II SAB/Lu 54/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na bezczynność Burmistrza Gminy Kamionka w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Gminy Kamionka do rozpatrzenia wniosku Fundacji [...] z dnia 10 marca 2022 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Gminy Kamionka nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. w pozostałej części skargę oddala; IV. zasądza od Burmistrza Gminy Kamionka na rzecz Fundacji [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu koszów postępowania. Fundacja [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie braku udostępnienie informacji publicznej, zgodnej z treścią wniosku. Uzasadniając skargę wyjaśniła, że w wyniku prowadzonej korespondencji, organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek z dnia 10 stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wysokości przyznanych nagród w roku 2021 wszystkim osobom zatrudnionym w urzędzie gminy z podziałem na poszczególne tytuły tj. premie regulaminowe, uznaniowe, z okazji dnia samorządowca itd. wraz z uzasadnieniem. Fundacja wniosła też o udostępnienie informacji, czy pracownikom urzędu gminy zostały przyznane tzw. premie świąteczne w jakiejkolwiek formie (i w jakiej kwocie), w tym także te wypłacane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. W odpowiedzi z 24 stycznia 2022 organ przekazał niepełną odpowiedź, nie zawierającą imion i nazwisk pracowników, którzy otrzymali nagrody oraz uzasadnień. W związku z powyższym w dniu 10 marca 2022 Fundacja wniosła o wydanie decyzji odmownej bądź realizację wniosku w całości. Do dnia złożenia skargi nie otrzymała żadnej odpowiedzi na wniosek z dnia 10 marca 2022 r. W ocenie Fundacji ma tu miejsce brak pełnej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych konsekwentnie wyrażany jest bowiem pogląd, że wydatkowanie środków publicznych przeznaczonych na wynagrodzenia pracowników w podmiotach państwowych i samorządowych jest jawne. Zasada jawności publicznej gospodarki finansowej stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej, a także osób pełniących funkcje publiczne, wyrażonej w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. Zatem informacja o wysokości wynagrodzeń poszczególnych pracowników, finansowanych ze środków publicznych, w tym również dodatkowych nagród, stanowi informację publiczną. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażany jest też pogląd odmienny, że informacja o wynagrodzeniach (w tym o nagrodach) pracowników sfery publicznej z żądaniem podania ich imienia i nazwiska nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pogląd ten nie zasługuje jednak na akceptację. Jest oparty na twierdzeniu, że informacja taka nie jest sprawą publiczną (art 1 ust. 1 u.d.i.p.), bowiem dotyczy sprawy prywatnej. Tymczasem pojęcia sprawy publicznej nie można wykładać słownikowo, jako sprawy "dotyczącej tylko ogółu". Bowiem taki "komunitarystyczny" kierunek wykładni nadmiernie zawęża prawo dostępu do informacji publicznej, czemu przeciwstawia się dominujące orzecznictwo i doktryna. Na akceptację nie zasługuje próba zdefiniowania "sprawy publicznej" jako przeciwieństwo sprawy prywatnej, ponieważ to ostatnie pojęcie, jest równie sporne jak pojęcie definiowane. Należy też zwrócić uwagę na odmienne założenie ustawodawcy, który zakresem informacji publicznej objął również informacje ze sfery prywatności. Wynika to wprost z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., w którym wskazano, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej. Zatem część informacji dotyczącej sfery prywatnej jest informacją publiczną, której udostępnianie podlega jednak ograniczeniu. Ograniczenie to nie obejmuje informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji ( art. 5 ust. 2 zd. 2 u.d.i.p.). W tych granicach mieści się także wynagrodzenie pracownika i jego składniki. Gdyby ustawodawca nie uznawał części informacji ze sfery prywatności za informację publiczną, stwierdziłby to wprost, że nie stanowią informacji publicznej informacje ze sfery prywatnej. W ocenie orzecznictwa sądów administracyjnych sposób sformułowania wniosku, przez żądanie udostępnienia informacji o wynagrodzeniu pracowników (np. podmiotów publicznoprawnych) z podaniem ich imienia i nazwiska (ich personalizację) nie wpływa na to, że wniosek ten przestaje być wnioskiem o informacje o sposobie wydatkowania środków publicznych. Zatem nadal jest wnioskiem o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i zasadach funkcjonowania tych podmiotów, majątku publicznym i ciężarach publicznych w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 3 i pkt. 5 lit. h) u.d.i.p. Nie można także zaakceptować poglądu, że sposób wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenia (w tym nagrody) dla pracowników będących funkcjonariuszami publicznymi jest informacją publiczną a sposób wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenia (w tym nagrody) dla pracowników niepełniących funkcji publicznych, nie jest informacją publiczną. Każde wydatkowanie środków publicznych jest sprawą publiczną, bez względu na cel w jakim jest realizowane. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Kamionka, wnosząc o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej, wyjaśnił, że w dniu 10 stycznia 2022 r. do Urzędu Miejskiego w Kamionce przez skrzynkę podawczą e-PUAP wpłynęły dwa wnioski o udostępnienie informacji publicznej od Fundacji [...]. Odpowiedź na oba wnioski nastąpiła 24 stycznia 2022 r. przez skrzynkę e-PUAP.W dniu 4 kwietnia 2022 r. sprawdzając skrzynkę e-PUAP w poszukiwaniu wniosku od osoby fizycznej okazało się, że 10 marca 2022 r. został skierowany ponowny wniosek o udzielenie informacji publicznej przez Fundację. Niestety wniosek ten nie wyświetlił się w wiadomościach z dnia 10 marca 2022 r. tylko w ciągu korespondencji z 24 stycznia 2022 r (w odpowiedzi na poprzedni wniosek). W związku z tym Organ nie mógł na niego odpowiedzieć. Również 1 kwietnia 2022 r. została skierowana do Urzędu Miejskiego korespondencja od Fundacji [...] dot. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Burmistrza Miasta Kamionka w przedmiocie braku odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 10 marca 2022 r. W korespondencjach z dnia 1 kwietnia 2022 r. nie ma wniosku z Fundacji, natomiast jest ona w ciągu korespondencji z dnia 24 stycznia co za tym idzie również ta wiadomość nie byłaby odczytana. Na wszystkie wnioski o udzielenie informacji publicznej Organ odpowiada w terminie. Brak odpowiedzi na wniosek z dnia 10 marca br. spowodowany był przyczynami niezależnymi od Organu. W związku z dużą liczbą wiadomości na skrzynce podawczej Organ nie jest w stanie cofać się o 2-3 miesiące i sprawdzać czy w danym momencie wpłynie do urzędu wniosek. Gdyby wniosek wpłynął jako "nowy" a nie "w odpowiedzi" to informacja na wniosek zostałaby udzielona w terminie. W wyniku odczytania przez Organ w dniu 4 kwietnia 2022 r., wniosku Fundacji z dnia 10 marca 2022 r., Organ udzielił odpowiedzi w dniu 14 kwietnia 2022 r., w zakresie w jakim wniosek dotyczył informacji publicznej a więc zgodnie z ustawowym terminem. W dalszej kolejności Organ informuje, że zgodnie z pierwotnym wnioskiem Fundacji z dnia 10 stycznia 2022 r., została udzielona odpowiedz w dniu 24 stycznia 2022 r., w której wskazane zostały wszystkie przyznane nagrody itp., pracownikom Urzędu Miejskiego w Kamionce. Ponadto wskazuję, że pierwotny wniosek nie zawierał żądania przedstawienia imiennego wykazu. Mając na uwadze ponowny wniosek Fundacji Organ udostępnił wykaz osób pełniących funkcje publiczną wraz z otrzymanymi nagrodami itp. Natomiast co do pozostałych pracowników Urzędu Miejskiego w Kamionce Organ informuje, że znane są mu rozstrzygnięcia zapadłe w przedstawionych przez Fundację orzeczeniach jednakże w ocenie Organu nie zasługują one w całości i bezkrytycznie na aprobatę. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Natomiast przepis art. 4 ust. 1 u.d.i.p. określa katalog podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznych, wśród których są organy władzy publicznej; organy samorządów gospodarczych i zawodowych; podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; (art. 4 ust. 1 pkt 4). Burmistrz jako podmiot wymieniony w treści art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. jest niewątpliwie zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na mocy tego przepisu. Zaznaczyć przyjdzie, że chociaż ustawa ta daje prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, nie przyznaje jednak uprawnienia do otrzymania każdej informacji będącej w posiadaniu adresata wniosku, a co za tym idzie, nie wszystkie działania podmiotów wymienionych w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP będą związane z powstaniem informacji publicznej. Jeżeli informacja dotyczy sfery prywatnej, niezwiązanej z działalnością państwa, nie podlega udostępnieniu, nawet jeżeli znajduje się w aktach sprawy prowadzonej przez organ. Konsekwencją przyjęcia takiego poglądu jest też uznanie, że część dokumentów służących jedynie potrzebom podmiotu zobowiązanego, pomimo że związana jest z jego działalnością, nie jest informacją publiczną i nie podlega ujawnieniu (dokumenty wewnętrzne). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że nie podlegają ujawnieniu w trybie u.d.i.p. imiona i nazwiska pracowników samorządowych, którzy w 2021 r. otrzymali nagrodę oraz wysokość tej nagrody w odniesieniu do każdego z nagrodzonych pracowników samorządowych. O ile ilość środków publicznych wydatkowanych na wynagrodzenie (w tym także nagrody) stanowi jawną informację publiczną, o tyle już wynagrodzenia poszczególnych pracowników samorządowych, nie pełniących funkcji publicznych takowego przymiotu jawnego z mocy prawa nie ma. Wysokość wynagrodzenia, składniki nań składające się w przypisanych im konkretnych kwotach, nagrody pracownika nie będącego osobą funkcyjną, nie pełniącego roli piastuna organu, nie stanowią informacji publicznej udostępnianej na tożsamych zasadach co wysokość wynagrodzenia (i jego poszczególne składniki) pracownika pełniącego funkcję publiczną. W konsekwencji powyższych uwag należy dojść do wniosku, że żądanie w części, w jakiej odnosi się do nagród pracowników samorządowych nie pełniących funkcji publicznych nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach. Ponadto korzystanie przez pracowników Urzędu z funduszu świadczeń socjalnych pozostaje bez związku z wykonywaniem zadań publicznych. Także wysokość przyznanych świadczeń pozostaje w oderwaniu od aktywności zawodowej i nie jest też związana ze sposobem wywiązywania się przez pracowników z ciążących na nim obowiązków. Z tego względu dane dotyczące indywidualnych zapomóg z funduszu świadczeń socjalnych nie mają charakteru informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w ramach stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacjami publicznymi nie są imienne dane osób korzystających z tej pomocy. Konstytucyjne prawo do prywatności w tym wypadku wyprzedza prawo do informacji publicznej. Jak już bowiem wyżej wskazano świadczenia te wypłacane są na podstawie kryteriów socjalnych i pozostają bez związku z pełnioną funkcją. Możliwość otrzymania świadczenia z funduszu uzależniona jest bowiem tylko od osobistej, bytowej sytuacji osoby pełniącej funkcje publiczne, a nie od jego aktywności zawodowej. Tym samym, udzielenie informacji o danych osobowych pracownika urzędu korzystającego z funduszu oraz przyznanych mu świadczeń stanowiłaby naruszenie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest częściowo zasadna. Burmistrz Miasta Kamionka nie odpowiedział bowiem na wniosek z dnia 10 marca 2021 r. Tym samym pozostaje w bezczynności odnośnie tego wniosku. O bezczynności na gruncie ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 902) dalej zwanej "u.d.i.p.", można mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na wniosek nie udzieli jej w określonym w art. 13 ust.1 tej ustawy terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, nie wskaże dodatkowego terminu, nie dłuższego niż 2 miesiące od dnia wpłynięcia wniosku, jej udostępnienia i przyczynach nie zachowania terminu czternastodniowego, nie informuje, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej lub, iż nie jest w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3) bądź, że obowiązuje inny tryb udostępniania informacji (art. 1 ust. 2) ewentualnie nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji lub umarzającej postępowanie (art. 16). Na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji zachodzi również, gdy powstaje spór co do charakteru żądanej informacji. Jeżeli bowiem podmiot, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej stwierdzi, że żądana informacja nie jest informacją publiczną (ewentualnie, mimo posiadania takiego charakteru, nie może być udostępniona w trybie u.d.i.p.), wówczas ogranicza się jedynie do pisemnego poinformowania wnioskodawcy o tym fakcie. Zatem dla oceny tego, czy w sprawie ma bądź miała miejsce bezczynność istotne jest ustalenie obok tego, czy w wskazanym wyżej terminie podjęte zostały powyższe działania, ustalenie również tego, czy Burmistrz Miasta Kamionka może być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej oraz, czy żądania zawarte w wniosku z dnia 10 stycznia 2021 r. oraz z dnia 10 marca 2022 r. dotyczą informacji publicznej. Według bowiem powszechnie akceptowanego poglądu jedynie publiczny charakter żądanej informacji uzasadnia przekonanie, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt. I OSK 50/06 - Lex 291197, wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 385/10 – publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle unormowania Konstytucji RP oraz ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 559) dalej powoływana jako "u.s.g.", nie może budzić niczyjej wątpliwości, że burmistrz jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Stosownie bowiem do unormowania art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Artykuł 163 Konstytucji RP stanowi zaś, że samorząd terytorialny wykonuje zadania publiczne nie zastrzeżone przez Konstytucję lub ustawy dla organów innych władz publicznych. Zatem w myśl tego unormowania Konstytucji RP organy samorządu terytorialnego zaliczane są do władzy publicznej. Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 2 u.s.g. organem gminy jest między innymi wójt (burmistrz, prezydent miasta). Artykuł 26 ust. 3 u.s.g. stanowi zaś, że burmistrz jest organem wykonawczym w gminie, w której siedziba władz znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy. Burmistrz jest więc organem wykonawczym jednostki samorządu terytorialnego a zarazem organem władzy publicznej i tym samym podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, o ile ta ma charakter publiczny. Taki charakter mają informacje, których udostępnienia żąda skarżąca w wniosku z dnia 10 stycznia 2021 r. i z dnia 10 marca 2022 r. W wniosku z dnia 10 stycznia 2022 r. skarżąca żądała udostępnienie informacji dotyczących tego, czy w 2021 r. w urzędzie miasta wzrosły wydatki na wynagrodzenia dla pracowników, a jeżeli tak, to o ile i z jakiego powodu; wysokości przyznanych nagród w roku 2021 wszystkim osobom zatrudnionym w Urzędzie Miasta z podziałem na poszczególne tytuły tj. premie regulaminowe, uznaniowe, z okazji dnia samorządowca itd.; czy pracownikom Urzędu zostały przyznane tzw. premie świąteczne w jakiejkolwiek formie (i w jakiej kwocie), w tym także te wypłacane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Natomiast we wniosku z dnia 10 marca 2022 r. skarżąca zażądała udostępnienia informacji dotyczących wysokości przyznanych nagród w roku 2021 wszystkim osobom zatrudnionym w urzędzie gminy z podziałem na poszczególne tytuły tj. premie regulaminowe, uznaniowe, z okazji dnia samorządowca itd.; udostępnienie informacji, czy pracownikom urzędu gminy zostały przyznane tzw. premie świąteczne w jakiejkolwiek formie (i w jakiej kwocie), w tym także te wypłacane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w całości lub wydanie decyzji odmownej. Zażądała tam również podania imion i nazwisk wszystkich pracowników, którym wypłacono nagrody. Artykuł 1 ust.1 u.d.i.p. stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6. W świetle art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Informacją publiczną jest więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Katalog informacji publicznych zawiera art. 6. Użycie słów "w szczególności" w treści tego przepisu wskazuje, że nie jest to katalog zamknięty. Art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c i h u.d.i.p. stanowi o udostępnieniu informacji publicznej, w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz ciężarach publicznych. Z unormowania art. 61 ust. 1 u.s.g. wynika, że podatnicy i opinia publiczna mają ogólne prawo do informacji o wykorzystaniu środków publicznych. Informacja o majątku publicznym stanowi więc informację publiczną. W skład tego majątku wchodzą wynagrodzenia wszystkich pracowników gminy. Wynagrodzenia wraz ze wszystkimi składnikami (w tym także nagrody) finansowane są ze środków publicznych, a gospodarka tymi środkami jest jawna, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 305). Wynagrodzenia wszystkich pracowników gminy należą do kategorii spraw o znaczeniu publicznym, skoro wiążą się ze sposobem gospodarowania środkami stanowiącymi majątek publiczny, a zatem żądane informacje mieszczą się w szeroko rozumianym pojęciu informacji publicznej. Wnioskowana przez skarżącą informacja stanowi informację o wysokości środków pieniężnych wypłacanych z zasobów publicznych na rzecz osób zatrudnionych w urzędzie gminy, jest więc informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Mieści się bowiem w pojęciu zasad funkcjonowania organu władzy publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.) w odniesieniu do ciężarów publicznych ponoszonych na utrzymanie aparatu administracyjnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. h) u.d.i.p.). Wydatkowanie środków publicznych przeznaczonych na wynagrodzenia pracowników w podmiotach państwowych i samorządowych jest jawne. Zasada jawności publicznej gospodarki finansowej stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej, a także osób pełniących funkcje publiczne (patrz wyrok NSA z dnia 17 maja 2020 r., sygn. akt I OSK 1577/19 oraz powołane tam orzecznictwo - publikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem każde wydatkowanie środków publicznych jest sprawą publiczną, bez względu na cel jaki jest realizowany (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OSK 2874/21 czy wyrok WSA w Szczecinie z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt II SAB/Sz 46/21 - publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro więc Burmistrz Miasta Kamionka jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a informacje, których udostępnienia żąda skarżąca w wniosku z dnia 10 stycznia 2022 r. oraz z dnia 10 marca 2022 r. stanowią informację publiczną, obowiązkiem Burmistrza Miasta Kamionka było ich udostępnienie w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Z akt sprawy wynika, że w powyższym terminie skarżąca otrzymała odpowiedź na wniosek z dnia 10 stycznia 2022 r. w postaci pism z dnia 24 stycznia 2022 r. W pismach tych informuje się skarżącą, że wydatki na wynagrodzenia w 2021 r. wzrosły o kwotę 283 478,68 zł brutto (pomniejszaną o należne składki społeczne i zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych) w stosunku do roku 2020 oraz, iż na wzrost kosztów wynagrodzeń wpływ miały wzrost minimalnego wynagrodzenia; wzrost dodatków stażowych przysługujących pracownikom; wzrost wysokości składki wypadkowej; przejecie przez Urząd Miejski w Kamionce pracowników z innych jednostek organizacyjnych; wypłata w 2021 r. odpraw emerytalnych obligatoryjnie przysługujących pracownikom przechodzącym na emeryturę lub rentę oraz wypłata w 2021 r. nagród jubileuszowych obligatoryjnie przysługujących pracownikom z tytułu upływu określonego stażu pracy (w 2020 roku nie wypłacono żadnej nagrody jubileuszowej). Biorąc pod uwagę treść wniosku z dnia 10 stycznia 2022 r. stwierdzić należy, że skarżąca w pismach z dnia 24 stycznia 2022 r. otrzymała pełną odpowiedź na wniosek z dnia 10 stycznia 2022 r. W treści tego wniosku skarżąca nie żądała bowiem, jak twierdzi w skardze i wniosku z dnia 10 marca 2022 r., aby udostępniono jej informację obejmująca imiona i nazwiska wszystkich pracowników, którym wypłacono nagrody. W myśl natomiast art. 14 ust. 1 u.d.i.p. to treść żądania wniosku decyduje o zakresie informacji udostępnienia których żąda strona. Przy czym ten zakres musi być wyraźnie wyartykułowany, nie może pozostawać w sferze domysłu. Natomiast skarżąca nie otrzymała odpowiedzi na wniosek z dnia 10 marca 2022 r. Burmistrz w piśmie z dnia 14 kwietnia 2022 r. poinformował skarżącą o wysokości nagród, które w roku 2021 otrzymały osoby pełniące funkcję publiczną w Gminie Kamionka oraz o tym, że nie podlegają ujawnieniu w trybie u.d.i.p. imiona i nazwiska pracowników samorządowych nie pełniących funkcji publicznych, którzy w 2021 r. otrzymali nagrodę oraz o wysokości otrzymanych nagród. Zakwestionował też, że charakter informacji publicznej mają informacje dotyczące imion i nazwisk pracowników korzystających z zapomóg z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz wysokości przyznanych im zapomóg. Prawo do informacji publicznej jest prawem równorzędnym do prawa do prywatności. Stosownie jednak do unormowań ustawy o dostępie od informacji publicznej ochrona prywatności pracowników w zakresie wypłacanego im ze środków publicznych świadczeń powinna być realizowana przez ograniczenie dostępu do tych informacji publicznych na podstawie art. 5 ust. 2 tej ustawy. Zgodnie z nim prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Zatem jeżeli organ uzna, że wnioskowana informacja publiczna nie może zostać udostępniona ze względu na dobra prawnie chronione np. prawo do prywatności ma obowiązek wydać decyzję o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.). Nie ulega bowiem wątpliwości, że przepis art. 5 ust. 2 ogranicza prawo do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej, lecz wówczas należy wydać decyzję administracyjną. Burmistrz Miasta Kamionka mimo tego, że właśnie ochroną prawa do prywatności pracowników urzędu gminy nie pełniących funkcji publicznej zasłaniał się odmawiając udzielenia skarżącej informacji o imionach i nazwiskach pracowników urzędu gminy, którzy otrzymali nagrody i wysokości tych nagród oraz imionach i nazwiskach pracowników urzędu gminy, którzy otrzymali zapomogi z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i ich wysokości, decyzji takiej nie wydał. Dlatego też przyjąć należy, że w zakresie wniosku z dnia 10 marca 2022 r. pozostaje w bezczynności. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r. poz. 329) zwana dalej "p.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1) bądź zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt. 2). Jednocześnie sąd stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3) oraz stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W przypadkach zaś, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. jak i w terminie późniejszym Burmistrz Miasta Kamionka nie udostępnił informacji publicznych wskazanych przez skarżącą w wniosku z dnia 10 marca 2022 r. Niewątpliwie zatem Burmistrz Miasta Kamionka dopuściło się bezczynności w tym zakresie. Z uwagi na to, że wniosek z dnia 10 marca 2022 r. nie został załatwiony przez wydanie decyzji Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Burmistrza Miasta Kamionka do rozpoznania wniosku Fundacji [...] z dnia 10 marca 2022 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku (punkt I wyroku). Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że okoliczności sprawy nie dają podstawy do stwierdzenia – stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. – że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie akcentuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Podkreśla się także, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Przekroczenie terminu musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt: I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r.,sygn. akt II OSK 468/13 oraz wyroki WSA we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt: II SAB/Wr 14/14, w Poznaniu z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Po 69/13; w Poznaniu z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Po 19/15 - publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika natomiast z odpowiedzi na skargę oraz z pism z dnia 14 kwietnia 2022 r. bezczynność była wynikiem błędnej wykładni art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c i h u.d.i.p. oraz wadliwego zastosowania (w istocie nie zastosowania) art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 16 ust. 2 u.d.i.p. Nie można więc przyjąć, że bezczynność Burmistrza Miasta Kamionka w niniejszej sprawie nie była niczym uzasadniona. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność Burmistrza Miasta Kamionka nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt II wyroku). Z uwagi zaś na to, że wniosek z dnia 10 stycznia 2022 r. został załatwiony Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., w pozostałym zakresie skargę oddalił (punkt III wyroku). O kosztach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł w pkt IV wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Obejmują one kwotę wpisu od skargi w wysokości 100 zł.