III SA/Lu 102/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu 20 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej U. P. w L. z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora – w zakresie wniosku A. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia [...] lutego 2022 r. A. P. (dalej jako "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej U. P. w L. z dnia [...] stycznia 2022 r. Zarządzeniem z dnia [...] marca 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu [...] marca 2022 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem [...] marca 2022 r. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2022 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że uzupełnione pismo nadał w dniu [...] marca 2022 r. w placówce P. P. w Z., jednak w wyniku omyłki na kopercie podał błędny adres siedziby Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wpisując "Z. " zamiast "L. ". Natomiast na potwierdzeniu nadania wpisano prawidłowy adres. Przesyłka została zwrócona na adres kancelarii w dniu [...] kwietnia 2022 r. W ocenie pełnomocnika strony skarżącej pracownik P. P. widząc nieprawidłowy adres powinien poinformować o tym klienta, wystarczyło bowiem przekreślenie "Z. " i wpisanie obok "L. ". W Z. jest tylko jeden kod pocztowy "[...]". Jednocześnie przesłał pismo z dnia [...] marca 2022 r. wraz z kopertą oraz podpisaną skargę. Zaznaczył, że "niejednokrotnie w takich omyłkowych sytuacjach przesyłka i tak docierała do adresata". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej jako: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej wniósł w terminie, dopełniając jednocześnie czynności, której terminowi uchybił, tj. złożył podpisaną skargę. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił natomiast okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi. W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje jednolity pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu może być skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt II FZ 717/13, z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II FZ 988/13, z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony albo jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 896/14). Podniesione we wniosku okoliczności nie są wystarczające do uznania, że przekroczenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było niezawinione. Wskazywane przez pełnomocnika skarżącej omyłkowe wpisanie błędnego adresu siedziby Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie oraz wcześniejsze skuteczne doręczenia do adresata przesyłek mimo błędnie wpisanego adresu nie mogą stanowić o braku winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa przesyłka nadana w dniu [...] marca 2022 r. została zaadresowana w następujący sposób: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie [...], P. M.-C. S., [...]". Natomiast prawidłowo należało wpisać: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, ul. M. C.-S. [...], [...]". Przesyłka została zwrócona w dniu [...] kwietnia 2022 r., na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej z adnotacją: "Błędny adres. Na tej ulicy w [...] nie ma takiego numeru. Niezgodność kodu PNA z nazwą placówki". Podkreślić należy, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, zasadne jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw. Powyższe prowadzi do wniosku, że pełnomocnik skarżącej nie dochował należytej staranności i dopuścił się wręcz niedbalstwa. Wskazanie błędnej siedziby sądu nie może mieć wpływu na bieg terminów sądowych. Nie ma zatem podstaw do uznania, że pełnomocnik skarżącej nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wobec czego uznać należy, że nie zostały spełnione ustawowe warunki do jego przywrócenia. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.