II SO/Lu 37/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 maja 2007 r. sprawy z wniosku Z. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nie przekazanie do Sądu skargi na bezczynność organu w sprawie świadczeń z pomocy społecznej postanawia I. oddalić wniosek; II. przyznać [...] M. R. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług. II SO/Lu 37/06 U Z A S A D N I E N I E W piśmie z dnia 21 sierpnia 2006 r. Z. W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie do Sądu jego skargi złożonej dnia 17 lipca 2006 r. do Kolegium na bezczynność tego organu polegającą na niewydaniu orzeczenia na podstawie art. 235 k.p.a. Z. W. wyjaśnił, że jego skarga, która wpłynęła do Kolegium w dniu 25 kwietnia 2006 r. stanowiła skargę na decyzję ostateczną oraz zarzucił organowi niewydanie postanowienia o wyłączeniu pracownika socjalnego na podstawie wniosku z dnia 17 marca 2005 r. Do wniosku skarżący dołączył kserokopię pisma noszącego datę 16 lipca 2006 r. (data wpływu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w 17 lipca 2006 r.) zatytułowanego "skargą", które zostało zaadresowane do "WSA/SKO". W odpowiedzi na wniosek, która wpłynęła do Sądu w dniu 2 sierpnia 2006 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie wniosku, podnosząc, iż decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Kolegium uchyliło decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2006 r. przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarga Z. W. z dnia 17 kwietnia 2006 r. (wpływ do Kolegium w dniu 25 kwietnia 2006 r.) została potraktowana jako skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na ostateczną decyzję Kolegium z dnia [...] marca 2006 r. Odpowiedź na skargę wpłynęła do Sądu w dniu 25 maja 2006 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt lI SA/Lu 466/06. W tej sprawie Sąd wyznaczył rozprawę na dzień 21 września 2006 r. W dniu 17 lipca 2006 r. wpłynęło do Kolegium pismo skarżącego z dnia 16 lipca 2006 r. zatytułowane "skargą", w którym zarzucił organowi, iż nie wydano orzeczenia zgodnie z art. 235 k.p.a., nie wznowiono tej sprawy z urzędu oraz że decyzja Kolegium z dnia [...]marca 2006 r. narusza prawo. Z. W. nie wskazał przy tym postaw wznowienia postępowania. W tej sytuacji organ wezwał na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. skarżącego pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania do sprecyzowania, czy jego pismo stanowi wniosek o stwierdzenie nieważności, czy też wniosek o wznowienie postępowania oraz o wskazanie przyczyny stwierdzenia nieważności bądź przyczyny wznowienia postępowania. Powyższe wezwanie Z. W. otrzymał w dniu 18 sierpnia 2006 r. W terminie zakreślonym przez organ, który upłynął w dniu 25 sierpnia 2006 r., Z. W. nie złożył żądanych wyjaśnień, wobec czego Kolegium pozostawiło jego pismo zatytułowane "skarga" z dnia 16 lipca 2006 r. (wpływ do Kolegium w dniu 17 lipca 2006 r.) bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek Z. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie do Sądu jego skargi na bezczynność tego organu polegającą na niewydaniu orzeczenia na podstawie art. 235 k.p.a. nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, do którego skargę wniesiono, ma obowiązek przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi sądowi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 ustawy). Wysokość grzywny określa przepis art. 154 § 6 ustawy. W świetle przytoczonych przepisów przesłanką wymierzenia grzywny jest przede wszystkim ustalenie, że strona wniosła za pośrednictwem organu administracji publicznej skargę do sądu administracyjnego na decyzję, postanowienie lub inną formę działalności administracji publicznej albo skargę na bezczynność organu administracji publicznej. Skarżący zarzuca, że złożył w dniu 17 lipca 2006 r. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na bezczynność tego Kolegium. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżący złożył w tym dniu pismo nazwane "skargą", z treści tego pisma nie wynikało jednak w sposób nie budzący wątpliwości, by była to skarga do sądu na bezczynność Kolegium, polegającą na niewydaniu orzeczenia w trybie art. 235 k.p.a. Należy bowiem zauważyć, że powoływane w tym piśmie pismo skarżącego z dnia 25 kwietnia 2006 r., nazwane "skargą", potraktowane zostało nie jako skarga w trybie art. 235 k.p.a., lecz jako skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję ostateczną i przekazane temu Sądowi (ubocznie podnieść należy, że wyrokiem z dnia 21 września 2006 r. w sprawie II SA/Lu 466/06 skarga ta została oddalona). W tej sytuacji Kolegium, mając wątpliwość co do charakteru wniesionego do niego pisma miało podstawę do podjęcia czynności, zmierzających do wyjaśnienia treści żądania. Zgodnie bowiem z art. 63 § 2 k.p.a. podanie, wniesione do organu administracji publicznej powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. W myśl zaś 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Do braków formalnych, które rodzą obowiązek organu administracji wezwanie strony do usunięcia w ustawowym terminie 7 dni należy w szczególności określenie żądania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2005 r., VII SA/Wa 1690/04, niepubl.). Skoro skarżący w swym piśmie z dnia 16 lipca 2006 r. (wpływ do Kolegium w dniu 17 lipca 2006 r.) nie wskazał w sposób niebudzący wątpliwości, jaka jest treść jego żądania, to prawidłowo postąpił organ pierwszej instancji wzywając wnioskodawcę, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., w terminie 7 dni od otrzymania wezwania do sprecyzowania tego pisma poprzez wskazanie, czy stanowi ono wniosek o stwierdzenie nieważności, czy też wniosek o wznowienie postępowania oraz poprzez wskazanie przyczyny stwierdzenia nieważności bądź przyczyny wznowienia postępowania. Ponadto podnieść należy, iż pismo Z. W. zatytułowane "skargą" z dnia 16 lipca 2006 r. (wpływ do Kolegium w dniu 17 lipca 2006 r.) było zaadresowane do "WSA/SKO". Zatem również z tego powodu wymagała wyjaśnienia przez skarżącego kwestia charakteru tego pisma. Wnioskodawca, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie, nie złożył w zakreślonym terminie żądanych wyjaśnień. Kolegium miało zatem podstawę do pozostawienia pisma bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. W tej sytuacji nie można uznać, jak tego chce skarżący, że powyższe pismo stanowiło skargę adresowaną do Sądu, której Kolegium nie przekazało stosownie do art. 54 § 2 ustawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Powyższe oznacza również, iż brak jest podstaw do wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w oparciu o cytowany przepis art. 55 § 1 ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek na podstawie art. 151 ustawy w związku z art. 64 § 3 ustawy.