II SAB/Lu 19/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ochotniczej Straży Pożarnej w J. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić Ochotniczej Straży Pożarnej w J. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. W dniu 8 lutego 2016 r. Ochotnicza Straż Pożarna w J., reprezentowana przez G. K., wskazującego, że działa jako Prezes Zarządu tej jednostki organizacyjnej, wniosła skargę do Sądu na bezczynność Wójta Gminy w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2016 r. przewodniczący wydziału wezwał stronę skarżącą do usunięcia – w terminie 7 dni – braków formalnych skargi, przez nadesłanie aktualnego wypisu z rejestru stowarzyszeń Krajowego Rejestru Sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania zarządzenia zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 1 marca 2016 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie złożyła żądanego dokumentu, lecz w dniu 4 marca 2016 r. złożyła kopie dwóch postanowień Sądu Rejonowego w Lublinie: z dnia 14 kwietnia 2006 r. oraz z dnia 7 kwietnia 2011 r. w przedmiocie zmiany wpisu w KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 tej ustawy, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie skargę w imieniu skarżącej Ochotniczej Straży Pożarnej w J. podpisał jako Prezes Zarządu G. K.. Nie przedłożył on jednak dokumentu, z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Podkreślenia wymaga, że brak opisanego dokumentu stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia – w terminie siedmiu dni – pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżąca Ochotnicza Straż Pożarna została zobowiązana do nadesłania aktualnego wypisu z rejestru stowarzyszeń Krajowego Rejestru Sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 8 marca 2016 r., strona skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu, gdyż nie przedłożyła żądanego dokumentu, potwierdzającego aktualne – na dzień złożenia skargi – umocowanie osoby, która podpisała skargę, do reprezentowania skarżącej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalone jest stanowisko, że w takim przypadku skarga winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W świetle bowiem powołanych wyżej przepisów, na osobie dokonującej czynności w postępowaniu w imieniu osoby prawnej bądź jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, spoczywa obowiązek wykazania swego umocowania. Wynika to wprost z powołanego art. 49 P.p.s.a., zgodnie z którym ustawodawca zobligował przewodniczącego do wzywania strony do uzupełnienia pisma, jeśli nie może ono otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, bez względu na to, jakiego rodzaju brak wystąpi, nie czyniąc wyłomu dla wykazywania umocowania osób podejmujących czynności w imieniu osób prawnych albo innych jednostek organizacyjnej posiadających zdolność procesową. Nie zmienia tej zasady przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1142 ze zm.), w myśl którego od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów. Zasady tej nie zmienia również domniemanie prawdziwości danych wpisanych do rejestru (wynikające z art. 17 tej ustawy). W tym stanie rzeczy, nie sposób przyjąć, by konsekwencje prawem przewidzianego ogłoszenia dokonanego wpisu, mogły dotyczyć postępowania sądowego na etapie oceny braków formalnych pism. Oznacza to, że ogłoszenie dokonanego wpisu nie zwalnia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych, a ciężar czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, nie zostaje przerzucony na przewodniczącego – na etapie kontroli warunków formalnych skargi bądź na sąd administracyjny – na etapie oceny czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia przewodniczącego. Tym samym, możliwość wzięcia pod uwagę przez sąd notoryjności określonych faktów nie znaczy, że sądowi można postawić skuteczny zarzut wadliwego odrzucenia skargi w sytuacji, gdy strona – mimo wezwania przez przewodniczącego – nie uzupełni braków formalnych skargi (zob. przykładowo postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 grudnia 2015 r., II FSK 2835/15 i II FSK 2836/15, z dnia 14 stycznia 2016 r., II GZ 939/15, z dnia 21 stycznia 2016 r., II OSK 78/16, z dnia 4 marca 2016 r., II OZ 234/16). O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.