II SO/Lu 30/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. o wymierzenie grzywny [...] w S. za nieprzekazanie w terminie do sądu kompletnych akt sprawy p o s t a n a w i a 1) wymierzyć [...] w S. grzywnę w wysokości 100 ( sto ) złotych za przekazanie skargi wraz z niekompletnymi aktami sprawy; 2) zasądzić od [...] w S. na rzecz skarżącego S. P. 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 19 lipca 2017r. S. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie K. Ł. [...] w L., na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako "p.p.s.a."), grzywny w wysokości jednokrotnego średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, przyjmując za podstawę dane GUS za 2016 r., z powodu naruszenia przez ten podmiot normy prawnej zapisanej w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. nieprzekazania sądowi w terminie skargi z dnia 13 grudnia 2016 r. na bezczynność Koła Łowieckiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 6 września 2016 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że organ nie przesłał kompletnych i uporządkowanych akt, uniemożliwiając sądowi rutynowe postępowanie i powodując zbędną zwłokę w rozpatrzeniu skargi. Zdaniem wnioskodawcy akta nie zawierają pełnomocnictwa dla osoby reprezentującej Koło, osoba podpisująca się jako " sekretarz Koła " nie posiada uprawnień do jego reprezentacji. W imieniu Koła działa zarząd, co najmniej dwuosobowo, umocowany Statutem P. Z. Ł.. Ponadto akta nie zawierają oryginału złożonej za pośrednictwem Koła skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału WSA w Lublinie z dnia 22 maja 2017r. został wezwany w tej sytuacji do podpisania przesłanej przez K. kopii skargi. Zdaniem wnioskodawcy powyższe wskazuje, że K. lekceważąc przepisy doprowadziło do przewlekłości w rozpatrzeniu skargi. Podniósł ponadto, że K. posiada obycie sądowe wynikające z postępowań sądowych z tytułu odszkodowań łowieckich, wystarczające dla normalnego zachowania i musi mieć świadomość, że do sądu składa się pisma oryginalne lub poświadczone. W odpowiedzi na wniosek K. Ł. wniosło o jego odrzucenie. Stwierdziło, że sekretarz Koła posiada pełnomocnictwo udzielone przez wszystkich członków zarządu do jego reprezentowania m.in. w kwestii udostępnienia informacji publicznej. Nigdy też jego reprezentacja nie została zakwestionowana w postępowaniu przed WSA. K. zaprzeczyło, aby lekceważyło swoje obowiązki, o czym świadczy terminowe przekazywanie korespondencji do sądu i wnioskodawcy. K. podkreśliło, że nie korzysta z obsługi prawnej, mogą zatem zdarzyć się drobne niedociągnięcia, nigdy jednak nie są zamierzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017r. poz. 1369 ) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ). Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 -2c, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości określonej w art. 154 § 6 ( dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów ). Przepisem szczególnym w stosunku do ogólnego unormowania zawartego w art. 54 § 2 powołanej ustawy, zakreślającym inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie, jest art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, że w sprawach skarg rozpatrywanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym o udostępnienie informacji publicznej przekazanie skargi, akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, iż K., do którego skierowany został wniosek dotyczący udzielenia informacji o działalności koła łowieckiego, a następnie za pośrednictwem którego złożono skargę na bezczynność w przedmiocie nierozpoznania tego wniosku zobowiązane było przekazać tę skargę wraz z aktami sprawy do sądu w terminie i w sposób określony w powołanym wyżej przepisie. Przedmiotowy wniosek zawierał bowiem żądanie udzielania informacji w trybie powołanej ustawy, zaś K. Ł. w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy za "inny podmiot wykonujący zadania publiczne" w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (zob. postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1155/13). Nie jest spornym w sprawie, że K. przesłało skargę i akta administracyjne w ustawowym terminie. Tej okoliczności (istotnej z punktu widzenia przepisu art. 55 § 1 ) również wnioskodawca nie podnosi. Uważa jedynie, że akta dostarczone do sądu wraz z odpowiedzią na skargę nie były kompletne. Jest oczywiste, że w świetle art. 54 § 2 ustawy akta sprawy powinny zawierać wszystkie dokumenty obrazujące kolejne czynności formalne i merytoryczne wykonywane przez podmioty prowadzące postępowanie w sprawie. Akta te powinny być kompletne i uporządkowane, dokumenty ułożone chronologicznie, złączone i ponumerowane, wyposażone w spis treści. Powinny zawierać oryginały wszystkich dokumentów stanowiących dowody w sprawie, w tym także formalnych, a szczególnie związanych z doręczaniem pism, pokwitowań sądowych, kopert z pieczęciami, a w razie złożenia pisma bezpośrednio do podmiotu adnotacji urzędowej potwierdzającej datę i okoliczność osobistego złożenia pisma ( Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz – Roman Hauser, Marek Wierzbowski Wyd. C.H.BECK 2015 str. 330). Słusznie uważa wnioskodawca, że K. obowiązków tych nie dochowało, co skutkowało przedłużeniem postępowania w sprawie rozpoznania skargi na jego bezczynność. Nie przedstawiono oryginału skargi, samego wniosku z 6 września 2016r., oryginału odpowiedzi na skargę, ani oryginału pisma z 20 października 2016r. o braku możliwości technicznych skopiowania dokumentów będących przedmiotem wniosku. Wobec powyższego wnioskodawcę wezwano do podpisania skargi, dopiero natomiast na wezwanie sądu z 22 maja 2017r. K. Ł. przesłało przy piśmie z 5 czerwca 2017r wniosek z dnia 6 września 2016r. oraz pismo z 20 października 2016r.. Według notatki urzędowej Zastępcy Kierownika Sekretariatu II Wydziału WSA w Lublinie ( w aktach sprawy II SAB/Lu 80/17 ) kopia skargi z 13 grudnia 2016r. stanowiła załącznik do skargi z dnia 27 grudnia 2016r., co jedynie potwierdza nieuporządkowanie akt, które zostały przekazane do sądu. Trzeba podkreślić, że obowiązki wynikające z art. 54 § 2 wspomnianej ustawy pozostają bez związku z merytoryczną zasadnością samej skargi na bezczynność. Przedmiotem niniejszego postępowania wszczętego w trybie art. 55 § 1 ustawy jest wymierzenie organowi grzywny za przekazanie skargi z niekompletnymi i nieuporządkowanymi aktami sprawy, nie zaś ocena przyczyn zwłoki organu w rozpoznaniu wniosków o udzielenie informacji publicznej. Stąd też nie mogą zostać uwzględnione, jako usprawiedliwiające K., powołane w odpowiedzi na skargę okoliczności związane z terminowym udzielaniem odpowiedzi na wnioski o udostępnianie informacji publicznej, właściwą reprezentacją, dużą liczbą wniosków, czy brakiem profesjonalnej obsługi prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (publ. ONSA/WSA 2010/1/2) wyjaśnił, że grzywna z art. 55 § 1 ustawy ma mieszany tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Oznacza to, że powołany przepis pozwala sądowi na wymierzenie grzywny po spełnieniu łącznie dwóch warunków, tj. złożenia przez stronę wniosku o wymierzenie organowi grzywny oraz stwierdzenia przekazania niekompletnych akt sprawy, bez względu na powody. Natomiast wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku, sąd powinien wziąć pod uwagę wymierzając wysokość grzywny (por. postanowienia NSA z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt I OZ 78/10 oraz z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt I OZ opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.). Biorąc pod uwagę przedstawione w odpowiedzi na skargę okoliczności, a także przekazanie samej skargi do sądu w terminie, uzasadnione było wymierzenie grzywny w minimalnym wymiarze. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Objęły one zwrot uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100 złotych.