III SA/Lu 1184/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [..] z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [..] nr [..], w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Pełnomocnik Spółki [..] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P. z dnia [...] nr [..], w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług. W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 20 marca 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 16 maja 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie doręczono w dniu 24 maja 2017 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu, pismem z dnia 25 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. Postanowienie nie zostało zaskarżone. Po uprawomocnieniu się postanowienia, zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie doręczono w dniu 24 sierpnia 2017 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu, pismem z dnia 29 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. Wezwanie doręczono w dniu 24 sierpnia 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 31 sierpnia 2017 r. Na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie mógł mieć wpływu ponowny wniosek pełnomocnika skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych (pismo z dnia 29 sierpnia 2017 r.). Kwestia zwolnienia Spółki od kosztów sądowych była już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza z dnia 5 lipca 2017 r. Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy posiada również moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. W takiej sytuacji kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 P.p.s.a. Inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia NSA z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09; z 11 stycznia 2008 r. II FZ 616/07; z 18 września 2007 r., II FZ 330/07; z 7 kwietnia 2016 r., II FZ 135/16 oraz postanowienie WSA w Poznaniu z 20 stycznia 2016 r., I SA/Po 1403/15; publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji należy przyjąć, że pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 31 sierpnia 2017 r., wpis nie został uiszczony. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.