III SA/Lu 1017/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skarżąca P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług. W skardze strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy (postanowienie – k. 93-97 akt sądowych). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 marca 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 314 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (zarządzenie – k. 102 akt sądowych). Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 6 kwietnia 2017 r. (dowód doręczenia – k. 104 akt sądowych). Pomimo wezwania wpis od skargi nie został uiszczony, a w terminie otwartym do jego uiszczenia strona złożyła pismo z dnia 13 kwietnia 2017 r., w którym ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy (k. 105). W opisanej sytuacji referendarz sądowy postanowieniem z dnia 1 czerwca 2017 r. umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy z ponownego wniosku skarżącej (postanowienie – k. 128-130). Uiszczenie wpisu nie nastąpiło. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Według zaś art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W orzecznictwie podkreśla się, że zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku pierwotne wezwanie do uiszczenia wpisu traci moc i powinno być powtórzone po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy (por.: postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 66/15). W rozpatrywanej sprawie po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 6 kwietnia 2017 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 13 kwietnia 2017 r., jednakże strona skarżąca wpisu nie uiściła, co skutkować musiało odrzuceniem skargi. Dodać tylko można, że z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego stronie zwolnienia od kosztów sądowych wynika obowiązek strony do ich zapłaty (wymaganego wpisu) oraz obowiązek sądu do ponownego wezwania do jego uiszczenia (por. postanowienie NSA z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 58/05, publik. ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 118). W takiej sytuacji ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu, czyli w okresie biegu terminu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie (por. postanowienia NSA: z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09; z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 578/14 i z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FZ 135/16). Dlatego wezwanie doręczone stronie w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a., skutkuje obowiązkiem uiszczenia stosownej opłaty w ustawowym terminie. Skoro zatem strona skarżąca wezwana do uiszczenia wpisu nie uiściła go w zakreślonym terminie, to skarga podlega odrzuceniu. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w postanowieniu.