III SA/Lu 23/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...], w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. J. S. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...], w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej . Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska w uznała za bezzasadną skargę J. S. z dnia [...] października 2005 r. na działalność kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej . W odpowiedzi na skargę do sądu administracyjnego Rada Miejska wniosła o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że zaskarżona uchwała została wydana w trybie rozpoznania skargi powszechnej regulowanej przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie organu, w świetle ugruntowanego stanowiska orzecznictwa, uchwały stanowiące zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie tych przepisów, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Funkcją sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli legalności działania administracji publicznej. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Skarga J. S. na działalność kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej została wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga, która została w tym trybie wniesiona uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną tj, zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. W myśl przepisu art. 229 pkt 3 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - jest rada gminy. W przedmiotowej sprawie organem władnym do rozpoznania skargi w trybie przepisów działu VIII k.p.a. była Rada Miejska , która podjęła uchwałę uznającą skargę J. S. za bezzasadną. W orzecznictwie panuje niekwestionowany pogląd, w pełni akceptowany również przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż działanie administracji w tym trybie nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienie NSA z 1 lutego 2007 r.; I OSK 395/06; LEX nr 362475; postanowienie WSA w Lublinie z 31 grudnia 2007 r., III SA/Lu 586/07; Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r. III SA/Wa 948/06; LEX nr 295005). Poglądu tego w żaden sposób nie zmienia fakt, że zaskarżona czynność przybrała formę uchwały – wynika to bowiem tylko i wyłącznie z faktu, że uchwała jest właściwą formą działania dla organu kolegialnego, jakim jest rada gminy (miasta). Uchwała podjęta przez radę gminy (miasta) w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami k.p.a. nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.). Skarga na czynność nie mieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie powołanego przepisu, orzeczono jak w sentencji postanowienia.