II SAB/Lu 167/16

PostanowienieWSA w Lublinie2017-01-31

Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz, Maria Wieczorek-Zalewska, Bogusław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzedzona wezwaniem skierowanym do Rady Gminy, spełnia wymogi formalne do jej rozpoznania przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podlega odrzuceniu, jeśli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skierowane do Rady Gminy, a nie do Wojewody. Wojewoda nie jest organem właściwym do podjęcia czynności zmierzających do uchwalenia planu, a zatem nie może być adresatem wezwania w przypadku bezczynności w tym zakresie.
Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wojewody w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarga została wniesiona po bezskutecznym wezwaniu Rady Gminy W. do podjęcia czynności zmierzających do uchwalenia planu. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, kwestionując interes prawny skarżącej. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z innych przyczyn niż wskazane przez Wojewodę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono uiszczoną kwotę 100 zł tytułem wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Starszy inspektor sądowy Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W.- Oddział Gospodarowania Nieruchomościami na bezczynność Wojewody w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a I. skargę odrzucić; II. zwrócić [...] S.A. z siedzibą w W. - Oddział Gospodarowania Nieruchomościami kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W dniu [...] r. [...] K. P. S. A. w W. działając na podstawie art. 101 ust. 1 oraz 101a ust. 1 ustawy z dnia [...] r. o samorządzie gminnym wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wojewody polegającą na nie podjęciu przez Radę Gminy W. czynności zmierzających do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru P. Z. M. B. O. Z. w S. oraz obszaru i granic jego strefy ochronnej, do czego Radę Gminy W. obliguje art. 5 ust. 1 ustawy z dnia [...] r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady. W jej uzasadnieniu wyjaśniono, że skarga wniesiona została po bezskutecznym wezwaniu Rady Gminy W. do usunięcia naruszenia prawa oraz przedstawiono argumenty uzasadniające zasadność jej zarzutów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, kwestionując posiadanie przez skarżącą Spółkę interesu prawnego i tym samym jego naruszenie, bądź o oddalenie skargi. W tym ostatnim przypadku prezentując argumenty wskazujące na podjęcie w sprawie działań przez Radę Gminy W.. Do akt sprawy dołączono dwa egzemplarze wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowane do Rady Gminy W.. Jedno z dnia z dnia [...] r., które do Wojewody wpłynęło w dniu [...] r. i drugie z dnia [...] r., które wpłynęło w dniu [...] r. W obu wezwaniach skarżąca żąda od Rady Gminy W. podjęcia czynności zmierzających do uchwalenia miejscowego polanu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru P. Z. M. B. O. Z. w S. oraz obszaru i granic jego strefy ochronnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Rację ma Wojewoda twierdząc, że skarga podlega odrzuceniu, choć z powodów innych, niż wskazane w odpowiedzi na nią. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia [...] r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) dalej powoływana jako "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Natomiast unormowanie art. 101a ust. 1 tej ustawy stanowi, że przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Warunkiem formalnym wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest zatem uprzednie wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 932/08 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony. Zarówno bowiem z wezwania do usunięcia naruszenia prawa datowanego na dzień [...] r. jak i z wezwania z dnia [...] r. wynika, że, choć wpłynęły do Wojewody, skierowane są do Rady Gminy W., od której żąda się podjęcia czynności zmierzających do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar P. Z. M. B. O. Z. w S. i jego strefy ochronnej. Również w uzasadnieniach tych wezwań wykazuje się na obowiązek podjęcia uchwały przez Radę Gminy W.. W takim stanie sprawy nie można zatem przyjąć, aby wniesienie skargi na bezczynność Wojewody poprzedzone zostało wezwaniem go do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym przesłanka z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie została spełniona. Jednocześnie należy zauważyć, że wezwanie to ma być skierowane do organu właściwego. Artykuł piąty ustęp pierwszy ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady (tekst jednolity: Dz.U z 2016 r., poz. 2120) stanowi, że gmina ma obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Pomnika Zagłady i jego strefy ochronnej. Mając na uwadze unormowanie art. 5 ust. 1 jak i to, że Pomnik Zagłady Muzeum B. O. Z. w S. położony jest na obszarze Gminy W. stwierdzić należy, że podmiotem właściwym, do którego skierowane powinno być wezwanie jest Rada Gminy W.. Wojewoda stosownie do unormowania art. 101a ust. 2 u.s.g. może być jedynie podmiotem zobowiązanym przez sąd do podjęcia działania. Bez wątpienia jednak z tego powodu postępowanie powinno być prowadzone z jego udziałem. W myśl bowiem tego przepisu, jeżeli organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem, albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich, sąd administracyjny może nakazać organowi nadzoru wykonanie niezbędnych czynności na rzecz skarżącego, na koszt i ryzyko gminy. Wojewoda nie jest więc podmiotem, który jest zobowiązany do podjęcia czynności zmierzających do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie jest tym samym podmiotem, do którego kierowane powinno być wzywanie do usunięcia naruszenia prawa w przypadku bezczynności organu gminy polegającej na nieuchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdy podjęcie takiej uchwały nakazują przepisy szczególne. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie jej jest niedopuszczalne. Taką inną przyczyną jest niewyczerpanie środków zaskarżenia, do których zalicza się wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (por. np. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 552/08 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skoro w niniejszej sprawie skarżąca wniesienie skargi na bezczynność Wojewody nie poprzedziła wezwaniem go do usunięcia naruszenia prawa, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło