III SA/Lu 406/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie WSA Anna Strzelec (sprawozdawca), WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Asystent sędziego Bartosz Kuś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi "W. S." Spółki akcyjnej z siedzibą w W. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Rady Miasta na rzecz "W. S." Spółki akcyjnej z siedzibą w W. [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 27 maja 2019 r. Rada Inne (dalej też jako: "Rada Miasta") działając na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm., dalej też jako: " u.s.g.") podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym Rady Inne R. Z. (dalej też jako: "radny", uczestnik") przez W. S. S.A. (dalej też jako: "spółka", "pracodawca", "skarżąca"). W uzasadnieniu uchwały wskazano, że w dniu [...] kwietnia 2019 r. do Rady Inne wpłynął wniosek "W. S." S.A. z siedzibą we W. o wrażanie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym R. Z.. Spółka wskazała, że z radnym łączy spółkę umowa o pracę na czas nieokreślony zawarta w dniu [...] stycznia 2015 r. w związku z realizacją kontraktu handlowego dla klienta spółki, który zleca szereg usług na zasadzie tzw. outsourcingu. Klient poinformował skarżącą, że od dnia [...] czerwca 2019 r. rezygnuje z zamawiania usług, do których wykonywania skarżąca zatrudniła R. Z.. W związku z tym, że spółka nie realizuje tego rodzaju usług na rzecz tego samego lub innego klienta na terenie na jakim został zatrudniony radny zmuszona jest zlikwidować jego stanowisko pracy. W uzasadnieniu uchwały wskazano również, że radny w odpowiedzi na pismo Przewodniczącego Rady Miasta poinformował, że przez okres ostatnich 20 lat wykonywał swoje obowiązki sumiennie. Wdrażał nowe projekty i systemy, pisał oprogramowania dzięki którym firma zyskiwała na jakości. Nigdy ze strony zarządu i pracodawcy nie było zastrzeżeń do wykonywanych obowiązków, był chwalony i premiowany, a pracę zawodową starał się wykonywać tak by nie kolidowała z funkcją radnego. W uchwale wskazano, że Komisja Skarg Wniosków i Petycji po wysłuchaniu obu stron na posiedzeniu w dniu [...] maja 2019 r. zwróciła się do Rady Miasta o nie wyrażenie zgody na rozwiązani stosunku pracy z radnym, uważając, że rozwiązanie stosunku pracy jest związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Pismem z dnia 28 czerwca 2019 r. W. S. S.A wniosła skargę na przedmiotową uchwałę. Zaskarżonej uchwale zarzuciła: I. rażące naruszenie przepisów postępowania tj.: 1) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej też jako "k.p.a."), poprzez rozpoznanie wniosku o udzielenie zgodny na rozwiązanie stosunku pracy z radnym R. Z. nierzetelnie, jednostronnie i bez uwzględnienia stanowiska skarżącej, 2) art. 11 oraz art. 140 w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez zaniechanie w treści uzasadniania zaskarżonej uchwały wyczerpującego i przekonywującego wskazania i wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi Rada Inne kierowała się przy odmowie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym oraz przyczyn, z powodu których całkowicie pominięto twierdzenia i dowody przedstawione przez skarżącą, 3) art. 8 k.p.a. - poprzez wydanie niejasnej, jednostronnej i niewystarczająco uzasadnionej uchwały, II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 89 ust.1a w zw. z art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym poprzez przekroczenie 30-dniowego terminu na podjęcie uchwały w przedmiocie wniosku skarżącej, 2) art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym poprzez brak zbadania zasadności wniosku skarżącej o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym i podjęcie uchwały odmawiającej, pomimo, że argumenty przedstawione przez skarżącą obiektywnie uzasadniają rozwiązanie umowy o pracę z pracownikiem, a jednocześnie zdarzenia będące podstawą rozwiązania tego stosunku nie mają jakiegokolwiek związku z wykonywaniem przez radnego jego mandatu, 3) art. 2 i 7 Konstytucji RP poprzez rozpoznanie wniosku o udzielenie zgodny na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nierzetelnie, jednostronnie i bez uwzględnienia stanowiska skarżącej oraz poprzez zaniechanie w treści uzasadniania zaskarżonej uchwały wyczerpującego i przekonywującego wskazania wyjaśnienia zasadności przesłanek podjętego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze podniesione zarzuty spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz o zasadzenie na rzecz skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu zarzutów spółka przypomniała, że R. Z. jest zatrudniony w spółce od [...] stycznia 2015 r. na stanowisku serwisanta w związku z realizacji kontraktu handlowego dla klienta skarżącej, który zleca skarżącej szereg usług na zasadzie tzw. outsourcingu. Ponieważ klient od [...] czerwca 2019 r. rezygnuje z zamawiania usług, do których wykonywania skarżąca zatrudniła radnego, tj. usług z zakresu utrzymania i dostarczania usług telekomunikacyjnych i teletechnicznych, polegających m.in. na monitowaniu urządzeń wewnętrznych i zewnętrznych w celu realizacji zleceń klienckich na usługi telekomunikacyjne i teletechniczne, monitorowaniu systemów bezpieczeństwa, utrzymaniu i konserwacji urządzeń w celu zapewnienia ciągłości ich pracy urządzeń, naprawianiu i usuwaniu usterek w celu realizacji spraw awaryjnych i skarżąca nie realizuje wyżej opisanego rodzaju usług na rzecz tego samego lub innego klienta na terenie na jakim został zatrudniony radny, to zmuszona była do zlikwidowania jego stanowiska pracy. Likwidacja jest rzeczywista, gdyż spółka nie zatrudnia innych osób na takim samym stanowisku, jak również nie zamierza nikogo zatrudnić na miejsce radnego. Spółka wskazała również, że na posiedzeniu Komisji Skarg Wniosków i Petycji (dalej tez jako "Komisja") w dniu [...] maja 2019 r. przedstawiciel skarżącej wyjaśnił, że motywami zwolnienia radnego jest wyłącznie likwidacja stanowiska związana z wycofaniem zamówienia od klienta i poinformował Radę Miasta, że w momencie podejmowania decyzji o zwolnieniu radnego skarżąca nie miała świadomości, że jest on radnym. Skarżąca dowiedziała się o tym w dniu [...] marca 2019 r., w momencie wręczenia radnemu wypowiedzenie umowy o pracę, co radny przyznał na posiedzeniu Komisji. Tym samym decyzja o wypowiedzeniu umowy nie ma jakiegokolwiek związku z pełnioną przez radnego funkcją, o której skarżąca nie miała w ogóle wiedzy. Spółka podniosła również, że z uzasadnienia uchwały nie wynika w żaden sposób czy Rada Miasta również zajmuje takie stanowisko jak Komisja (że zwolnienie ma rzekomy związek z mandatem radnego), a jeśli tak - to z jakich powodów. Spółka argumentowała, że z uchwały nie wynika z jakich powodów odmówiono wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, czy chodzi o związek ze sprawowaną funkcją radnego czy też o inne powody, a jeśli chodzi o mandat radnego, to nie wiadomo z jakich przyczyn Rada Miasta dopatrzyła się tego związku. Skarżąca z odwołanie do orzecznictwa i judykatury uzasadniała, że jeżeli podstawą odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, rada ma obowiązek wykazać przyczyny usprawiedliwiające odmowę i nie może ograniczać się do oceny, czy podane przez pracodawcę powody uzasadniają rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Ogólnikowe wskazanie w pełni pozytywnej oceny pracy radnego, zapewnienie stabilności stosunku pracy, nie można uznać za usprawiedliwiające odmowę wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Celem regulacji art. 25 ust. 2 u.s.g. jest zapewnienie radnemu swobodnego sprawowania mandatu, a nie zabezpieczenie go przed utratą pracy, a rada podejmując uchwałę w przedmiocie wyrażenia zgody na zwolnienie, nie powinna ingerować w prawo pracodawcy do "rozstania" się z pracownikiem, gdy ma to uzasadnienie w obowiązującym porządku prawnym i nie jest związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. W ocenie skarżącej, skoro wyłączną podstawą zamierzonego wypowiedzenia umowy o pracę radnemu jest likwidacja jego stanowiska pracy, a więc przyczyna nie związana z wykonywaniem przez radnego jego mandatu, to brak jest podstaw do odmowy wyrażenia zgody przez Radę Inne na rozwiązanie przez skarżącą stosunku pracy z radnym R. Z.. Skarżąca wyjaśniła również, że wobec doręczenia jej uchwały zawierającej negatywną decyzję Rady Miasta co do możliwości zwolnienia pracownika spółki będącego radnym, niewątpliwie ma interes prawny we wniesieniu niniejszej skargi celem wyeliminowania zaskarżonej uchwały z obrotu. W odpowiedzi na skargę Inne (organ) wniosło o odrzucenie przedmiotowej skargi ewentualnie o jej oddalenie w całości. Organ wskazał, że R. Z. wykonuje pracę dla firmy TP T. . Podlega również bezpośrednio pod kierownictwo firmy TP T. i to właśnie z nimi ustala zakres swoich prac i obowiązków służbowych. Uzgadnia również ewentualne zwolnienia (związane także z pracą radnego), omawia oraz rozwiązuje problemy techniczne i czasowe wynikające z zakresu jego obowiązków służbowych. W związku z tym firma W. S. S.A. nie ma praktycznie żadnej wiedzy w tym temacie. Radny R. Z. w swoich wyjaśnieniach jednoznacznie stwierdził, że wszystkie zadania i polecenia służbowe wykonuje na polecenie kierownictwa TP T., a W. S. S.A. od czasu zatrudnienia radnego nie miała bezpośredniego kontaktu w sprawach służbowych z radnym i nie może nie mieć wiedzy na temat jego pracy. Organ wyjaśnił również, że Komisja Skarg Wniosków i Petycji podczas posiedzenia w dniu [...] maja 2019 r. wysłuchała obie strony oraz zapoznała się z dokumentami stwierdzając, że rozwiązanie stosunku pracy związane jest z wykonywaniem funkcji radnego. Komisja uznała, że godziny (13.00, 14.00) pracy komisji i sesji rady miasta kolidowały z wykonywaniem obowiązków służbowych w firmie TP T. ("W. S." S.A.), a z wyjaśnień radnego wynikało, że niejednokrotnie zdarzały się problemy z uczestniczeniem w komisjach stałych, w których radny nie mógł uczestniczyć w związku z pracą zawodową a także odwrotnie. Komisja stwierdziła, że niemożliwa jest niewiedza firmy o sprawowaniu po raz trzeci funkcji Radnego Rady Inne przez R. Z., a z wyjaśnień uzyskanych od radnego jasno wynika, że taka informacja została niezwłocznie przekazana bezpośredniemu przełożonemu, A. S., który ma bezpośredni kontakt z przedstawicielami firmy W. S. w L.. Radny R. Z. wyjaśniał również, że o pracy radnego wiedzą wszyscy pracownicy TP T. w regionie (jest radnym od 9 lat) i zawsze powiadamiał o funkcji radnego przełożonych i współpracowników. Odnosząc się do samego zamiaru likwidacji stanowiska pracy, Komisja miała spore wątpliwości co do jego likwidacji. Z wyjaśnień radnego wynikało bowiem, że jego praca i teren jaki obsługiwał zawodowo jest nadal wykonywana przez pracowników TP T. i obecnie nie ma takiej możliwości, aby zaprzestać pracy na urządzeniach teletransmisyjnych O. . Pracownicy W. S. i TP T. nadal obsługują teren województwa l. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 (inne niż akty prawa miejscowego), podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Podjęta przez Radę Miasta uchwała jest aktem ze sfery władztwa publicznego, który odnosi się do praw i obowiązków radnego, dotyczy więc czynności organów administracji publicznej w sprawie z zakresu administracji publicznej, a pracodawcy, który złożył wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym służy skarga na uchwałę odmawiającą zgody na rozwiązanie stosunku pracy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2012 r.,sygn. akt II OSK 870/12, LEX nr 1216780) Do akt dołączono umowę o prace zawartą [...] października 2014 r. pomiędzy skarżącą a radnym R. Z.. Tym samym wniosek organu o odrzucenie skargi jest niezasadny. Nie można z kolei podzielić zarzutu skargi, co do naruszenia art. 89 ust.1a w zw. z art. 25 ust. 2 u.s.g. poprzez przekroczenie 30-dniowego terminu na podjęcie uchwały w przedmiocie wniosku skarżącej. Zgodnie z art. 89 ust. 1 u.s.g. jeżeli prawo uzależnia ważność rozstrzygnięcia organu gminy od jego zatwierdzenia, uzgodnienia lub zaopiniowania przez inny organ, zajęcie stanowiska przez ten organ powinno nastąpić nie później niż w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego rozstrzygnięcia lub jego projektu, z zastrzeżeniem ust. 1a. Termin, o którym mowa w ust. 1, wynosi 30 dni, jeżeli zatwierdzenie, uzgodnienie lub zaopiniowanie wymagane jest od organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego (ust. 1a). Jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1 lub 1a, nie zajmie stanowiska w sprawie, rozstrzygnięcie uważa się za przyjęte w brzmieniu przedłożonym przez gminę, z upływem terminu określonego w ust. 1 lub 1a (ust. 2). Za wyrokiem Sądu Najwyższego z listopada 2010 r. sygn. akt II PK 111/10, LEX nr 1112993, stwierdzić należy, że niepodjęcie przez radę miasta (gminy) uchwały w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem będącym radnym w terminie 30 dni od doręczenia pisma pracodawcy o zamiarze rozwiązania stosunku pracy nie może być uznane za wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy, w rozumieniu art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Rada gminy nie jest związana 30-dniowym terminem, o którym mowa w art. 89 u.s.g., gdyż przepis ten dotyczy wyłącznie współdziałania między organami samorządowymi. Podzielić natomiast należy zarzuty skarżącej, co do naruszenia art. 25 ust. 2 u.s.g. oraz art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z art. 25 ust. 2 u.s.g. rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy, której jest członkiem. Rada gminy odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Jak zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 7 czerwca 2018 r., sygn.. akt II OSK 923/18, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako CBOSA, wykładnia art. 25 ust. 2 u.s.g. przeszła ewolucję od stanowiska, które sprowadzało się do tego, że wyrażenie zgody przez radę gminy na rozwiązanie stosunku pracy z radnym jest pozostawione do swobodnej decyzji rady, z wyjątkiem sytuacji, gdy podstawą tego rozwiązania są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu (tak w uzasadnieniu uchwały SN z 24 listopada 1992 r., w sprawie sygn. akt. I PZP 55/92) do sposobu wykładni, w którym podnosi się, że jeżeli podstawą odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, rada gminy ma obowiązek wykazać przyczyny usprawiedliwiające odmowę i nie może ograniczać się do oceny, czy podane przez pracodawcę powody uzasadniają rozwiązanie stosunku pracy z radnym (wyrok NSA z 27 lipca 2017 r. sygn. akt II OSK 1445/17) oraz, że jeżeli podstawą odmowy nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, rada gminy ma obowiązek wykazać przyczyny usprawiedliwiające odmowę wyrażenia zgody z uwagi na status radnego i nie może ograniczać się do oceny, czy podane przez pracodawcę powody uzasadniają rozwiązanie stosunku pracy z radnym (wyrok NSA z 13 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 211/16). Tym samym można zauważyć zaostrzenie linii orzeczniczej dotyczącej swobody organu stanowiącego w zakresie wyrażania zgody na rozwiązanie stosunku pracy pracownika – radnego w sytuacji, gdy przyczyną tego rozwiązania są okoliczności niemające związku z wykonywaniem mandatu przedstawicielskiego. Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku postawił tezę, że art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym powinien być wykładany w ten sposób, że rada gminy nie może odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. W związku z tym rada gminy jest uprawniona do oceny zasadności podstaw rozwiązania z radnym stosunku pracy tylko w takim zakresie, w jakim jest konieczny do wykazania, że podane przez pracodawcę przyczyny są pozorne, zaś rzeczywistymi przyczynami są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. NSA wskazał również, że regulacji tej nie należy odczytywać w ten sposób, że w sytuacji opisanej w zdaniu drugim tego przepisu rada ma obowiązek odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy, zaś w innych przypadkach jest to pozostawione jej uznaniu. W ocenie NSA, prowadziłoby to do nieuzasadnionego uprzywilejowania radnych kosztem ich pracodawców, gdyż rada gminy mogłaby odmówić zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy, gdy to rozwiązanie nie ma żadnego związku z wykonywaniem przez pracownika mandatu radnego. Uprzywilejowanie radnych w zakresie możliwości rozwiązania z nimi stosunku pracy jest uzasadnione jedynie wtedy, gdy to rozwiązanie ma związek ze sprawowaniem mandatu radnego. W związku z tym zdanie drugie art. 25 ust. 2 u.s.g. należy odczytywać jako wskazanie okoliczności uzasadniających odmowę wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Taka wykładnia uwzględnia też to, że radny, jak każdy inny pracownik, będzie mógł przed sądem pracy wykazywać, że powody rozwiązania z nim stosunku pracy, niezwiązane z wykonywanym mandatem radnego, są niezgodne z prawem i nieuzasadnione. Tym samym nie ma żadnych powodów, aby radna gminy wkraczała w kompetencje sądu pracy i oceniała zasadność przyczyn rozwiązania stosunku pracy z radnym, z wyłączeniem jedynie sytuacji, gdy ma to związek z oceną, czy rzeczywista przyczyna rozwiązania stosunku pracy nie jest jednak związana z wykonywaniem mandatu radnego. Skład orzekający w niniejszej sprawie to stanowisko podziela (por.też orzeczenia w sprawach sygn. akt: III SA/Łd 749/19, i II SA/Rz 916/19 – CBOSA). Przenosząc powyższe na kanwę sprawy niniejszej stwierdzić należy, że w ocenie sądu, Rada Miasta nie wykazała, że rozwiązanie stosunku pracy z radnym nastąpiłoby w związku ze zdarzeniem związanym z wykonywaniem mandatu radnego. Ochrona stosunku pracy radnego jest zaś uzasadniona, jak wskazano, tylko w sytuacji, gdy zostanie udowodnione, że do rozwiązania stosunku pracy nie doszłoby, gdyby pracownik nie posiadał mandatu radnego. Motywy jakimi kierowała się Rada Miasta, powinny natomiast wynikać z jasnego i kompletnego uzasadnienia uchwały. Uchwała w sprawie niewyrażenia zgody na zwolnienie z pracy radnego wymaga przeanalizowania wszystkich istotnych w sprawie okoliczności, które powinny być uwzględnione w jej uzasadnieniu. Brak zaś uzasadnienia, wskazującego na motywy, jakimi kierowała się rada, uniemożliwia ocenę, czy wystąpiła sytuacja określona w art. 25 ust. 2 u.s.g. (wyrok NSA w sprawie sygn. akt II OSK 1074/10 - CBOSA). Uchwała powinna być uzasadniona w sensie obiektywnie weryfikowalnych argumentów, jak również mieć oparcie w stanie faktycznym dotyczącym powodów rozwiązania stosunku pracy. Tak, więc w każdym przypadku niewyrażenia zgody przez radę na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, powinno być wykazane, że wykonywanie przez pracownika mandatu radnego, choćby w najmniejszym stopniu, determinuje decyzję pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę. Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy trafnie podnosi skarżąca, że z podjętej przez organ uchwały nie wynika z jakich w istocie powodów odmówiono wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym R. Z.. Nie wiadomo czy chodzi o związek ze sprawowaną funkcją radnego, czy też o inne powody. Rada Miasta nie wykazała przede wszystkim z jakich przyczyn dopatrzyła się związku rozwiązania stosunku pracy z sprawowaniem mandatu radnego. Uzasadnienie kontrolowanej w niniejszym postępowaniu uchwały jest ogólnikowe, zawiera w istocie przytoczenie treści wniosku i oświadczenia radnego i "suche" stanowisko, że Rada Inne nie wyraża zgodny na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, poprzedzone stwierdzeniem, że Komisja Skarg Wniosków i Petycji po wysłuchaniu obu stron na posiedzeniu w dniu [...] maja 2019 r. zwróciła się do Rady Miasta o nie wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, uważając, że rozwiązanie stosunku pracy jest związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Trafnie zatem zarzuca skarżąca, że w istocie trudno stwierdzić, czy przedstawione w konkluzji uzasadnienia uchwały stanowisko jest stanowiskiem Komisji, czy Rady Miasta. W ocenie sądu, w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały nie ma przekonującej argumentacji, która wiązałaby konkretne zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu z rozwiązaniem z nim stosunku pracy. Natomiast okoliczności merytoryczne jak kwalifikacje i premiowanie nie należą do rady, gdyż zasadność i prawidłowość wypowiedzenia umowy o pracę i wszelkie spory z tym związane, jak już wskazano, należą do właściwość sądu pracy. Przypomnieć przy tym należy, że regulacja art. 25 ust. 2 u.s.g. została wprowadzona dla zagwarantowania możliwości sprawowania przez radnego mandatu, zgodnie z przyjętymi rozwiązaniami w tej ustawie. Celem tej regulacji nie jest natomiast udzielenie bezwarunkowej ochrony w sferze uprawnień radnego w płaszczyźnie regulowanej przepisami prawa pracy, pozbawiając pracodawcę możliwości rozwiązania stosunku pracy z radnym. Celem art. 25 ust. 2 u.s.g. nie jest zapewnienie radnemu nieusuwalności z pracy jaką wykonuje. Rada nie posiada bowiem uprawnień do tego, aby oceniać konieczność czy zasadność ruchów personalnych podejmowanych przez pracodawcę. Powinno się wyraźnie oddzielić sferę interesów radnego, jako funkcjonariusza publicznego, posiadacza mandatu i członka organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, od sfery interesów pracowniczych radnego - pracownika (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt II OSK 449/17 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Admistracyjnego w Warszawie w sprawie sygn. akt VIII SA/WA 650/18 – CBOSA). Uzasadnienia uchwały nie może natomiast zastępować odpowiedź na skargę, w której organ "próbuje" wykazać związek zwolnienia ze sparowaniem mandatu. Przy czym podnoszone przez organ okoliczności nie mają odzwierciedlenia w aktach sprawy. W aktach sprawy znajduje się jedynie wyciąg z posiedzenia Komisji odbytego w dniu [...] maja 2019 r., z którego wynika jedynie końcowe stanowisko Komisji o umieszczeniu w porządku obrad projektu uchwały w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Tym samym uznać należy, że Rada Miasta podjęła uchwałę w sposób arbitralny, abstrahując od motywów podanych przez ustawodawcę i argumentów podawanych przez skarżącą. Skoro zatem brak w rozstrzygnięciu Rady Miasta argumentacji co do wykazania związku rozwiązania umowy o pracę z wykonaniem mandatu radnego, jak i nawet co do innych przyczyn, które przemawiałyby, w ocenie Rady Miasta, za odmową wyrażenia zgody, to podzielić należy stanowisko pracodawcy, że zaskarżona uchwała istotnie narusza art. 25 ust. 2 u.s.g. w związku z art. 107 § 3 k.p.a., jak również art. 8 i art. 11 k.p.a.. Zgodnie natomiast z art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego stwierdza nieważność tej uchwały w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza możliwość stwierdzenia jej nieważności. Przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 u.s.g. stosownie do którego nieważna jest uchwała organu gminy sprzeczna z prawem. Z tych przyczyn należało zaskarżoną uchwałę wyeliminować z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności. Organ weźmie pod uwagę przedstawione wyżej stanowisko prawne pamiętając, że odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy musi być podporządkowana ochronie wartości, które są istotne i chronione przez porządek prawny. Art. 25 ust. 2 u.s.g. nie ma na celu zapewnienie radnemu nieusuwalności z pracy jaką wykonuje i uchwała rady o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie rozstrzyga o tym, że radny ma być zwolniony, a jedynie usuwa przeszkodę rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcę. Jeżeli, w ocenie Rady Miasta, rozwiązanie stosunku pracy z radnym R. Z. ma chociażby w znikomym stopniu związek ze sprawowanym mandatem, a likwidacja stanowiska pracy jest pozorna, to organ te okoliczności wykaże stosowną argumentacją, tak aby jego rozstrzygnięcie mogło zostać poddane pełnej i merytorycznej weryfikacji. Na organach administracji spoczywa bowiem nie tylko obowiązek wskazania swojego rozstrzygnięcia, ale i umotywowania swojego stanowiska w tym zakresie, tj. przedstawienia toku rozumowania, który doprowadził do podjęcia rozstrzygnięcia, w tym wskazania przyczyn zajęcia danego stanowiska, jak i powodów, dla których zarzuty i argumenty podnoszone przez stronę są lub nie są zasadne. Podejmowanie rozstrzygnięcia (tu w formie uchwały) to również proces myślowy, który powinien być logiczny i spójny, i który powinien zmierzać do uświadomionej konkluzji, opartej o uświadomione motywy działania. Uzasadnienie ma stanowić uzewnętrznienie tychże motywów, pokazanie rozumowania organu, a nie tylko wykaz zebranych faktów i norm. Uzasadnienie ma stanowić właśnie odpowiedź na pytanie: "dlaczego?", a nie tylko stwierdzenie "że". W świetle art. 11 k.p.a. motywy rozstrzygnięcia organu powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Ma zatem umożliwić zarówno adresatowi jak i ewentualnie w dalszej kolejności sądowi pogłębioną kontrolę i ocenę rozumowania organu. Mając na uwadze powyższe, a przede wszystkim istotne naruszenie art. 25 ust. 2 u.s.g., sąd, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis sądowy (300 zł), wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej (480 zł), opłatę od pełnomocnictwa (17 zł), sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).