III SA/Lu 1107/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Spółki w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę. H. Spółka w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, że skarga została wniesiona po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać organowi właściwemu. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA z 26 października 2015 r., II FSK 2786/15, z 27 października 2015 r., II OSK 2634/15, z dnia 12 lutego 2015 r., II GSK 99/15). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, że decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 czerwca 2015 r., doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 lipca 2015 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 3 sierpnia 2015 r. (1 sierpnia 2015 r. to sobota). W dniu 31 lipca 2015 r. (data nadania przesyłki na poczcie) Spółka H. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 czerwca 2015 r. Skarga została skierowana na adres Dyrektora Izby Celnej. W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu, przesłał skargę w dniu 5 sierpnia 2015 r. (data nadania przesyłki pocztowej) do Dyrektora Izby Celnej, jako organu właściwego w sprawie. Jak wskazano powyżej, w sytuacji gdy skargę wniesiono za pośrednictwem organu niewłaściwego, organ ten przekazuje skargę do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny dochowania terminu do jej wniesienia decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez organ niewłaściwy. W rozpoznawanej sprawie za datę wniesienia skargi w rozumieniu art. 53 § 1 p.p.s.a. należy zatem uznać dzień 5 sierpnia 2015 r. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 2 lipca 2015 r., zaś termin do wniesienia skargi na decyzję upływał w dniu 3 sierpnia 2015 r. (1 i 2 sierpnia to odpowiednio sobota i niedziela). Skarga została natomiast wniesiona w dniu 5 sierpnia 2015 r. W świetle wyżej poczynionych ustaleń oznacza to, że skarga została wniesiona po terminie. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z uwagi na to, że skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.