II SO/Lu 6/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor Sędziowie: Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A . K. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Ke 707/08 ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Skarżący A. K., na rozprawie w dniu 26 lutego 2009r. toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego (sygn. akt II SA/Ke 707/08) złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w tej sprawie "sędziego S. M., sędziego J. K. i wszystkich sędziów tego Sądu, którzy z nimi współpracowali". Skarżący podnosił, że "ci dwaj sędziowie przeprowadzali postępowanie z błędami bez dowodów, a pozostali sędziowie mają być wyłączeni, żeby sprawa była czysta." Dodał, że chodzi mu o wyłączenie sędziów, którzy rozpoznawali jego sprawy w tym Sądzie. Odnosząc się do wniosku, sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach tj. D. Ch., R. D., M. G., A. J., T. K., D. K., J. K., S. M., D. P. – M., E. R., M. S., B. Z. i A. Ż. złożyli pisemne oświadczenia, z których wynika, iż nie znają osobiście stron oraz, że nie zachodzą w sprawie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności; wskazali, że nie zachodzą również okoliczności powodujące ich wyłączenie z mocy ustawy. (k. 6 - 18) Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2009r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów. Sąd zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej pppsa, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przede wszystkim należy wskazać, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, jak również fakt, iż sędziowie, których wyłączenia domaga się skarżący, byli sprawozdawcami w innej sprawie z jego udziałem, nie stanowią wystarczających przesłanek uzasadniających ich wyłączenie na podstawie art. 19 ppsa, tym bardziej, że skarżący może zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2008r., sygn. akt I OZ 665/08, Lex 440113 oraz postanowienie NSA z dnia 27 września 2005r., I OZ 939/05) Zarzuty zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów zgłoszone przez skarżącego należy uznać za gołosłowne i niepoparte żadnymi dowodami. Ogólne domaganie się wyłączenia "żeby sprawa była czysta", bez wskazania konkretnych sytuacji, do których te zarzuty miałyby odniesienie, nie może zostać przez Sąd uznane za przesłankę skutkującą wyłączeniem, zwłaszcza iż wszyscy wskazani we wniosku sędziowie oświadczyli, że nie znają osobiście skarżącego i że nie istnieją w sprawie okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Podkreślić należy, że wniosek o wyłączenie sędziego (sędziów) może być uwzględniony tylko wówczas, gdy okoliczności wskazywane jako mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie, są realne i obiektywne. Skoro zatem sformułowane przez skarżącego zarzuty nie znajdują potwierdzenia w konkretnych okolicznościach świadczących o stronniczości sędziów orzekających w sprawie, a jednocześnie nie zachodzą przyczyny określone w art. 18 § 1 ppsa, powodujące wyłączenie tych sędziów z mocy samej ustawy, wniosek skarżącego nie może być uwzględniony i podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 1 i 2 ppsa, Sąd orzekł, jak sentencji.