II SAB/Lu 145/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz, Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak (sprawozdawca), po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie wydania decyzji o ustalenie warunków zabudowy I. zobowiązuje Burmistrza [...] do rozpatrzenia wniosku R. K. z dnia [...] r. o ustalenie warunków zabudowy w terminie 30 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku; II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza [...] na rzecz R. K. kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt II SAB/Lu [...] U z a s a d n i e n i e R. K. wniósł w dniu [...] lipca 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Burmistrza K. zarzucając, że organ ten dotychczas nie rozpoznał jego wniosku z dnia [...] października 2013r. o ustalenie warunków zabudowy. Skarżący przedstawił następujący stan faktyczny: W dniu [...] października 2013r. złożył wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działce nr ewid.[...] położonej w K.. W piśmie z dnia [...] stycznia 2014r. został poinformowany przez organ, że sprawa zostanie załatwiona w terminie 1 miesiąca. W dniu [...] lutego 2014r. organ wydał decyzję o odmowie wydania warunków szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla realizacji budynku mieszkalnego na działce nr ewid.[...] położonej w terenach upraw rolnych w strefie ochronnej uzdrowiska "B" w K.. Decyzja ta została uchylona następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r. ze względu na konieczność dokonania ponownej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o jakich mowa w art. 61 ust. 1 – 5 z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 647 ze zm.), zwanej dalej "u.p.z.p.". W piśmie z dnia [...] lipca 2014r. organ I instancji poinformował skarżącego o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia [...] sierpnia 2014r. w związku z koniecznością powołania uprawnionego urbanisty, który sporządzi analizę wskazaną przez organ odwoławczy. W dniu [...] września 2014r. skarżący wniósł - na podstawie art. 37 kpa - do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. zażalenie na bezczynność organu I instancji. Odnosząc się do zażalenia, organ I instancji w piśmie z dnia [...] października 2014r. skierowanym do Kolegium przyznał, że jest ono zasadne, ponieważ akta zostały omyłkowo przez pracownika organu odłożone do spraw załatwionych. W tym samym dniu organ wystąpił do właściwych organów o uzgodnienie projektu decyzji odmownej. Postanowieniem z dnia [...] października 2014r. Starosta Z. pozytywnie uzgodnił przedłożony projekt, natomiast postanowieniem z dnia [...] października 2014r. Minister Zdrowia umorzył postępowanie uzgodnieniowe stwierdzając, że projekt decyzji odmownej nie podlega uzgodnieniu. Postanowieniem z dnia [...] października 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z., po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na bezczynność zobowiązało organ I instancji do rozpoznania wniosku skarżącego w terminie 30 dni. W dniu [...] listopada 2014r. organ I instancji ponownie wydał decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy, a decyzją z dnia [...] lutego 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję z uwagi na brak aktualnej kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., która pozwoli wyznaczyć prawidłowo obszar analizowany. Pomimo przekazania przez organ odwoławczy akt sprawy organowi I instancji, organ ten nie wydał rozstrzygnięcia, co uzasadnia skargę na bezczynność. Zdaniem skarżącego, organ wielokrotnie rażąco przekroczył ustawowe terminy załatwiania spraw, tłumacząc się (w piśmie z dnia [...] stycznia 2015r.) brakiem środków finansowych na uchwalenie planu miejscowego i dokonanie zmian w studium oraz bezzasadnie dokonywał uzgodnień projektu decyzji odmownej, przedłużając w ten sposób postępowanie. Zdaniem skarżącego, organ świadomie unikał wydania mu decyzji pozytywnej. Wobec powyższego skarżący zażądał zobowiązania organu do rozstrzygnięcia wniosku, ukarania dyscyplinarnego pracownika odpowiedzialnego za niezałatwienie sprawy w terminie, orzeczenie czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej. Wskazał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] lutego 2015r. uchylająca decyzję organu I instancji z dnia [...] listopada 2014r. została przekazana temu organowi wraz z aktami sprawy w dniu [...] maja 2015r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015r. organ I instancji wezwał więc stronę – zgodnie z zaleceniem organu odwoławczego - do uzupełnienia wniosku o aktualną kopię mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., a w dniu [...] czerwca 2015r. strona taką mapę złożyła. Jednak w związku z zażaleniem strony z dnia [...] czerwca 2015r. na przewlekłość postępowania akta zostały w dniu [...] czerwca 2015r. ponownie przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z.. Rozpatrzenie zażalenia nastąpiło w dniu [...] lipca 2015r., a akta zostały zwrócone organowi I instancji w dniu [...] września 2015r. Następnie w związku ze skargą na bezczynność w niniejszej sprawie, akta zostały przekazane tut. Sądowi. Z tych względów – zdaniem organu – skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy (w terminie określonym w art. 35 k.p.a. tj. w ciągu miesiąca, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania) bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia [...] lipca 1999r., I SAB [...], OPS 2000, Nr [...]). W świetle art. 149 § 1 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015r., mającym zastosowanie w niniejszej sprawie zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz. 658) - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarga w niniejszej sprawie na bezczynność Burmistrza K. zasługuje na uwzględnienie, bowiem wniosek skarżącego z dnia [...] października 2013r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działce nr ewid.[...] położonej w K. nie został dotychczas przez ten organ załatwiony we właściwy sposób, co przyznaje sam organ w odpowiedzi na skargę. Brak rozstrzygnięcia organ uzasadnia koniecznością przekazanie akt sprawy – Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu (w związku z zażaleniem na bezczynność), a następnie tut. Sądowi (w związku ze skargą w niniejszej sprawie). Argumentacja ta nie jest usprawiedliwiona. Przekazanie akt innemu organowi (sądowi) nie uniemożliwiało organowi sporządzenia odpisów niezbędnych dokumentów dla wykonania dalszych czynności w sprawie, a więc nie uzasadniało to bezczynności organu – stanowisko takie w orzecznictwie jest ugruntowane (zob. wyrok. NSA z dnia 8 października 1999 r., sygn. akt IV SAB 46/99, LEX nr 47852 oraz wyroki WSA w Warszawie: z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt VII SAB/Wa 49/07, LEX nr 445367 i z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt VI SAB/Wa 51/10, LEX nr 954344, jak również powołane w skardze wyroki: WSA we Wrocławiu z dnia 21 października 2004 r., sygn. akt II SAB/Wr 43/03; WSA w Warszawie z dnia 6 marca 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 178/08 oraz WSA Gdańsku z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt II SAB/Gd 42/09 – dostępne w CBOSA). Po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. decyzji z dnia [...] lutego 2015r. uchylającej decyzję organu I instancji, akta sprawy zostały zwrócone temu organowi w dniu [...] maja 2015r. Następnie organ podjął wynikające z tej decyzji czynności w sprawie w dniu [...] czerwca 2015r. tj. wezwał stronę do przedłożenia aktualnej kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., zgodnie z zaleceniem organu odwoławczego, a obowiązek ten strona wykonała w dniu [...] czerwca 2015r. Niezwłocznie zatem po otrzymaniu tej mapy organ powinien podjąć dalsze czynności zmierzające do wydania rozstrzygnięcia, czego nie uczynił. Przekazał on natomiast w dniu [...] czerwca 2015r. akta sprawy organowi odwoławczemu wraz z zażaleniem na bezczynność. Przekazanie akt już po nadesłaniu brakującej mapy, nie uniemożliwiało jednak organowi sporządzenia kopii odpowiednich dokumentów i rozstrzygnięcia sprawy. To samo dotyczy przekazania następnie akt sprawy tut. Sądowi w związku ze skargą w niniejszej sprawie. Słuszny jest zatem zarzut skargi, że Burmistrz K. pozostawał w bezczynności, dlatego na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd zobowiązał go do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] października 2013r. w terminie 30 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku; o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. Sąd stwierdził natomiast, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa to takie, które jest oczywiste i jego stwierdzenie nie wymaga głębszej analizy, a więc świadczące o braku należytej staranności organu w rozpatrywaniu sprawy. Takiego działania nie można natomiast zarzucić Burmistrzowi K.. Wprawdzie wniosek został złożony przez skarżącego ponad dwa lata temu, to jednak organ podejmował czynności w sprawie i dwukrotnie (w dniu [...] lutego 2014r. i w dniu [...] listopada 2014r.) wydawał decyzje, a po uchyleniu ich przez organ odwoławczy (odpowiednio w dniach [...] kwietnia 2014r. i [...] lutego 2015r.) podejmował czynności zmierzające do realizacji zaleceń wskazanych przez organ odwoławczy: wyboru urbanisty posiadającego odpowiednie uprawnienia w celu dokonania ponownej analizy funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu (decyzja SKO z dnia [...] kwietnia 2014r.) oraz wezwania wnioskodawcy do przedłożenia aktualnej mapy o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. (decyzja SKO z dnia [...] lutego 2015r.). Wbrew zarzutom skargi za rażące naruszenie prawa nie można również uznać opóźnienia w rozstrzygnięciu sprawy wynikłego z przedstawienia projektu decyzji odmownej właściwym do uzgodnienia organom. Jakkolwiek w orzecznictwie sadowoadministracyjnym wskazuje się, że obowiązek uzgodnienia dotyczy wyłącznie projektów decyzji pozytywnych, tj. ustalających warunki zabudowy (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2007 r., IV SA/Wa 538/07), to jednak wobec ogólnego brzmienia przepisów art. 53 ust. 4 pkt 1, 8, 9 u.p.z.p., na podstawie których Burmistrz K. zwrócił się o uzgodnienie do właściwych organów, że "decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 (tj. decyzje o ustaleniu warunków zabudowy, art. 64 ustawy) wydaje się po uzgodnieniu (...)" , a więc bez wskazania wprost, że chodzi i decyzje pozytywne, nie można przyjąć, że nieuwzględnienie stanowiska orzecznictwa świadczyło o rażącym naruszeniu prawa przez organ I instancji. Wobec braku rażącego naruszenia prawa, nie ma również podstaw do wymierzania organowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 w zw. z art.154 § 6 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie jest natomiast uprawniony do zobowiązywania organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika odpowiedzialnego za nieterminowe załatwienie sprawy, żądanie skarżącego w tym zakresie nie mogło więc być uwzględnione. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.