II SAB/Lu 186/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sz. i S. K. na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie nierozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a odrzucić skargę. A. Sz. i S. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Gminy w sprawie nie wydania stosownego aktu administracyjnego po złożeniu przez skarżących w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wezwania do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały Rady Gminy z dnia [...] r., nr [...] dotyczącej sprzedaży nieruchomości położonej w miejscowości M.przy ul. [...] w trybie przetargu ustnego nieograniczonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Sprawa, w której skarżący zarzucają bezczynność, a więc rozstrzygnięcie wezwania do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z uchwalenia aktu prawa miejscowego, nie podlega załatwieniu przez radę gminy w żadnej z form aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., czy też w drodze innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 ww. art.). Dlatego też skarga na bezczynność rady gminy w przedmiocie nie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 893/08, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądowych). Ma to związek z tym, iż możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy nie jest uzależniona od udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Organ, do którego skierowano wezwanie, nie ma prawnego obowiązku udzielenia odpowiedzi na wezwanie. W sytuacji, gdy nie udzielił on odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skargę do sądu administracyjnego na akt prawa miejscowego lub inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, wnosi się w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z tych wszystkich względów na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.