hałasu w środowisku oraz badania rozprzestrzeniania się amoniaku i siarkowodoru należy przeprowadzić w rejonie najbliższej zabudowy zagrodowej zarówno w porze dnia jak i nocy, przy pełnej obsadzie chlewni w jednym cyklu hodowlanym, 2. analizę porealizacyjną należy sporządzić w ciągu 3 miesięcy od dnia oddania obiektu chlewni do użytkowania oraz niezwłocznie po jej sporządzeniu przedstawić wyniki i wnioski celem weryfikacji Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w L. i Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w L. oraz organowi właściwemu do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, 3. w przypadku wykonywania działalności pogarszającej stan środowiska, zostaną podjęte decyzje nakazujące wstrzymanie takiej działalności do czasu zainstalowania urządzeń lub wykonania innych czynności zabezpieczających środowisko. VIII. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do niniejszej decyzji." - w pkt II sentencji decyzji – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie. Powyższa decyzja ostateczna zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: We wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. P. M. zwrócił się do Wójta Gminy K. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa budynku inwentarskiego chlewni o obsadzie do 69 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą", zaprojektowanego na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie Ż. P., gmina K.. Do wniosku inwestor załączył kartę informacyjną oraz plik dokumentów, w tym mapę ewidencyjną obejmującą teren lokalizacji planowanego przedsięwzięcia oraz wypis z ewidencji gruntów dotyczący przedmiotowej nieruchomości, a także oświadczenie o nie ubieganiu się o dofinansowanie przedsięwzięcia ze środków unijnych. Po zawiadomieniu stron w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie Wójt Gminy K. wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P. oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. - Wydziału Spraw Terenowych I w B. P. o opinie co do zasadności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. w piśmie z dnia [...] maja 2015 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia przedłożonej karty informacyjnej przedsięwzięcia o dodatkowe informacje Z kolei Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. P. w wydanej w dniu [...] maja 2015 r. opinii sanitarnej stwierdził, że nie wnioskuje o nałożenie na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Po uzupełnieniu przez P. M. w dniu [...] maja 2015 r. karty informacyjnej Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. w opinii z dnia [...] czerwca 2015 r. stwierdził, że zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko i opracowania raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie - stosownie do regulacji art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 353 ze zm.) – dalej jako "ustawa środowiskowa". Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. Wójt Gminy K. orzekł o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej budowy budynku inwentarskiego wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, jaki należy opracować. Jednocześnie postanowieniem tym organ pierwszej instancji zawiesił prowadzone postępowanie. Po przedłożeniu przez inwestora w dniu [...] lipca 2015 r. raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz jego uzupełnieniu w dniu [...] lipca 2015 r. o niezbędne podpisy, organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r. podjął zawieszone postępowanie, informując jednocześnie strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Następnie w pismach z dnia [...] lipca 2015 r. organ ten wystąpił o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. oraz o opinię odnośnie tych warunków do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P.. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w piśmie z dnia [...] września 2015 r. wskazał na konieczność wezwania inwestora do uzupełnienia przedłożonego raportu o dodatkowe zagadnienia. Wnioskodawca, uwzględniając uwagi RDOŚ, przedłożył w dniu [...] listopada 2015 r. nowy raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Z uwagi na przedłożenie przez wnioskodawcę nowej wersji raportu Wójt Gminy K. w pismach z dnia [...] listopada 2015 r. ponownie wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. o uzgodnienie przedmiotowego przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P. – o jego zaopiniowanie. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. w pismach: z dnia [...] stycznia 2016 r., z dnia [...] marca 2016 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2016 r. ponownie zwracał się do Wójta Gminy K. o zobowiązanie inwestora do uzupełnienia przedstawionego raportu o zagadnienia dotyczące m.in. wpływu przedsięwzięcia na stan powietrza, gospodarkę odpadami oraz planowanych działaniach na rzecz ochrony przez hałasem. Wnioskodawca, uwzględniając uwagi RDOŚ, w dniach: [...] lutego 2016 r., [...] marca 2016 r. oraz [...] kwietnia 2016 r. kolejno dokonywał stosownych uzupełnień raportu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. P. - pomimo uzyskania informacji o przedłożonym przez wnioskodawcę raporcie oraz o jego kolejnych uzupełnieniach - nie zajął stanowiska w sprawie. Z kolei Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. uzgodnił realizację przedsięwzięcia określając, jakie szczegółowe działania należy podjąć na każdym z etapów związanych z realizacją i eksploatacją oraz użytkowaniem przedsięwzięcia. W toku prowadzonego postępowania do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo B. L. (właścicielki działek nr ewid.: [...] i [...]) z dnia [...] maja 2015 r., wyrażające sprzeciw przeciwko realizacji przedmiotowej inwestycji. Strona ta wskazała, że planuje w przyszłości budowę na jednej z ww. działek budynku mieszkalnego, zaś powstanie w sąsiedztwie budynku inwentarskiego uniemożliwi jej realizację tych planów. Ponadto podniosła, że odór i hałas związane z funkcjonowaniem projektowanej chlewni obniżą wartość jej nieruchomości. Zwróciła się więc o "zmuszenie inwestora" do zmiany lokalizacji chlewni. Przeciwko budowie spornej chlewni wystąpili także G. S. (właściciel działek nr ewid.: [...]) oraz jego żona D. S., a także – w odrębnym piśmie z dnia [...] maja 2016 r. (data wpływu) – grupa mieszkańców wsi Ż. S. (53 osoby). Protestujący mieszkańcy przede wszystkim zwrócili uwagę, że w odległości ok. 250 m od terenu przeznaczonego pod budowę chlewni znajduje się szkoła podstawowa. Celem zapewnienia społeczeństwu udziału w przedmiotowym postępowaniu Wójt Gminy K. w drodze obwieszczeń: z dnia [...] czerwca 2015 r., z dnia [...] lipca 2015 r., z dnia [...] maja 2016 r. oraz z dnia [...] czerwca 2016 r. podawał do publicznej wiadomości kolejno informacje o wszczęciu postępowania oraz o podejmowanych w jego toku czynnościach procesowych, a także o możliwości zapoznawania się ze zgromadzoną dokumentacją oraz zgłaszania uwag i wniosków. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. Wójt Gminy K. ustalił P. M. środowiskowe uwarunkowania realizacji planowanego przedsięwzięcia. W treści decyzji organ szczegółowo określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia oraz warunki wykorzystania terenu na etapie jego realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Ponadto określił wymagania, jakie powinna spełniać dokumentacja niezbędna do wydania kolejnych decyzji, w tym pozwolenia na budowę przedmiotowego przedsięwzięcia. W odwołaniu od powyższej decyzji B. L. ponownie wyraziła sprzeciw wobec budowy fermy na działce sąsiadującej z jej nieruchomością podnosząc, że inwestycja ta uniemożliwi jej budowę w przyszłości na jej działce budynku mieszkalnego. Z kolei G. S. w złożonym odwołaniu zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie zasady równego stosowania prawa wobec wszystkich podmiotów poprzez uwzględnienie w niniejszej sprawie jedynie interesu inwestora, a także naruszenie zasad ogólnych Kodeksu postępowania administracyjnego. Odwołujący podniósł, że decyzja organu pierwszej instancji nie uwzględnia negatywnego wpływu chlewni na najbliższe otoczenie, czyli budynki mieszkalne i szkołę podstawową. Stwierdził, że koncentracja produkcji trzody chlewnej była i jest poważnym zagrożeniem dla środowiska, wobec znacznej emisji z budynku inwentarskiego pyłów, szczególnie gazów, które stanowi duże zagrożenie dla ludzi. Powyższe odwołanie G. S. zostało poparte podpisami grupy mieszkańców wsi Ż. S.. W ramach prowadzonego postępowania odwoławczego Samorządowe Kolegium Odwoławcze przeprowadziło w dniu [...] października 2016 r. rozprawę administracyjną otwartą dla społeczeństwa. W trakcie rozprawy B. L. i G. S. podtrzymali zarzuty zawarte w odwołaniach. Obecni na rozprawie przedstawiciele społeczności lokalnej wyrazili natomiast obawy, że inwestor nie będzie się wywiązywać z obowiązków na niego nałożonych. Podnieśli, że przedmiotowa inwestycja powinna powstać w innym miejscu, bowiem będzie się wiązała ze zwiększeniem natężenia ruchu kołowego, a tym samym pogorszeniem bezpieczeństwa dzieci. Do akt sprawy złożyli kopię protestu opatrzonego podpisami rodziców dzieci uczęszczających do Szkoły Podstawowej w Ż. P. oraz jej pracowników, a także protestu mieszkańców wsi Ż. P.. Powołaną na wstępie decyzją ostateczną z dnia [...] listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze częściowo uchyliło decyzję organu pierwszej instancji, podejmując w tym zakresie rozstrzygnięcie reformatoryjne, zaś w pozostałej (zasadniczej) części decyzję tę utrzymało w mocy. Kolegium stwierdziło, że brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia argumentacji wynikającej z odwołań. W oparciu o analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznało, że zaistniały przesłanki do określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Jednakowoż, mając na względzie zarzuty odwołujących oraz uwagi społeczności lokalnej, organ odwoławczy uznał za konieczną zmianę decyzji organu pierwszej instancji w części, a dodatkowo nałożenie na wnioskodawcę obowiązku nasadzenia pasa zieleni o konkretnie ustalonej strukturze drzew. Celem zaś zweryfikowania zachowania przez inwestora zaleceń wynikających z raportu oraz sporządzonej do niego opinii Kolegium zobowiązało go do sporządzenia analizy porealizacyjnej, która ma na celu wykazanie rzeczywistych uciążliwości wykonanej chlewni dla nieruchomości sąsiednich. G. S. i B. L. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie jednobrzmiące skargi na opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego. Skargi te zostały zarejestrowane pod sygnaturami odpowiednio: II SA/Lu 89/17 i II SA/Lu 90/17. W skargach tych podniesiono następujące zarzuty wobec zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 10 w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez brak prawidłowego ustalenia stron niniejszego postępowania; b) art. 84 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, mimo, że w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, których organ nie posiadał; c) art. 7 k.p.a. poprzez pominięcie ważnego interesu społecznego przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, w szczególności interesu mieszkańców miejscowości Ż. P. i [...]; d) art. 80 w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz niedokonanie wszechstronnej oceny materiału dowodowego, w szczególności poprzez brak postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia zakresu oddziaływania przedsięwzięcia, a co za tym idzie stron postępowania, a także brak wnikliwej oceny przedstawionego przez inwestora raportu; e) art. 6, art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez nieprawidłową ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz zaniechanie jego kompletnego zgromadzenia, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy w zakresie obszaru i rodzaju oddziaływania inwestycji oraz uznania, iż nie zachodzą przesłanki wydania decyzji negatywnej; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy środowiskowej poprzez niezobowiązanie inwestora do zawarcia umów na odbiór gnojowicy; b) art. 85 ustawy środowiskowej poprzez niewzięcie pod uwagę wniosków i uwag zgłoszonych przez społeczeństwo. W oparciu o tak sformułowane zarzuty oboje skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Odpowiadając na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu [...] maja 2017 r. Sąd, na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a.", postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawę ze skargi G. S. (II SA/Lu 89/17) ze sprawą ze skargi B. L. (II SA/Lu 90/17) i prowadzić obie sprawy pod sygnaturą II SA/Lu 89/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem poddanej kontroli Sądu w niniejszej sprawie decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego chlewni wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości Ż. P., gmina K.. Zgodnie z art. 59 ustawy środowiskowej przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. W świetle § 3 ust. 1 pkt 102 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71 ze zm.) – dalej jako "rozporządzenie", do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się m.in. chów lub hodowlę zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 60 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP). W przypadku projektowanej inwestycji maksymalna obsada trzody chlewnej ma wynosić 69 DJP, wobec czego nie budzi wątpliwości, że inwestycja ta należy do przedsięwzięć objętych powyższą regulacją. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko może być poprzedzone obowiązkiem przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Obowiązek przeprowadzania przedmiotowej oceny lub jego brak stwierdza, stosownie do art. 63 ust. 1 i 2 ustawy środowiskowej, w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie wszystkie uwzględnione w tym przepisie uwarunkowania, po zasięgnięciu opinii dwóch organów, o których mowa w art. 64 ust. 1 ustawy. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wymogi te zostały spełnione, albowiem Wójt Gminy K., po przeprowadzeniu analizy uwarunkowań dla zamierzonego przedsięwzięcia i zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, decydując tym samym o przeprowadzeniu procedury oceny oddziaływania na środowisko. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Aby opracowanie to w każdym przypadku zawierało informacje niezbędne do zakończenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w art. 66 ustawy środowiskowej określono elementy, które powinien zawierać każdy raport oddziaływania na środowisko. I tak z ust.1 tego przepisu wynika, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać m.in. opis planowanego przedsięwzięcia (pkt 1), opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko (pkt 2), opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia (pkt 4), oraz opis analizowanych wariantów, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru (pkt 5). W ocenie Sądu przedstawiony przez inwestora raport (po dokonaniu przez inwestora jego uzupełnień w dniach: [...] lutego 2016 r., [...] marca 2016 r. i [...] kwietnia 2016 r.) zawiera wszystkie elementy, o których mowa w cytowanym przepisie. Raport ten został przy tym sporządzony przez uprawniony podmiot. Podkreślić bowiem trzeba, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma charakter dokumentu prywatnego inwestora, będącego dowodem w postępowaniu administracyjnym. Raport oceniany jest przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, a uczestnicy postępowania mają możliwość zgłoszenia zastrzeżeń dotyczących tego dowodu. Zastrzeżenia te jednak nie mogą być gołosłowne, lecz powinny być poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu (por. wyrok NSA z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 383/08, LEX nr 526577), Należy zaznaczyć, że skarżący nie przedstawili żadnego dowodu merytorycznie podważającego ustalenia raportu. Sąd podziela natomiast ocenę Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż przedłożony raport został sporządzony prawidłowo i odniósł się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia. Charakteryzuje planowane przedsięwzięcie i – co należy ponownie podkreślić – zawiera wszystkie wymagane ustawowo elementy. W konsekwencji, skoro raport podlegający ocenie organów nie zawiera nieścisłości i nieprawidłowości, pozostaje w zgodzie z wymogami ustawy środowiskowej, a zgłaszane w stosunku do niego zastrzeżenia są gołosłowne, nie ma podstaw, by odmówić mu waloru wiarygodności. Bezzasadny jest wobec tegozarzut dotyczący nieprzeprowadzenia przez organ dodatkowego dowodu z opinii biegłego. Skoro bowiem dokumentacja przedłożona przez inwestora była kompletna, jej prawidłowość i rzetelność nie została w żaden sposób podważona przez pozostałe strony postępowania, organy zasadnie uznały przeprowadzenie takiego dodatkowego dowodu za zbędne, do czego były uprawnione zgodnie z art. 78 § 1 k.p.a. O zbędności wywołania w niniejszej sprawie dodatkowego dowodu z opinii biegłego świadczy również okoliczność, iż wydanie decyzji organu pierwszej instancji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzoną procedurą uzgodnień z organami, o których mowa w art. 77 ustawy środowiskowej. W ramach tej procedury Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r. pozytywnie uzgodnił planowane przedsięwzięcie, określając warunki jego realizacji, które zostały następnie uwzględnione w treści podjętych przez organy obu instancji decyzji. Analogiczny tryb został przeprowadzony z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w R. P., przy czym organ ten nie odpowiedział na wniosek Wójta Gminy K. o zaopiniowanie przedmiotowego przedsięwzięcia w terminie 14 dni od jego otrzymania (art. 64 ust. 4 ustawy środowiskowej), co w świetle art. 78 ust. 4 ustawy środowiskowej oznaczało brak zastrzeżeń organu sanitarnego. W niniejszej sprawie zachowana została także – zgodnie z wymogami określonymi w art. 79 ust. 1 ustawy środowiskowej – procedura udziału społeczeństwa w toku postępowania. Ponadto, realizując wymóg z art. 85 ust. 3 ustawy środowiskowej, Wójt Gminy K. podał w dniu [...] czerwca 2016 r. do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji oraz o możliwości zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy. Podkreślić też trzeba, że całość przedsięwzięcia została zaplanowana zgodnie z zasadami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy K., przyjętym uchwałą nr [...] Rady Gminy K. W. z dnia [...] grudnia 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Lubel. z 2004 r. Nr 43, poz. 890 ze zm.). W świetle bowiem postanowień tej uchwały, objęta wnioskiem inwestora działka nr ewid.[...] jest przeznaczona pod uprawy polowe (wchodzi w skład obszaru oznaczonego symbolem RP). Plan dopuszcza natomiast możliwość realizacji wielkotowarowych ferm hodowlanych na terenie upraw polowych. Wprowadzono przy tym jedynie taki warunek, że ze względu na znaczne uciążliwości i trudności w zachowaniu wymaganych odległości od obiektów chronionych, m.in. terenów zabudowy zagrodowej, konieczne jest wnikliwe przeanalizowanie, czy w konkretnym przypadku wymagana odległość takiej fermy od obiektów chronionych zostanie zachowania oraz, czy planowana decyzja nie będzie powodowała uciążliwości dla pobliskich terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. W niniejszej sprawie organy – wbrew zarzutom skargi – dokonały takiej analizy, dochodząc do wniosku, że wprawdzie realizacja spornego przedsięwzięcia będzie wiązać się z emisją hałasu i substancji do powietrza, jednak nie będzie źródłem ponadnormatywnego oddziaływania na otoczenie w zakresie żadnego z omówionych w raporcie komponentów środowiska. Ponadto stwierdzono, że ewentualne uciążliwości – wobec zastosowania odpowiednich zabezpieczeń – zamkną się w granicach działki, do której inwestor posiada tytuł prawny. Powyższe ustalenia potwierdzają zatem, że projektowana inwestycja nie koliduje z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. W.. Bezzasadny jest także zarzut skarżących wskazujący na naruszenie art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy środowiskowej poprzez niezobowiązanie inwestora do zawarcia umów na odbiór gnojowicy z funkcjonującej chlewni. Należy bowiem stwierdzić, że na początkowym etapie procesu inwestycyjnego, w którym podejmowana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia (ewentualnie decyzja niestwierdzająca potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko), inwestor nie ma obowiązku przedstawienia umów z odbiorcami gnojowicy (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 755/15 – dostępny w CBOSA). Organom administracji nie sposób też zarzucić naruszenia art. 85 ustawy środowiskowej poprzez niewzięcie pod uwagę wniosków i uwag zgłoszonych przez społeczność lokalną. Jak już wyżej wskazano, w niniejszej sprawie prawidłowo zrealizowano obowiązek zapewniania społeczeństwu udziału w postępowaniu (w tym w szczególności dokonano wszystkich niezbędnych obwieszczeń informujących o prze=biegu sprawy). Dodatkowo na etapie postępowania odwoławczego przeprowadzono rozprawę z udziałem przedstawicieli społeczności lokalnej, podczas której umożliwiono tym osobom przedstawienie ich zastrzeżeń względem projektowanej inwestycji. Zastrzeżenia te nie mogły jednak decydować o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań na wniosek inwestora, skoro wszelkie przesłanki prawne do wydania takiej decyzji zostały spełnione. W tym kontekście trafnie zwrócono uwagę w odpowiedzi na skargę, że w świetle poglądów orzecznictwa ochrona interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydować będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego (por. wyrok NSA Ośr. Zam. w Katowicach z dnia 17 stycznia 2003 r., sygn. akt II SA/Ka 1563/02 oraz wyrok NSA z dnia 16 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 672/05 – dostępne w CBOSA). Nie można bowiem dopuścić do sytuacji, w której uprawnienia właściciela nieruchomości sąsiedniej całkowicie ograniczają uprawnienia inwestora (por. wyrok NSA z dnia 3 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 436/07 – dostępny w CBOSA). Końcowo podkreślić wypada, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie dokonało częściowej korekty decyzji organu pierwszej instancji, wydając w tym zakresie rozstrzygnięcie reformatoryjne. W szczególności za zasadne uznać należy (zwłaszcza w kontekście obaw społeczności lokalnej) nałożenie na inwestora obowiązku przeprowadzenia i przedstawienia analizy porealizacyjnej, co umożliwi kontrolę zachowania przez inwestora określonych zaskarżoną decyzją warunków realizacji przedmiotowej inwestycji również po zakończeniu procesu inwestycyjnego. Podsumowując wskazać należy, że wbrew zarzutom skargi postępowanie administracyjne zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie, uwzględniło wszystkie okoliczności mające znaczenie dla sprawy, nie naruszając przy tym przepisów k.p.a., ani też przepisów szczególnych, w tym przede wszystkim ustawy środowiskowej, w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.