II SA/Lu 902/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r., znak: [...], w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z [...] lipca 2021 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M. P., w punkcie pierwszym uchyliło w całości zaskarżoną decyzję, a w punkcie drugim przyznało M. P. świadczenie wychowawcze na dziecko F. P. w wysokości [...] złotych miesięcznie na okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 maja 2021 r. Decyzja została doręczona M. P. w dniu 30 lipca 2021 r. W dniu 27 października 2021 r. (data nadania przesyłki pocztowej) skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję wniosła K. P., wywodząc, że choć nie była adresatem zaskarżonej decyzji, postępowanie dotyczy bezpośrednio jej praw i obowiązków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu niezachowania ustawowego terminu do jej wniesienia. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem, strona postępowania, która nie brała udziału w postępowaniu odwoławczym i której nie doręczono decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji – tj. w terminie z art. 53 § 1 p.p.s.a. Wniesienie skargi po upływie tego terminu powoduje odrzucenie skargi (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2020 r., sygn. akt II OZ 207/20, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 240/18). Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 30 lipca 2021 r. Skarżąca wniosła skargę dopiero w dniu 27 października 2021 r., a zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Skarżąca nie składała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienie skargi. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W tej sytuacji bezprzedmiotowa jest ocena, czy skarżąca była legitymowana do wniesienia skargi na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. (skargę może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny). Ocena interesu prawnego skarżącej w zaskarżeniu decyzji Kolegium byłaby możliwa, gdyby skarga spełniała formalne przesłanki dopuszczalności, w tym, gdyby została wniesiona w terminie.