III SA/Lu 374/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Aleksandra Frączkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 24 lipca 2012 r. sprawy ze skargi V. B. J. Spółka Komandytowa z siedzibą w P. na rozstrzygnięcie protestu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w L. (dalej także jako: LAWP lub Agencja) poinformowała spółkę V. [...] spółka komandytowa z siedzibą w P., że złożony przez spółkę wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]", zgłoszony w ramach I Osi Priorytetowej, Działanie 1.3 RPO WL na lata 2007-2013 nie otrzymał dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz dotacji celowej. Jednocześnie Agencja poinformowała spółkę, że projekt po ocenie merytorycznej otrzymał 66 punktów (na 100 możliwych) i został umieszczony na liście rezerwowej. W złożonym na powyższą informację proteście z dnia [...] maja 2012 r. spółka zakwestionowała przyznaną jej w ramach oceny merytorycznej punktację w odniesieniu do pięciu kryteriów/podkryteriów: realność osiągnięcia wskaźników rezultatu; realność osiągnięcia prognozowanych wyników finansowych; wzmocnienie lub osiągnięcie konkurencyjności na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym; innowacyjność projektu; wykorzystanie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT ściśle związane z projektem – z wyłączeniem oprogramowania biurowego). Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r., znak:[...], Agencja uznała wniesiony przez spółkę protest za niezasadny. Uzasadniając swoje stanowisko w zakresie poszczególnych elementów (kryteriów) oceny zakwestionowanych przez spółkę Agencja podniosła co następuje: Wnioskodawca wbrew treści wniosku nie wprowadzi do swojej oferty nowej usługi, lecz ulepszoną. W ramach projektu zaplanowano zakup urządzenia służącego do wycinania elementów z metalu za pomocą lasera, podczas gdy do tej pory wnioskodawca świadczył podobną usługę z użyciem metody tradycyjnej (manualnej). Oznacza to, że spółka oferowała już określoną usługę, a w wyniku realizacji projektu zamierzała jedynie usprawnić proces wytwórczy, poprawić jakość wyrobów oraz ograniczyć zużycie materiałów poprzez zastosowanie nowej technologii. Treść kryterium "Realność osiągnięcia wskaźników rezultatu" wskazuje, że maksymalna ilość punktów może być przyznana jedynie w przypadku, gdy wnioskodawca prawidłowo skonstruuje wskaźniki realizacji projektu oraz odzwierciedli w nich założone cele. Spółka, poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że w wyniku realizacji projektu wprowadzi nową usługę, doprowadziła do sytuacji, w której osiągnięcie wszystkich zakładanych wskaźników stało się niemożliwe, a zatem nie zaistniały podstawy niezbędne do przyznania maksymalnej ilości punktów w ramach tego kryterium. W ramach kryterium "Realność osiągnięcia prognozowanych wyników finansowych" ocenie podlega przede wszystkim to, czy prognozowane wyniki finansowe znajdują pokrycie w przyjętych przez wnioskodawcę założeniach oraz czy wzięto pod uwagę i szczegółowo opisano we wniosku wszystkie czynniki mogące mieć wpływ na zakładane wartości. Spółka nie określiła cen, za jakie zamierza oferować wprowadzone do oferty przedsiębiorstwa produkty/usługi, a także zakładanych wielkości sprzedaży dotyczących przedmiotowych produktów/usług. Wobec braku zawarcia w aplikacji konkursowej danych niezbędnych do precyzyjnego sformułowania prognoz finansowych nie zaistniały podstawy do uznania przewidywanych wartości za w pełni wiarygodne. Podstawą do przyznania maksymalnej punktacji w ramach kryterium wzmocnienia lub osiągnięcia kryterium na rynku może być dotychczasowe prowadzenie przez wnioskodawcę działalności o konkurencyjności na poziomie co najmniej krajowym i wzmocnienie pozycji w wyniku realizacji projektu lub prowadzenie działalności o mniejszym zasięgu rynkowym i wprowadzenie jej na rynek szczebla krajowego w następstwie realizacji zamierzeń objętych wnioskiem. Deklaracje Wnioskodawcy nie mogą zostać przyjęte jako samodzielna podstawa do przyznania punktów, a to przede wszystkim na nich oparto zarzuty protestu. Przedsiębiorstwo wnioskodawcy, na dzień złożenia wniosku, funkcjonowało na rynku zaledwie od trzech miesięcy i zgodnie z treścią przedłożonej dokumentacji osiągnęło konkurencyjność na poziomie regionalnym. Wnioskodawca nie kwestionuje w treści protestu ustaleń Specjalistów KOP co do aktualnej na dzień złożenia aplikacji konkurencyjności przedsiębiorstwa, jednakże w załączeniu do Wniosku nie przedstawił dokumentów wskazujących na możliwość osiągnięcia wyższego niż regionalny poziomu konkurencyjności. Przedłożone faktury wystawione zostały w przeważającej większości na rzecz podmiotów z terenu województwa l., a okoliczność incydentalnej sprzedaży produktów/usług podmiotom spoza regionu nie może zastać uznane za przesłankę do stwierdzenia konkurencyjności na poziomie kraju, tym bardziej że wnioskodawca nie twierdzi, że aktualnie konkuruje na rynku krajowym. Wnioskodawca nie opisuje ponadto w sposób wyczerpujący konkurencji na rynku oferowanych usług wskutek czego tym bardziej nie jest możliwym stwierdzenie postulowanego poziomu konkurencyjności. Kwestionując ocenę dokonaną w odniesieniu do kryterium "Innowacyjność projektu" wnioskodawca opiera się wyłącznie na przedłożonych w ramach załącznika do wniosku opiniach o innowacyjności aparatury, której zakup zaplanowano w ramach projektu. Przedmiotowe dokumenty odnoszą się do innowacyjności rozwiązań technologicznych zastosowanych w urządzeniach, nie zaś do innowacyjności samego zamierzenia objętego wnioskiem, w ramach którego spółka zamierza rozbudować park maszynowy. Opinia odnosi się do innowacyjności maszyn, których zakup zaplanował Wnioskodawca, nie zaś do czasu stosowania technologii wycinania elementów metalowych przy pomocy lasera. Projekt nie nosi znamion innowacyjności z uwagi na fakt, iż wnioskodawca zaplanował jedynie zakup urządzeń wykorzystujących nowoczesne rozwiązania technologiczne, nie zaś wdrożenie nowej usługi lub produktu. Błędnie w treści protestu Wnioskodawca zakłada, iż w wyniku realizacji Projektu zostałaby faktycznie wdrożona innowacja, gdyż nie przedstawił żadnych danych dotyczących stosowania opisywanej technologii w skali kraju czy województwa. Okoliczność, że producenci maszyn wprowadzają do swoich produktów coraz to nowsze rozwiązania technologiczne nie skutkuje automatycznie wdrożeniem innowacji po stronie podmiotu zakupującego opisane we wniosku środki trwałe. Wnioskodawca nie wykazuje się znajomością rynku usługodawców konkurencyjnych oraz technologii przez nich stosowanych wskutek czego nie sposób stwierdzić, że wprowadzana innowacja miała będzie zakres szerszy niż samo przedsiębiorstwo W przypadku działania 1.3, w ramach którego organizowano konkurs punktacja nie jest przyznawana za wdrożenie innowacji w skali przedsiębiorstwa. Dopiero przedłożenie wiarygodnych dokumentów, potwierdzających oświadczenie o międzynarodowej, krajowej lub regionalnej innowacyjności projektu w odpowiednim zakresie (produktowym, procesowym, organizacyjnym czy marketingowym) otwiera możliwość przyznania określonej liczby punktów. Odnosząc się do oceny dotyczącej kryterium "Zastosowanie ICT" Agencja wskazała, iż celem projektu jest rozszerzenie oferty przedsiębiorstwa o nowe produkty/usługi, zaś zastosowanie technologii będzie miało miejsce jedynie w procesie produkcyjnym. Ponadto wnioskodawca nie wskazuje w jaki sposób przedmiotowa okoliczność wpłynie na konkurencyjność oferowanych przez przedsiębiorstwo produktów. W obecnym stanie zaawansowania technologicznego przemysłu niemal każda aparatura stosowana w procesie produkcyjnym wykorzystuje nowoczesne technologie informatyczne, w związku z czym przyjęcie argumentacji spółki pozbawiałoby podstaw ocenę dokonywaną w ramach opisywanego kryterium. Agencja wskazała także, że po pierwsze - technologii informatycznych nie można utożsamiać wprost z informacyjnymi (ICT), oraz po drugie - treść aplikacji nie wskazuje, by zastosowanie ICT miałoby mieć samoistny charakter, na nowo determinujący rynek działania przedsiębiorcy. W skardze do sądu administracyjnego spółka V. [...] sp. k. podniosła zarzuty naruszenia: - art. 60 lit. e) rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE, seria L, Nr 210, s. 25) w zw. z art. 48 ust. 3 oraz art. 47 rozporządzenia, poprzez naruszenie zasad oceny wniosków; - art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, ze zm.), poprzez dokonanie oceny w sposób sprzeczny z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący. W ramach szczegółowych zarzutów spółka zarzuciła naruszenie ust. 5 pkt 1 Wytycznych dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013 przez przyjęcie, że innowacja produktowa nie może oznaczać wprowadzenia do oferty przedsiębiorstwa nowej usługi, podczas gdy z treści wytycznych wynika, że termin produkt należy rozumieć w ujęciu obejmującym zarówno towary jak i usługi. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Agencji, że skarżąca nie wprowadzi do swojej oferty nowej usługi, lecz jedynie ulepszoną. W ramach projektu będzie wprowadzona nowa usługa obejmująca wspomagane i sterowane komputerowo cięcie blach za pomocą urządzenia laserowego. Zastosowanie innowacyjnej technologii spowoduje, że możliwe stanie się wykonywanie nieosiągalnych uprzednio dokładnych i powtarzalnych cięć cienkich arkuszy blachy. Wprowadzenie tej nowej usługi pozwoli również na zwiększenie wachlarza oferowanych towarów o wskazane we wniosku urządzenia próżniowe do procesów technologicznych. W efekcie wadliwie Agencja odmówiła przyznania maksymalnej liczby punktów w ramach kryterium realności osiągnięcia wskaźników rezultatu, bezzasadnie przyjmując, że niemożliwe stało się osiągnięcie wszystkich zakładanych wskaźników rezultatu. Skarżąca zarzuciła błędne przyjęcie, że we wniosku brak jest niezbędnych danych do precyzyjnego sformułowania prognoz finansowych, co podważa pełną wiarygodność wskazanych we wniosku danych i wartości. W ocenie skarżącej wytyczne nie zawierają wymogu określania cen, po jakich wnioskodawca zamierza oferować wprowadzane do oferty produkty i usługi a także określania zakładanych wielkości sprzedaży dotyczących tych produktów i usług. Zdaniem skarżącej spółki zarówno skala, jak i charakter dotychczasowej jej działalności wykazują się konkurencyjnością na poziomie krajowym. Przedstawiono wiarygodne założenia wprowadzenia produktów i usług na rynek krajowy. Wbrew twierdzeniom Agencji skarżąca przedstawiła szereg dokumentów wskazujących na możliwość osiągnięcia szerszego niż regionalny poziomu konkurencyjności, m.in. dwie faktury oraz dwa listy intencyjne z przedsiębiorstwami z innych województw. Świadczy to o ponadregionalnym charakterze prowadzonej działalności oraz ponadregionalnych perspektywach rozwoju w związku z realizowanym projektem. Zdaniem skarżącej nie można zgodzić się z argumentacją, iż projekt nie nosi znamion innowacyjności. W ramach realizacji projektu spółka zamierza wprowadzić nową usługę obejmującą wspomagane i sterowane komputerowo cięcie blach za pomocą urządzenia laserowego. Rozwiązanie to ma cechy innowacyjności. Skarżąca zakwestionowała również zaniżoną jej zdaniem ocenę w zakresie kryterium zastosowania technologii ICT. Sterowanie laserem do cięcia blach oraz projektowanie wycinanych kształtów może być realizowane jedynie z wykorzystaniem oprogramowania CAD/CAM. Oznacza to, że zastosowanie technologii ICT warunkuje wprowadzenie do oferty realizacji nowej usługi oraz dwóch nowych maszyn stanowiących towary handlowe. W efekcie wprowadzenie nowoczesnych technik informacyjnych stanowi zasadniczy cel projektu, który realizuje skarżąca spółka. Na rozprawie w dniu [...] lipca 20012r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z dokumentu prywatnego opinii dotyczącej zastosowania technologii ICT w procesie cięcia metalu metodą laserową. Sąd mając na uwadze treść art. 106 par 3 p.p.s.a w zw. z art. 30 e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie uwzględnił tego wniosku. Wskazać należy, że zakres objętych art. 30e ustawy z.p.p.r. wyłączeń w zakresie stosowania p.p.s.a. nie obejmuje art. 106 § 3 p.p.s.a. jednakże w realiach niniejszej sprawy , zdaniem Sądu, dokument ten nie był niezbędny do wyjaśnienia istotnych wątpliwości występujących w sprawie. W odpowiedzi na skargę Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o jej oddalenia, podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w kwestii oceny projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 wspomnianej wyżej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (dalej: u.z.p.p.r.) po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270; dalej jako: p.p.s.a.). Jak wynika z ust. 3 w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. W ocenie sądu w badanej sprawie ocena projektu, o dofinansowanie którego wnioskowała skarżąca spółka została dokonana przez Agencję w sposób zgodny z prawem, co skutkować musi oddaleniem skargi. Istotą sporu w badanej sprawie jest kwestia merytorycznej oceny projektu objętego wnioskiem skarżącej spółki, w aspekcie kilku kryteriów tej oceny. Przed przejściem do merytorycznej oceny spornych stanowisk stron należy zwrócić uwagę na dwie kluczowe dla sprawy kwestie o ogólniejszym charakterze. Jedną z kluczowych dyrektyw realizacji zadań instytucji zarządzającej w zakresie wyboru projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego są zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r.). Równy dostęp do pomocy oraz transparentność reguł oceny wniosków mogą być zapewnione tylko wtedy, gdy zostały opracowane i upublicznione przejrzyste kryteria wyboru projektów, a oceny instytucji zarządzającej opierać się będą na stosowaniu tych właśnie kryteriów (art. 26 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 2, art. 29 u.z.p.p.r., a także art. 60 lit. a) wspomnianego wyżej rozporządzenia Rady UE Nr 1260/1999). Z przedstawionych regulacji wynika konieczność oparcia oceny projektów na dokumentacji konkursowej dostępnej publicznie, na stronach internetowych instytucji zarządzającej, stanowiącej element tzw. systemu realizacji w rozumieniu art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r. W związku z tym to upublicznione dokumenty, określające m.in. cele danego działania w ramach osi priorytetowej, zasady i kryteria ocen projektów a także wytyczne dla wnioskodawców powinny stanowić podstawę sądowej kontroli prawidłowości (zgodności z prawem) oceny projektu przez Agencję. Jak przy tym trafnie zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie. To zaś oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały i w jakim stopniu o przyznanej ilości punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (wyrok z dnia 23 listopada 2010 r.; I SA/Rz 742/10; LEX nr 750243). Upublicznione dokumenty konkursowe stanowią nie tylko kierunkową dyrektywę działania dla Agencji, ale również dla podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektów. Wnioskodawca chcąc uzyskać środki musi podjąć wszelkie kroki, aby jego aplikacja odpowiadała wszystkim wymogom określonym w jawnej dokumentacji konkursowej. Ponadto należy pamiętać o tym, że dofinansowanie jest przyznawane w ramach procedury konkursowej, w warunkach ograniczonej liczby środków, które mogą być rozdysponowane, w sytuacji gdy zazwyczaj liczba chętnych i wielkość wnioskowanych kwot przekracza globalną kwotę pozostającą do rozdysponowania w ramach danego konkursu. Oznacza to, że wnioskodawca powinien tak przygotować swoją aplikację, aby przekonać oceniających, w granicach wyznaczonych obowiązującymi procedurami, że jego projekt bardziej niż inne zasługuje na wsparcie finansowe. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 2011 r. (II GSK 1423/10; LEX nr 952800), na osobie występującej z wnioskiem o dofinansowanie spoczywa obowiązek starannego przygotowania dokumentacji konkursowej, aby uzyskać punkty zgodnie z określonym kryterium. Niewłaściwie sporządzona dokumentacja - niepełna pod względem merytorycznym - podlega ocenie bez możliwości powołania dodatkowych biegłych czy składania dodatkowych dokumentów. Ocenie podlegają informacje przedstawione we wnioskach wszystkich beneficjentów. Tymi przesłankami kierował się Sąd oddalając wniosek dowodowy zgłoszony przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie. Przechodząc do analizy zakwestionowanej przez stronę skarżącą oceny projektu przez Agencję w ramach poszczególnych kryteriów sąd wskazuje, co następuje: W aspekcie oceny przez pryzmat kryterium: "Realność osiągnięcia wskaźników rezultatu", w ramach którego spółka otrzymała 2 punkty na 4 maksymalnie możliwe do uzyskania, należy podzielić stanowisko Agencji, że taka ocena jest uzasadnione nieprawidłowo określonymi przez wnioskodawcę wskaźnikami realizacji projektu. W świetle dokumentu "Kryteria wyboru projektów w ramach I i II Osi Priorytetowej" (Załącznik nr 2 do Uchwały nr [...] Komitetu Monitorującego RPO WL z dnia [...] września 2010 r.) w ramach przedmiotowego kryterium maksymalna liczbę punktów (4 pkt) mogą uzyskać tylko ci przedsiębiorcy, którzy podali mierzalne i prawidłowo skonstruowane wskaźniki rezultatu, w pełni odzwierciedlające cele projektu i wykazujące duże prawdopodobieństwo ich utrzymania w okresie trwałości projektu. Jeżeli wykazane we wniosku wskaźniki rezultatu jedynie częściowo uwzględniają główne cele projektu lub przyporządkowane wskaźnikom wartości oceniono za mało realne do osiągnięcia - oceniający przyzna 2 punkty. Jeżeli wskaźniki rezultatu nie mają odzwierciedlenia w celach projektu, a także w przypadku braku możliwości osiągnięcia przez Wnioskodawcę wszystkich zaplanowanych wskaźników - oceniający przyzna 0 punktów Jak wynika z treści Biznes Planu (pkt D1) skarżąca wskazała, że w wyniku realizacji projektu będzie oferowała: jedną nowa usługę – cięcie metalu laserem oraz dwa nowe produkty: urządzenie próżniowe do procesów technologicznych oraz "zdalny monitoring i serwis maszyn". Cała argumentacja skarżącej opiera się przede wszystkim na udowadnianiu, że błędem było stwierdzenie Agencji, iż usługa cięcia metalu laserem nie stanowi w istocie wprowadzenia nowej, lecz zmianę technologii świadczenia tej samej co dotychczas usługi. Zdaniem Sądu skarżący skutecznie nie podważył oceny dokonanej przez specjalistów KOP skoro w samym wniosku, w punkcie E1.Cele planowanego projektu. umieszcza zapis że "Realizacja projektu polega na całkowitej zmianie stosowanych dotychczas procesu obróbki wyrobów z blach z metody tradycyjnej (manualnej) na metodę umożliwiającą zastosowanie całkowitego zautomatyzowanego ,kompatybilnego ciągu technologicznego, wykorzystującego najnowsze dostępne w branży innowacyjne rozwiązania cięcia laserem, (...).Również w punkcie C1c Biznes Planu powtórzona jest sekwencja iż projekt polega na zmianie stosowanego dotychczas procesu obróbki. Prawidłowo więc oceniono, iż cele projektu opisane w różnych częściach wniosku i w Biznes Planu nie są ze sobą spójne i pomimo że , skarżący twierdzi że projekt dotyczy nowej usługi to jak sama wskazuje nastąpi zmiana usługi dotychczas proponowanej. Nie jest to jednak jedyny problem wniosku o dofinansowanie w tym zakresie. W żadnym miejscu wnioskodawca nie opisuje, na czym polegać miałaby w istocie nowa usługa w postaci "zdalnego monitoringu i serwisu maszyn" i w czym tkwi jej nowość w stosunku do dotychczas świadczonych usług. Cały opis koncentruje się przede wszystkim na usłudze cięcia metalu laserem, w mniejszym stopniu urządzeń próżniowych, w ogóle zaś nie dotyczy zdalnego monitoringu i serwisu maszyn. W tej sytuacji rację ma Agencja, że nieprawidłowo skonstruowano wskaźniki realizacji projektu. Brak należytego i spójnego opisu celów projektu skutkuje tym iż wskaźniki rezultatu nie odzwierciedlają faktycznego celu tej aplikacji które mają być osiągnięte w wyniku realizacji projektu (nowe produkty lub usługi) powoduje, że nie jest możliwe przyznanie maksymalnej liczby punktów, ze względu na wadliwie skonstruowane wskaźniki rezultatu. Odwoływanie się przez skarżącą do innowacyjnego charakteru projektu jest w tym zakresie bezcelowe. Innowacyjność jest elementem ocenianym z punktu widzenia odrębnego kryterium. W zakresie kryterium "Realność osiągnięcia prognozowanych wyników finansowych, w ocenie sądu należy zgodzić się z argumentacją Agencji, która przyznała projektowi skarżącej w tym zakresie 1 punkt na 3 maksymalne do zdobycia. Rację ma skarżąca, kiedy twierdzi, że dokumentacja konkursowa (w szczególności Wytyczne dla wnioskodawców) nie wprowadzają wprost obowiązku podawania cen, po jakich będą oferowane produkty i usługi, ani zakładanych wielkości sprzedaży tych produktów lub usług. Nie można jednak tracić z pola widzenia tego, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek stworzenia w pełni wiarygodnej aplikacji, której argumentacja przekona oceniających, że wniosek o dofinansowanie rzeczywiście zasługuje na wsparcie, w sytuacji ograniczonej kwoty dostępnych środków. W przypadku przedmiotowego kryterium prognozy skarżącej opierają się wyłącznie na ogólnikowych oświadczeniach wnioskodawcy zawartych we wniosku i Biznes Planie. Spółka powołuje się ogólnie na "dane historyczne, wiedzę oraz doświadczenie wspólników", "prognozę rozwoju branży przetwórczej owoców i warzyw", "analizy ofert firm z całej Polski". Są to określenia nie poddające się jakiejkolwiek weryfikacji. Oczywiście trudno wymagać daleko idącej precyzji w prognozowaniu wyników finansowych w przyszłości. Szacunki muszą jednak powoływać się na jakieś określone sprawdzalne dane, a nie na bliżej nie określone "prognozy rozwoju branży" i "analizy ofert firm z całej Polski". Powoływane przez spółkę listy intencyjne podpisane z innymi przedsiębiorcami stanowią wyraz nieskonkretyzowanego zamiaru podjęcia współpracy w przyszłości i nie da się na ich podstawie oszacować realności prognozowanych wyników finansowych. W tej sytuacji nie było podstaw do tego, aby przyznać skarżącej spółce maksymalną liczbę punktów w ramach przedmiotowego kryterium. W zakresie kryterium "Wzmocnienie lub osiągniecie konkurencyjności na rynku lokalnym, regionalnym lub krajowym" w ocenie sądu, prawidłowa była ocena Agencji, która przyznała wnioskowi spółki 6 punktów. Agencja uznała zatem, że projekt objęty wnioskiem o dofinansowanie doprowadzi do wzmocnienia lub osiągnięcia konkurencyjności na rynku regionalnym. W ocenie spółki, powinna ona w ramach tego kryterium otrzymać 10 punktów, jej projekt bowiem pozwoli na osiągnięcie konkurencyjności na rynku krajowym. Spółka wychodzi z założenia, że jej projekt pozwoli na konkurowanie w zakresie oferowanych produktów i usług z producentami zagranicznymi, o czym mają świadczyć przedstawione faktury sprzedaży do przedsiębiorców z innych województwa, jak również podpisane z dostawcami listy intencyjne. Oceniając te argumenty należy stwierdzić, że nie są one wystarczająco przekonujące, aby uzasadniać przyznanie spółce większej ilości punktów. Odwołując się do treści "Kryteriów wyboru projektów" należy wskazać na następujące zapisy w tym dokumencie: Oceniający przyzna 10 punktów w tym podkryterium w przypadku, gdy zarówno skala jak i charakter dotychczasowej działalności Wnioskodawcy wykazują się konkurencyjnością na poziomie krajowym lub Wnioskodawca przedstawił wiarygodne założenia wprowadzenia produktu/usługi na rynek krajowy. Oceniający przyzna punkty oceniając na podstawie szczegółowej analizy oferowanych produktów oraz kanałów ich dystrybucji. Deklaracja Wnioskodawcy, że będzie działał na rynku krajowym, nie jest wystarczającym powodem do przyznania punktów w tym podkryterium, w szczególności, jeżeli charakter prowadzonej działalności jest zdecydowanie lokalny lub regionalny. Listy intencyjne nie mogą stanowić dowodu świadczącego o wzmocnieniu lub osiągnięciu konkurencyjności na rynku krajowym. Dokumenty takie stanowią jedynie deklarację woli podjęcia współpracy w przyszłości, wcale jednak nie muszą oznaczać podpisania konkretnych umów na wykonanie usług. Do wniosku spółka dołączyła dwie faktury wystawione na przedsiębiorców z siedzibami poza obszarem województwa l. Nie wiadomo jednak, czy faktury te dokumentują rzeczywiście zrealizowane usługi – brak jest informacji na ten temat – w postaci akceptacji faktury (choć by dorozumianej – poprzez potwierdzenie przelewu należności na konto spółki), zawartych umów, innych dokumentów. Ponadto pewne wątpliwości budzi fakt, że wszystkie faktury dołączone do wniosku o dofinansowanie pochodzą z tego samego miesiąca – czerwca 2011 r. Niezależnie od tego trudno uznać, aby wykonanie dwóch zleceń na rzecz przedsiębiorców z innych województwa oznaczało, że spółka jest w stanie wzmocnić lub osiągnąć pozycję konkurencyjną na tak szerokim obszarze, jak rynek krajowy. Spółka nie przedstawiła żadnych wiarygodnych, udokumentowanych informacji na temat struktury rynku krajowego oferowanych przez siebie produktów i usług. W tej sytuacji zdaniem sądu nie ma podstaw, aby zakwestionować zgodność z prawem oceny Agencji w zakresie przedmiotowego kryterium konkurencyjności. W zakresie spornego kryterium "Innowacyjności projektu" spółka wywodzi, że wprowadzana przez nią nowa usługa – sterowane komputerowo cięcie blach za pomocą urządzenia laserowego ma cechy innowacyjności, opiera się bowiem na zakupie nowoczesnego i innowacyjnego sprzętu do produkcji maszyn i urządzeń dla przemysłu rolno-spożywczego w postaci wycinarki laserowej oraz stanowiska elektryki i automatyki produkcyjnej. Innowacyjność tych urządzeń potwierdzają dołączone do wniosku opinie. Oceniając argumentację skarżącej w tym zakresie należy odwołać się do treści "Kryteriów wyboru projektów", które wskazują, że punkty w tym kryterium są przyznawane, jeżeli projekt zakłada wdrożenie innowacji produktowej, procesowej, organizacyjnej lub marketingowej. W zależności od okresu stosowania wdrażanej innowacji w skali międzynarodowej, krajowej lub lokalnej (województwo) oceniający powinien przyznać 3, 7 lub 10 punktów. Co szczególnie istotne w sprawie, w świetle cytowanego dokumentu: "Oceniający przyznaje punkty w tym kryterium biorąc pod uwagę oświadczenie przedsiębiorcy o okresie stosowania wdrażanej innowacji pod warunkiem jednak, że oświadczenie to jest uzasadnione. Wnioskodawca powinien przede wszystkim podać źródła informacji jakie pozwoliły mu określić okres stosowania innowacji na rynku regionalnym, krajowym lub międzynarodowym. Mogą to być opinie jednostek badawczo-naukowych, innych niezależnych instytucji bądź stowarzyszeń branżowych, dokumenty patentowe, dokumenty określające standardy i normy, publikacje naukowe, literatura fachowa, oświadczenia producenta itp. Kopie takich dokumentów bądź ich wyciągi lub streszczenia (np. w przypadku literatury fachowej) powinny być dołączone do wniosku o dofinansowanie. W przypadku, gdy oświadczenie przedsiębiorcy nie będzie odpowiednio udokumentowane oceniający przyzna 0 punktów w tym zakresie. Należy odwołać się również do dokumentu: "Wytyczne dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013", które zawierają swoiste definicje innowacji. W świetle "Wytycznych..." innowacja produktowa – oznacza zmiany polegające na udoskonaleniu wyrobu produktu już wytwarzanego przez przedsiębiorstwo - jednakże innowacją nie można nazwać zwykłego ulepszenia (zmian drugorzędnych, rutynowych ulepszeń, regularnych sezonowych zmian, prostej odsprzedaży nowych dóbr i usług nabytych od innych firm, zmian, które nie zmieniają funkcji, sposobu użycia lub parametrów technicznych dobra albo usługi). Innowacja musi objąć znaczące ulepszenia parametrów technicznych, komponentów i materiałów oraz funkcjonalności. Innowacja produktowa może polegać na rozszerzeniu struktury asortymentowej o nowy produkt. Produkt nowy pod względem technologicznym jest to produkt, którego cechy technologiczne lub przeznaczenie różnią się znacząco od uprzednio wytwarzanych. Innowacje tego typu mogą wiązać się z całkowicie nowymi technologiami, opierać się na połączeniu istniejących technologii w nowych zastosowaniach lub też na wykorzystaniu nowej wiedzy. Termin "produkt" należy rozumieć w ujęciu obejmującym zarówno towary, jak i usługi. Innowacja procesowa (technologiczna) – to zmiana w stosowanych przez przedsiębiorstwo metodach wytwarzania/metodach świadczenia usług, a także w sposobach docierania z produktem do odbiorców. Metody te mogą polegać na dokonywaniu zmian w urządzeniach lub w organizacji produkcji, mogą też stanowić połączenie tych dwóch rodzajów zmian lub być wynikiem wykorzystania nowej wiedzy. Mogą mieć one na celu produkcję lub dostarczenie nowych lub udoskonalonych produktów, które nie mogłyby być wytworzone czy też dostarczone przy pomocy metod konwencjonalnych. Celem tych metod może być także zwiększenie efektywności produkcji lub dostarczenie istniejących produktów. Z przedstawionych zapisów dokumentacji konkursowej płynie wniosek, że w pojęciu innowacyjności produktowej projektu, jako kryterium oceny, nie chodzi o innowacyjność produktów lub usług (technologii) wykorzystanych w realizacji projektu, lecz o innowacyjność efektów realizacji projektu, tj. innowacyjność produktów lub usług wytworzonych w wyniku realizacji projektu. Innymi słowy: nie chodzi o to, by przy pomocy innowacyjnej technologii (produktów) dostarczanych przez podmiot zewnętrzny tworzyć usługi lub produkty już znane na rynku, lecz o to, by efektem realizacji projektu były takie produktu lub usługi, które mają charakter innowacyjny. Z kolei pojęcie innowacyjności procesowej projektu należy interpretować jako innowacyjny charakter technik produkcji lub świadczenia usług. Chodzi tu zatem o znane już, ale nie stosowane jeszcze na szerszą skalę procedury produkcji lub świadczenia usług, zapewniające określone korzyści (np. oszczędność kosztów, mniejsze negatywne oddziaływanie na środowisko, etc.). Zasadnie zwraca przy tym uwagę Agencja, że, jak wynika jasno z opisu kryterium, nie chodzi o innowacyjność produktu w skali przedsiębiorstwa (przedsiębiorstwo wprowadza nie oferowane wcześniej przez siebie produkty), lecz o innowacyjność rynkową – produkty lub usługi innowacyjne na danym rynku. Odnosząc powyższe uwagi do treści wniosku skarżącej spółki należy zgodzić się z oceną Agencji, że wnioskodawca błędnie upatruje innowacyjności projektu w innowacyjnym charakterze rozwiązań stosowanych w urządzeniach, które mają być nabyte w ramach projektu. Zarówno wniosek, jak i dołączone doń opinie potwierdzają innowacyjny charakter planowanych do zakupu urządzeń, ale w ogóle nie odnoszą się do innowacyjności produktów i usług, które dzięki temu mają być oferowane. Jest to całkowicie chybiona argumentacja – we wniosku należało wykazać innowacyjny (w skali odpowiedniego rynku) charakter produktów lub usług, które będą świadczone dzięki realizacji projektu. W tym zakresie spółka nie podaje żadnych argumentów – w szczególności nigdzie w aplikacji spółki nie wskazano, jak długo na danym rynku geograficznym (regionalnym, krajowym międzynarodowym) są stosowane usługi (technologie), które zamierza wprowadzić – w postaci nowych technik cięcia blach laserem. Bez tego nie da się określić, czy projekt spełnia warunki wskazane w opisie kryterium. W związku z powyższym w ocenie sądu, Agencja zasadnie odmówiła przyznania punktów projektowi skarżącej spółki w ramach kryterium innowacyjności. W zakresie kryterium zastosowania technologii ICT spółka argumentowała, że świadczenie usług laserowego cięcia blach oraz ich projektowania może odbywać się wyłącznie z zastosowaniem specjalistycznego oprogramowania. Jej zdaniem oznacza to, że zastosowanie technologii ICT warunkuje wprowadzenie do oferty nowych produktów i usług, a w konsekwencji wprowadzenie tych technik stanowi zasadniczy cel projektu. Niewątpliwym jest, że sporny projekt obejmuje wykorzystanie technologii ICT, definiowanych w "Wytycznych dla Wnioskodawców" jako wszelkie działania związane z produkcją i wykorzystaniem urządzeń telekomunikacyjnych i informatycznych oraz usług im towarzyszących, a także gromadzenie, przetwarzanie, udostępnianie informacji w formie elektronicznej z wykorzystaniem technik cyfrowych i wszelkich narzędzi komunikacji elektronicznej. Jak wynika z treści "Kryteriów wyboru projektów" jeżeli wykorzystanie nowoczesnych technik informacyjnych lub komunikacyjnych stanowi jeden z zasadniczych celów projektu oceniający przyzna 6 punktów. Jeśli wykorzystanie ICT nie jest jednym z celów projektu, ale dodatkowym efektem realizacji projektu - mogą być przyznane 3 punkty. W sytuacji, kiedy projekt nie obejmuje wykorzystania ICT oceniający przyzna 0 punktów. W ocenie sądu w badanym przypadku nie można przyjąć, że zastosowanie technologii ICT stanowi jeden z zasadniczych celów projektu. W istocie techniki te mają charakter pomocniczy w stosunku do głównego celu – wdrożenia nowoczesnej metody cięcia blach. W tej sytuacji trzeba przyjąć, że wykorzystanie technik ICT jest co najwyżej dodatkowym efektem realizacji projektu – stąd zasadne było przyznanie w ramach tego kryterium 3, a nie 6 punktów. Nie ma zatem podstaw, aby zakwestionować zgodność z prawem oceny projektu przez Agencję w omawianym elemencie. Z przedstawionych wyżej względów nie można podzielić zarzutu skarżącej spółki, że ocena projektu przez Agencję została dokonana w sposób sprzeczny z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący. Niezasadne w ocenie sądu są również zarzuty naruszenia przepisów rozporządzenia Nr 1083/2006. Jak trafnie wskazuje Agencja w odpowiedzi na skargę przytoczone przez skarżącą spółkę przepisy (art. 47, art. 48 ust. 3 i art. 60 pkt e) rozporządzenia) dotyczą oceny (przeglądu) programów operacyjnych. Nie mają one nic wspólnego z oceną poszczególnych wniosków o dofinansowanie konkretnych projektów, która to ocena może być przedmiotem sporu rozstrzyganego przez sąd administracyjny. Niezależnie od argumentów podniesionych w skardze, sąd nie znalazł innych uchybień, które mogłyby skutkować uznaniem, że ocena spornego projektu dokonana przez Agencję nastąpiła w sposób naruszający prawo. Sąd uznaje również za celowe odniesienie się w kontekście badanej sprawy do skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011 r. (sygn. akt: P 1/11; OTK-A 2011/10/115). Należy przypomnieć, że wyrokiem tym Trybunał zakwestionował jako niezgodne z Konstytucją niektóre przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, stanowiące podstawę do opracowania całej dokumentacji programu operacyjnego, w oparciu o którą przygotowywane są i oceniane wnioski o dofinansowanie projektów. Ponadto zakwestionowane zostały podstawy prawne, na jakich opiera się system środków odwoławczych przewidzianych w programach operacyjnych. W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2011 r. nie może skutkować automatycznie uznaniem, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo tylko dlatego, że zakwestionowano ustawowe podstawy tworzenia dokumentacji programów operacyjnych dotyczącej przeprowadzania konkursów i środków odwoławczych od rozstrzygnięć w nich podjętych. Po pierwsze należy zwrócić uwagę, że Trybunał Konstytucyjny stwierdzając niekonstytucyjność powołanych wyżej przepisów jednocześnie odroczył termin utraty ich mocy obowiązującej o maksymalny, 18-miesięczny okres czasu, wskazując, iż jest to okres konieczny dla stworzenia nowych regulacji, które uregulują sytuację uczestników konkursów w programach operacyjnych na kolejne okresy programowania. Po drugie dość oczywistym jest, że natychmiastowe odrzucenie wszystkich regulacji, które opierają się na niekonstytucyjnych przepisach ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju doprowadziłoby do swoistej anarchii prawnej i niemożności przeprowadzania żadnych procedur konkursowych w ramach programów operacyjnych. Efekty takiego kierunku interpretacji skutków wyroku TK dotknęłyby w największym stopniu właśnie potencjalnych beneficjentów, zamknęłyby im bowiem drogę do ubiegania się o środki z funduszy unijnych aż do czasu zmiany przepisów przez ustawodawcę. Z tych względów sąd prezentuje stanowisko, że pomimo wyroku TK z 12 grudnia 2011 r., niekonstytucyjne przepisy ustawy i oparte na nich regulacje poszczególnych programów operacyjnych powinny być stosowane do upływu okresu odroczenia terminu utraty mocy obowiązującej lub do czasu ich zmiany przez ustawodawcę. Mając powyższe na uwadze, sąd oddalił skargę na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.