III SA/Lu 161/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Fita,, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Monika Kutarska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. oddala skargę; II. przyznaje adwokat A. L. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L.) wynagrodzenie w kwocie 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) należnego podatku VAT oraz zwrot wydatków w kwocie 17 (siedemnaście) złotych. Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. (...), po rozpatrzeniu odwołania A. J., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2010 r. (...) w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego w kwocie 334,54 zł miesięcznie na okres od 1 kwietnia 2008 r. do 30 czerwca 2008 r. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.), dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem przyznawanym osobom, które spełniają warunki określone w ustawie. Kolegium wskazało, że z wniosku skarżącego A. J. z dnia 28 lutego 2008 r. wynika, że zajmuje on lokal mieszkalny o pow. 68,90 m2 na podstawie umowy najmu. Rodzina liczy pięć osób, średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego na jednego członka rodziny w okresie trzech ostatnich miesięcy poprzedzających złożenie wniosku wyniósł 401,86 zł, natomiast wydatki na mieszkanie za ostatni miesiąc wynosiły 535,48 zł. Organ odwoławczy przedstawił następnie sposób wyliczenia dodatku mieszkaniowego należnego skarżącemu. Wskazał, że normatywna powierzchnia lokalu, uprawniająca do dodatku zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie może przekraczać 65 m2 dla pięciu osób, jednak w przypadku rodziny skarżącego, z uwagi na niepełnosprawność syna K., powierzchnia normatywna ulega zwiększeniu do 80 m2, stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy. Organ wyjaśnił, że dodatek mieszkaniowy przysługuje, jeżeli średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego na jednego członka rodziny w okresie trzech ostatnich miesięcy poprzedzających złożenie wniosku nie przekracza kwoty 125 % najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym (art. 3 ust. 1 ustawy). W przypadku skarżącego warunek ten został spełniony. Wysokość dodatku mieszkaniowego określa art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym obliczona została wysokość dodatku należnego skarżącemu w sprawie niniejszej. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wyjaśniło, że nie widzi podstaw do określenia innej daty wypłaty dodatku (organ pierwszej instancji ustalił w decyzji, że dodatek zostanie przekazany do dnia 10 stycznia 2011 r.), ani też do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Organ odwoławczy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żaden z przypadków określonych w przepisie art. 108 § 1 k.p.a., przewidującym możliwość nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której podtrzymał swoje dotychczasowe zarzuty, podnosząc, że skarga dotyczy terminu przekazania kwoty dodatku mieszkaniowego, a więc wypłacenia go w dniu 10 stycznia 2011 r. zamiast np. 17 grudnia 2010 r. ze względu na ważny interes strony. Skarżący podniósł również, że z powodu zadłużenia umowa najmu lokalu została mu wypowiedziana w dniu 22 lipca 2010 r., co pozbawiło go możliwości otrzymywania dodatku mieszkaniowego za okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 30 czerwca 2011 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania, ani przepisów prawa materialnego – ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "ustawa" i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 z późn. zm.), wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 9 ustawy. Stan faktyczny sprawy jest niesporny. Z prawidłowych ustaleń organów wynika, że skarżący w dacie składania wniosku był najemcą lokalu mieszkalnego o powierzchni odpowiadającej normatywom określonym w art. 5 ust. 1 i 3 ustawy, a średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego rodziny skarżącego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekraczał 125% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym, określonej w art. art. 3 ust. 1 ustawy. Prawidłowe jest zatem stanowisko organów, że skarżący spełnił warunki do przyznania dodatku mieszkaniowego. Wysokość dodatku obliczona została zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 6 ustawy i została szczegółowo przez organy uzasadniona. Również okres, na jaki dodatek został przyznany - od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2008 r. ustalony został prawidłowo, zgodnie z przepisem art. 7 ust. 5 ustawy i wiążącą oceną prawną, dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w sprawie I OSK 668/10, oddalającym skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie III SA/Lu 316/09. Jak wynika z akt sprawy kwestia dodatku za marzec 2008 r. i od 1 lipca do 31 grudnia 2008 r. załatwiona została innymi decyzjami. Przyznając skarżącemu dodatek mieszkaniowy organ pierwszej instancji wskazał w decyzji z dnia 22 grudnia 2010 r., że dodatek przekazany zostanie na właściwe konto do dnia 10 stycznia 2011 r. Organ powtórzył zatem unormowanie ustawowe, zawarte w art. art. 8 ust. 1 ustawy. Zgodnie bowiem z tym przepisem, dodatek mieszkaniowy wypłaca się, w terminie do dnia 10 każdego miesiąca z góry, zarządcy domu lub osobie uprawnionej do pobierania należności za lokal mieszkalny. Określenie w decyzji daty wypłaty dodatku, wskazanej w art. 8 ust. 1 nie narusza przepisów ustawy, aczkolwiek nie było w rozpoznawanej sprawie niezbędne z uwagi na to, że o dodatku organ orzekał już po dwóch latach od daty złożenia wniosku. Należy ponadto zauważyć, że organ wskazał nieprzekraczalny termin wypłaty dodatku, nie zaś dzień, w którym dodatek miałby być wypłacony. Bezpodstawny jest więc zarzut skarżącego, że decyzja określa dzień 10 stycznia 2011 r. jako dzień przekazania dodatku. Jest to bowiem termin ostateczny wypłaty dodatku, co oznacza, że dodatek mógł być wypłacony wcześniej. Nie można w tej sytuacji również uznać, że organ nie uwzględnił przy wydawaniu decyzji ważnego interesu strony. Prawidłowe jest także stanowisko organu odwoławczego, że brak było podstaw do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.a. decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia. Ocena, czy istnieją przesłanki nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, należy do organu, który wydał decyzję. W orzecznictwie podkreśla się, że z uwagi na to, że art. 108 przewiduje wyjątek od zasady niewykonywania decyzji nieostatecznych, przesłanki uzasadniające nadanie rygoru muszą być poddawane ścisłej wykładni (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2006 r., I OSK 116/06, niepubl.). W sprawie niniejszej organy prawidłowo oceniły, że nie zachodziły przesłanki nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji przyznającej skarżącemu dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2008 r. W szczególności nie było to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego, interes społeczny albo wyjątkowo ważny interes strony. Podzielić należy również pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., że wypowiedzenie umowy najmu lokalu nie dawało podstawy do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności z uwagi na wyjątkowo ważny interes strony. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). O wynagrodzeniu pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, Sąd orzekł na podstawie art. 250 powołanej ustawy oraz § 19 ust. 1 i 2 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" i § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).