III SA/Lu 1746/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. A. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 września 2015 r., nr 4430/15 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. E. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 września 2015 r., nr 4430/15 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania "decyzji nakazującej spłatę należności". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. W badanej sprawie istnieją wątpliwości co do tego, czego dotyczy wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania aktu. Przedmiotem skargi do sądu jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 września 2015 r., nr 4430/15 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Tymczasem skarżący wnosi o wstrzymanie wykonania bliżej nieokreślonej decyzji nakazującej spłatę należności. Sąd nie może wstrzymać wykonania bliżej nieokreślonego aktu, który w ogóle nie był przedmiotem zaskarżenia w badanej sprawie. Jedyna zatem rozsądna interpretacja wymaga przyjęcia, że wniosek skarżącego dotyczy zaskarżonej decyzji o odmowie umorzenia należności z tytułu składek. Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu. Nie każdy bowiem akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05). Przedmiotem skargi oraz wniosku skarżącego jest decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu składek, a więc decyzja ze swej istoty nienadająca się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ona żadnej czynności strony, tj. nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień, ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Zaskarżoną decyzję należy więc zaliczyć do aktów administracyjnych, których nie można wykonać (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2014 r., II GZ 863/14 oraz z dnia 25 sierpnia 2015 r., sygn. akt II GZ 388/15). Skoro zaskarżona decyzja ze swej istoty nie podlega wykonaniu, a jej istnienie w obrocie prawnym nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, przez co nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.