II SO/Lu 98/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. z udziałem Przedsiębiorstwa w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddalić wniosek o wymierzenie grzywny. Wnioskiem z dnia 16 czerwca 2013r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 11 maja 2013r. wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji publicznej od dnia jej wniesienia. W odpowiedzi na wniosek Przedsiębiorstwa wniósł o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu wskazał, że uchybienie w przekazaniu żądanych dokumentów wynosiło zaledwie 2 dni. Okoliczność ta zdaniem organu nie spowodowała opóźnienia w rozpoznaniu skargi, wobec tego nałożenie grzywny w przedmiotowej sprawie należy uznać za zbędne, a wniosek skarżącego za nieuzasadniony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej zwana jako "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym, mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę - do 15 dni. W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Podkreślić należy, że wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ wskazanego wyżej obowiązku. W niniejszej sprawie, nie zachodzą przesłanki do wymierzenia Przedsiębiorstwu grzywny, skoro wypełnił ciążący na nim obowiązek przekazania do Sądu skargi i odpowiedzi na skargę. Nastąpiło to wprawdzie z opóźnieniem, jednakże okoliczność ta nie miała żadnego wpływu na sytuację skarżącego, którego skarga została uwzględniona na podstawie art. 149 p.p.s.a (wyrok WSA w Lublinie z dnia 12 września 2013r., sygn. akt II SAB/Lu 321/13). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2007r. sygn. akt I OSK 2015/06, zgodnie z którym (...) przepis art. 55 § 1 p.p.s.a ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z powyższych względów na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.