II SA/Lu 97/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. F. z udziałem [...] Spółki Akcyjnej w [...] w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu w sprawie II SAB/Lu 446/13 postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) D. F. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. D. F. wniosła w dniu 23 stycznia 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wymierzenie P. S.A. . grzywny za niewykonanie wyroku tego Sądu z dnia 26 września 2013r. w sprawie II SAB/Lu 446/13 zobowiązującego organ do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 11 stycznia 2013r. o udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak wynika z powołanego przepisu, warunkiem formalnym skargi o wymierzenie grzywny jest uprzednie wezwanie organu do wykonania wyroku. Z kolei zgodnie z art. 286 P.p.s.a., po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji, określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd, liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Początek biegu terminu załatwienia sprawy po wydaniu wyroku sądu rozpoczyna się zatem dopiero od dnia doręczenia organowi akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia sądu. Z wykładni językowej i celowościowej art. 154 § 1 w związku z art. 286 P.p.s.a. wynika, że warunkiem dopuszczalności skargi na niewykonanie wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność jest pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku, dokonane po doręczeniu organowi akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia sądowego (T. Woś, w: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 481, J. P. Tarno, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 387, postanowienie NSA z dnia 23 września 2010 r., I OSK 1485/10, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 1 grudnia 2009 roku, IV SA/Po 822/09, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 roku, II SA/Wa 1727/09). Powyższe oznacza, że ta procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku nie jest spełniona, jeżeli strona skarżąca wezwała właściwy organ do wykonania wyroku przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. W sprawie niniejszej skarżąca D. F. wniosła wprawdzie takie wezwanie, ale przed uprawomocnieniem się wyroku zobowiązującego P. S.A. . do załatwienia wniosku skarżącej, co nie pozwala na przyjęcie, że skarżąca skutecznie dokonała wezwania, o którym mowa w art. 154 § 1 P.p.s.a. Wyrok uprawomocnił się w dniu 20 grudnia 2013r., natomiast skarżąca wezwała organ do wykonania tego wyroku już w dniu 6 listopada 2013r., a więc w chwili, gdy wyrok był nieprawomocny, a organ nie miał jeszcze obowiązku jego wykonania. W sytuacji występującej w sprawie stwierdzić zatem należy, że skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 154 § 1 P.p.s.a, dlatego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.