II SA/Lu 902/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić S. K. uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych. W dniu 28 sierpnia 2013 r. wpłynęła do Urzędu Miejskiego w [...] skarga S. K. (datowana na 20 sierpnia 2013 r.) na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] 2005 r., nr [...], w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. W dniu 22 października 2013 r. (data nadania) skarżący złożył pismo procesowe, w którym zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2014 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2014 r. (k. 60). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") sąd administracyjny jest zobowiązany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej złożenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych jest ugruntowane stanowisko, że w przypadku wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę rady gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), zastosowanie ma art. 53 § 2 P.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60). Zgodnie zaś z tym przepisem, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Niekwestionowanym jest również, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu. Termin do wniesienia skargi powinien być zatem liczony od daty pierwszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa (postanowienie NSA z dnia 13 marca 2012 r., II OSK 596/12, Legalis). Z wyjaśnień skarżącego, zawartych w piśmie z dnia 22 października 2013 r., wynika, że jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, należy traktować jego pismo z dnia 29 kwietnia 2013 r., doręczone Gminie w dniu 30 kwietnia 2013 r., w którym domagał się zmiany zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na to pismo Burmistrz [...] poinformował skarżącego pismem z dnia 28 maja 2013 r., iż w chwili obecnej brak jest podstaw do uwzględnienia jego wniosku. Jakkolwiek w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia powyższego pisma organu gminy skarżącemu, to nawet zakładając, że zostało one doręczone mu w sześćdziesiątym dniu od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (to jest w dniu 29 czerwca 2013 r.), wskazać trzeba, że termin do wniesienia skargi upłynął najpóźniej w dniu 29 lipca 2013 r. Gdyby bowiem pismo Gminy zostało doręczone skarżącemu po dniu 29 czerwca 2013 r. bądź nie doręczono go skarżącemu, to mając na względzie stanowisko zajęte przez NSA we wskazanej wyżej uchwale, należałoby uznać, że termin do wniesienia tej skargi upłynął w dniu 29 czerwca 2013 r. Skarga S. K. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] 2005 r., nr [...], sporządzona w dniu 20 sierpnia 2013 r., a doręczona Gminie w dniu 28 sierpnia 2013 r., została więc złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a. Skarga ta podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zwrot uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi uzasadniał art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.