III SA/Lu 184/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Robert Hałabis Sędzia WSA Ewa Ibrom Protokolant: Asystent sędziego Katarzyna Sugier po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2021 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do stypendium szkolnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. (dalej jako: "organ odwoławczy" lub "organ drugiej instancji"), po rozpatrzeniu odwołania M. F. (dalej jako: "skarżący") reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M. F., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. (dalej jako: "organ pierwszej instancji") z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa do stypendium szkolnego. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. W dniu [...] września 2020 r. M. F. złożył wniosek o przyznanie dla dziecka M. F. stypendium szkolnego na rok szkolny 2020/2021. Do wniosku dołączył dokumenty potwierdzające wysokość dochodów rodziny. Decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. organ pierwszej instancji odmówił przyznania stypendium szkolnego. Organ ustalił, że rodzina skarżącego składa się z czterech osób (rodzice M. F. i D. F. + dwoje dzieci S. F. i M. F.), a dochód na osobę w rodzinie wynosi 814,75 zł. Dochód ten przekracza kryterium dochodowe, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 1876, dalej jako: "u.p.s."), uprawniające do przyznania stypendium szkolnego, tj. kwotę 528 zł. Ustalając wielkość dochodu organ wziął pod uwagę dochody rodziny za sierpień 2020 r. w wysokości 3.259 zł, w tym: dochód z tytułu świadczeń rodzinnych w kwocie 259 zł oraz dochód D. F. z tytułu subwencji finansowej w wysokości 3.000 zł. Organ wskazał, że na podstawie umowy subwencji finansowej z dnia 1 lipca 2020 r. D. F. przyznano kwotę 36.000 zł, którą rozliczono na 12 miesięcy, co dało kwotę 3.000 zł miesięcznie. Od powyższej decyzji reprezentujący skarżącego M. F. wniósł odwołanie. W uzasadnieniu podkreślił, że to nie jego żona dostała subwencję finansową, a przedsiębiorstwo, które reprezentowała jako osoba fizyczna. Zatem subwencji, którą otrzymało przedsiębiorstwo nie można traktować jako prywatnych dochodów jego żony. Po rozpoznaniu odwołania organ drugiej instancji decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na art. 90d ust. 7 ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2020 r., poz. 1327 ze zm., dalej jako: "u.s.o."). Zgodnie z tym przepisem miesięczna wysokość dochodu na osobę w rodzinie ucznia uprawniająca do ubiegania się o stypendium szkolne nie może być większa niż kwota, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 u.p.s., obecnie określonej przepisami wykonawczymi na kwotę 528 zł. Organ odwoławczy ustalił, że kryterium dochodowe czteroosobowej rodziny skarżącego wynosi 2.112,00 zł. Wskazał, że w myśl art. 90d ust. 8 u.s.o., miesięczna wysokość dochodu na osobę w rodzinie ucznia uprawniająca do ubiegania się o stypendium szkolne jest ustalana na zasadach określonym art. 8 ust. 3-13 u.p.s. Natomiast do dochodu ustalonego w myśl powyższych przepisów, nie wlicza się jedynie dochodów wymienionych w art. 8 ust. 4 u.p.s. Organ odwoławczy uznał, że subwencja finansowa uzyskana przez D. F. na podstawie umowy z 1 lipca 2020 r. jest dochodem, o którym mowa w art. 8 ust. 11 u.p.s. Stosownie do tego przepisu, w przypadku uzyskania w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku lub w okresie pobierania świadczenia z pomocy społecznej dochodu jednorazowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty kryterium dochodowego rodziny, w przypadku osoby w rodzinie – kwotę tego dochodu rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony. Mając na powyższe na uwadze, kwotę subwencji, która jest wyższa od pięciokrotności kryterium dochodowego rodziny, należało w ocenie organu rozliczyć w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, co dało dochód D. F. w wysokości 3.000 zł miesięcznie. Łączny dochód rodziny wyniósł więc 3.259,00 zł miesięcznie (3.000 zł z subwencji + 259 zł z tytułu świadczeń rodzinnych). Dochód ten podzielony na cztery osoby wchodzące w skład rodziny skarżącego wynosi 814,75 zł i przekracza kryterium dochodowe, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 u.p.s. Organ odwoławczy podkreślił, że przy ustalaniu kryterium dochodowego organy pomocy społecznej są związane pojęciem dochodu określonym w ustawie o pomocy społecznej. Definicja dochodu, która ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie jest obszerna i zawierają się w niej przychody, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania. Zalicza się do nich również subwencje, przyznane nawet z obowiązkiem zwrotu i pożyczki. Organy nie mogły więc zastosować przepisów prawa podatkowego, do których odwoływał się skarżący. Na powyższą decyzję skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że o ile wyliczenie przez organy dochodu jego i dzieci, tj. kwoty 259 zł nie podlega dyskusji, to problematyczne jest wyliczenie dochodu żony, która prowadzi działalność gospodarczą. Wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 5 pkt 1 u.p.s., dochodem takiej osoby jest dochód z działalności pomniejszony o koszty, podatki i składki ZUS. Zdaniem skarżącego największym błędem organów jest to, że subwencję, którą otrzymała firma jego żony, traktuje się jako jej dochód osobisty. Tymczasem na wstępie umowy subwencji wskazano, że została ona zawarta między [...] a przedsiębiorcą D. F. o numerze NIP [...] reprezentowanym przez osobę fizyczną D. F.. Wskazał, że wszystkie punkty umowy mówią o przedsiębiorcy, gdyż ta subwencja nie była przeznaczona dla osób fizycznych, lecz tylko dla małych i średnich przedsiębiorstw na utrzymanie firmy i zatrudnionych w niej osób. Podkreślił, że zgodnie z wyjaśnieniem znajdującym się na stronie internetowej PFR, otrzymana subwencja, która jest zwrotna w procencie uzależnionym od spełnienia warunków, nie stanowi dochodu firmy, lecz jej przychód, a ponadto nie w momencie otrzymania, lecz rozliczenia, co nastąpi po okresie, na jaki została zawarta i tylko w takiej wysokości, w jakiej zostanie umorzona po spełnieniu warunków. Wskazując na powyższe, skarżący podkreślił, że skarga jest zasadna i wniósł o jej przeanalizowanie w świetle obowiązujących przepisów oraz nakazanie ponownego wyliczenia dochodów jego gospodarstwa domowego, bez uwzględniania kwoty subwencji, którą uzyskało przedsiębiorstwo reprezentowane przez D. F., a nie osoba fizyczna D. F.. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie ocenie podlega, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia, bądź stwierdzenie nieważności tego aktu. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie jest dotknięta uchybieniami, które w świetle powołanych przepisów uzasadniałyby jej uchylenie, bądź stwierdzenie jej nieważności. Przedmiotem kontroli sądu w przedmiotowej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy N., którą organ pierwszej instancji odmówił skarżącemu przyznania prawa do stypendium szkolnego. W przedmiotowej sprawie przedstawiciel ustawowy skarżącego złożył w dniu [...] września 2020 r. wniosek o przyznanie mu stypendium szkolnego wskazując, że rodzina składa się z 4 osób (rodzice plus dwoje dzieci). Jednocześnie podał, że ojciec wnioskodawcy nie pracuje, matka prowadzi działalność gospodarczą, starszy pełnoletni syn nie pracuje, natomiast wnioskodawca uczy się. Z oświadczeń złożonych przez skarżącego i jego ojca wynikało, że w sierpniu 2020 r. nie uzyskali żadnych dochodów, natomiast matka skarżącego oświadczyła, że w sierpniu 2020 r. poniosła stratę w prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości –1.564,38 zł. Ponadto z karty świadczeń OPS w N. wynikało, że w sierpniu 2020 r. rodzina otrzymała świadczenie dobry start w kwocie 300 zł, świadczenie wychowawcze w kwocie 500 zł, dwa zasiłki rodzinne w wysokości - 124 zł i 135 zł. Kwota wypłaconych zasiłków rodzinnych (łącznie 259 zł) została uwzględniona przy ustalaniu dochodu rodziny przy ustalaniu uprawnienia skarżącego do stypendium szkolnego. Powyższe okoliczności nie są między stronami sporne. Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest doliczenie do dochodu rodziny - dochodu z tytułu subwencji finansowej uzyskanej na podstawie umowy z dnia 1 lipca 2020 r. zawartej pomiędzy [...] S.A. z siedzibą w W. , a przedsiębiorcą D. F. (matkę skarżącego). Na podstawie powyższej umowy przedsiębiorca D. F. otrzymała subwencję w wysokości 36.000 zł. Kwota ta została potraktowana przez organ jako dochód podlegający doliczeniu do dochodu rodziny na podstawie art. 8 ust. 11 u.p.s. Dochód ten rozliczono w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony, co skutkowało przyjęciem, że w sierpniu 2020 r. D. F. uzyskała z powyższego tytułu dochód w kwocie 3.000 zł. Doliczenie tej kwoty do dochodu rodziny spowodowało, że dochód na osobę w rodzinie skarżącego przekroczył kryterium ustawowe, wynoszące zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 u.p.s. - 528 zł, co skutkowało odmową przyznania stypendium szkolnego. Podstawę materialnoprawną przy ustalaniu prawa do stypendium szkolnego stanowiły przepisy art. 90d ust. 1, 7 i 8 ustawy o systemie oświaty. Zgodnie z art. 90d ust. 1 u.s.o., stypendium szkolne może otrzymać uczeń znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej, wynikającej z niskich dochodów na osobę w rodzinie, w szczególności gdy w rodzinie tej występuje: bezrobocie, niepełnosprawność, ciężka lub długotrwała choroba, wielodzietność, brak umiejętności wypełniania funkcji opiekuńczo-wychowawczych, alkoholizm lub narkomania, a także, gdy rodzina jest niepełna lub wystąpiło zdarzenie losowe, z zastrzeżeniem ust. 12. W myśl art. 90d ust. 7 u.s.o. miesięczna wysokość dochodu na osobę w rodzinie ucznia uprawniająca do ubiegania się o stypendium szkolne, nie może być większa niż kwota, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie zaś z art. 90d ust. 8 u.s.o., miesięczna wysokość dochodu, o której mowa w ust. 7, jest ustalana na zasadach określonych art. 8 ust. 3-13 ustawy o pomocy społecznej, z tym że do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej, o których mowa w art. 90 c ust. 2 i 3. Kwota dochodu na osobę w rodzinie uprawniająca do stypendium szkolnego, została określona w art. 8 ust. 1 pkt 2 u.p.s. i nie może przekraczać 528 zł. Definicję dochodu zawiera art. 8 ust. 3 u.p.s., w myśl którego, za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych i koszty uzyskania przychodu (pkt 1); składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach (pkt 2); kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób (pkt 3). Ustalając sytuację dochodową, organ musi wziąć pod uwagę katalog wyłączeń określony art. 8 ust. 4 u.p.s., zgodnie z którym do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się: 1)jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; 2)zasiłku celowego; 3)pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; 4)wartości świadczenia w naturze; 5)świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych; 6)świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ustawie z 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 319 i 1578), i pomocy pieniężnej, o której mowa w art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji i okresu powojennego (Dz. U. z 2020 r., poz. 517), w art. 7a ust. 2 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudniamy w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach md uranu i batalionach budowlanych (Dz. U. z 2020 r., poz. 619), w art. 5a ust. 2 ustawy z 31 maja 1996 r. o osobach deportowanych do pracy przymusowej oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. z 2019 r., poz. 1168), w art. 10a ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych (Dz. U. z 2020 r., poz. 684) oraz w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych; 6)dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego; 7)świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2019 r., poz. 2407), oraz dodatku wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2020 r., poz. 821); 8)świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U. z 2019 r., poz. 1598); 9)świadczenia pieniężnego przyznawanego na podstawie art. 9 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o grobach weteranów walk o wolność i niepodległość Polski (Dz. U. poz. 2529); 10)nagrody specjalnej Prezesa Rady Ministrów przyznawanej na podstawie art. 31a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2019 r., poz. 1171 oraz z 2020 r., poz. 568 i 695); 11)pomocy finansowej przyznawanej repatriantom, o której mowa w ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1472); 12środków finansowych przyznawanych w ramach działań podejmowanych przez organy publiczne, mających na celu poprawę jakości powietrza lub ochronę środowiska naturalnego; 13)zwrotu kosztów, o których mowa w art. 39a ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 910 i 1378 oraz z 2021 r., poz. 4, 619 i 762). Zgodnie z art. 8 ust. 11 pkt 2 u.p.s., w przypadku uzyskania w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku lub w okresie pobierania świadczenia z pomocy społecznej dochodu jednorazowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty kryterium dochodowego rodziny, w przypadku osoby w rodzinie – kwotę tego dochodu rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony. W ocenie Sądu, stanowisko organów, że do dochodu rodziny oprócz pobranych w sierpniu 2020 r. świadczeń socjalnych, należy doliczyć również dochód matki skarżącego z tytułu uzyskanej subwencji finansowej, jest prawidłowe. Podkreślić należy, że przepis art. 8 ust. 3 u.p.s. uznaje, że dochodem jest każdy przychód bez względu na tytuł i źródło jego uzyskania (pomniejszony jedynie o składniki wymienione w pkt 1-3). Zatem warunkiem uznania środków pieniężnych za dochód jest przychód, czyli określone przysporzenie finansowe. Powyższe unormowanie nie definiuje przychodu, a nawet nie łączy go z działalnością zarobkową. Wręcz przeciwnie, przepis ten traktuje pojęcie przychodu bardzo szeroko – niezależnie od źródła i tytułu jego otrzymania. Takie ujęcie przychodu pozwala zaliczyć do dochodu różne przysporzenia, które na podstawie odrębnych przepisów nie są traktowane jako dochód. W kwestii zdefiniowania dochodu ustawodawca nie odsyła do przepisów podatkowych, formułując jego odrębną definicję w art. 8 ust. 3 u.p.s. Do dochodu osoby ubiegającej się o świadczenie z pomocy społecznej należy zaliczyć wszystkie dochody poza tymi, które mocą wyraźnego przepisu ustawy zostały wyłączone. Przysporzenie finansowe w postaci subwencji finansowej, udzielone przez [...] S.A. w W. podlega doliczeniu do wysokości dochodu. Nie mieści się bowiem w katalogu pomniejszeń sumy przychodów (art. 8 ust. 3 pkt 1-3 u.p.s.), ani nie zostało wyłączone z dochodów uwzględnianych przy ustalaniu prawa do świadczeń, na podstawie art. 8 ust. 4 u.p.s. Przepis art. 8 ust. 4 u.p.s. określa w sposób enumeratywny katalog wyjątków od zasady ustalania dochodu, określonej art. 8 ust. 3 u.p.s. Katalog ten jest katalogiem zamkniętym i nie podlega wykładni rozszerzającej. Zdaniem Sądu, za sprzeczne z intencjami ustawodawcy, należy uznać podjętą przez autora skargi próbę interpretowania art. 8 ust. 3 u.p.s. w sposób prowadzący do wyłączenia z dochodu wpływów pieniężnych, niewymienionych w art. 8 ust. 4 u.p.s. Skarżący podkreśla, że zgodnie z opinią [...], znajdującą się na stronie internetowej instytucji, otrzymana subwencja nie stanowi dochodu firmy lecz jej przychód i to w nie w momencie jej otrzymania lecz rozliczenia (po okresie na jaki została zawarta) i tylko w takiej wysokości, w jakiej zostanie umorzona, po spełnieniu warunków. W ocenie Sądu, unormowanie art. 8 ust. 3 u.p.s. ma jednoznaczne brzmienie i nakazuje zaliczanie do dochodu osoby ubiegającej się o świadczenie, wszystkich dochodów poza tymi, które mocą art. 8 ust. 4 u.p.s., nie zostały wyłączone. Takie stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych. W orzecznictwie tym nie budzi wątpliwości, że nawet takie świadczenia, jak zwrot nadpłaconego podatku, darowizna środków pieniężnych, pożyczka, kredyt, a nawet dodatki mieszkaniowe, czy zasiłki pielęgnacyjne, zasiłki stałe i okresowe są zaliczane do dochodu (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 15 kwietnia 2021 r. sygn. II SA/Ol 185/21, wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2018 r. sygn. I OSK 3633/18, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 września 2019 r. sygn. II SA/Gl 515/19, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 4 września 2019 r. sygn. II SA/Gl 702/19). Konstrukcja dochodu przyjęta w art. 8 u.p.s. jest bowiem zbliżona do potocznego rozumienia tego terminu i nakazuje badać rzeczywiste wpływy finansowe osoby wnioskującej o pomoc. Skoro matka skarżącego zadeklarowała, że w sierpniu 2020 r. poniosła stratę w prowadzonej działalności (–1.564,38 zł), to nie było podstaw do zastosowania art. 8 ust. 5 u.p.s. odnoszącego się do ustalania dochodu w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą. Natomiast rzeczywistym wpływem finansowym była subwencja finansowa uzyskana na podstawie umowy z dnia 1 lipca 2020 r. w kwocie 36.000 zł. Organy były zatem zobowiązane do zastosowania w takiej sytuacji, art. 8 ust. 11 pkt 2 u.p.s., nakazującego rozliczenie uzyskanego w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku dochodu jednorazowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty kryterium dochodowego rodziny, w przypadku osoby w rodzinie (subwencji finansowej w kwocie 36.000 zł) w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym został wypłacony. Wbrew stanowisku skargi, nie można również uznać, że to nie D. F. otrzymała subwencję, a wyłącznie przedsiębiorstwo, które ona reprezentuje. Z umowy zawartej w dniu [...] lipca 2020 r. wyraźnie wynika, że została ona zawarta pomiędzy [...] S.A. z siedzibą w W. a D. F., określoną jako przedsiębiorca, prowadzącą działalność gospodarczą, oznaczoną nr NIP [...] i nr REGON [...]. Okoliczność, że D. F. została w umowie nazwana przedsiębiorcą, nie świadczy o tym, że subwencji nie otrzymała D. F., bowiem prowadzi ona działalność gospodarczą pod własnym nazwiskiem. Z tych wszystkich względów działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.