III SA/Lu 15/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania Z.S. w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku K.W. z dnia [...] lutego 2008 r. o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 7 listopada 2006 r. K.W. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w przyszłej sprawie o uchylenie decyzji Wojewody w sprawie wymeldowania Z i D. S. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2007 r. (sygn. akt III SO/Lu 9/06) przyznano K.W. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 29 listopada 2007 r. K.W. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania Z.S. Następnie pismem z dnia 6 lutego 2008 r. ponownie złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów w przyszłej sprawie o uchylenie orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dotyczącego uchylenia decyzji Wojewody w sprawie o wymeldowanie Z. i D. S. Na rozprawie sądowej w dniu 21 lutego 2008 r. skarżący K.W. oświadczył, że cofa swój wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie w sprawie ze skargi K.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w zakresie wniosku skarżącego K.W. z dnia 6 lutego 2008 r. o przyznanie prawa pomocy stało się bezprzedmiotowe z uwagi na to, że cofnął on wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z tego względu oraz na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.