III SA/Lu 519/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia 23 lipca 2014 r., nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia 23 lipca 2014 r., nr [...]. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia 23 lipca 2014 r., nr [...]. Skarżący nie uzasadnił tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny L. zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Użyte w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a, regulujących zakres sądowej kontroli. Ostatni z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga. W związku z powyższym, treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, który w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99 stwierdził, że zwrot normatywny "w granicach danej sprawy" odnosi się do postępowania, którego przedmiotem jest sprawa wykazująca tożsamość przedmiotową i podmiotową (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX, W. 2009, str. 207-208). Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 lutego 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji - Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia 23 lipca 2014 r., nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez posiadania w pojeździe wymaganego ważnego zezwolenia. Skarżący wnosi o wstrzymanie wykonania wyżej wymienionej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Z. o nałożeniu kary pieniężnej. W ocenie Sądu, w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji objętej wnioskiem o ochronę tymczasową, a przedmiotem tej decyzji jest nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, to nie zachodzi między obydwoma sprawami tożsamość przedmiotowa. Decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia 23 lipca 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez posiadania w pojeździe wymaganego ważnego zezwolenia nie stanowi więc aktu wydanego w granicach sprawy objętej postanowieniem w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie (por. postanowienia NSA: z dnia 14 września 2010 r. o sygn. akt II GZ 246/10, z dnia 12 czerwca 2012 r. o sygn. akt II FZ 441/12, z dnia 12 grudnia 2013 r. o sygn. akt I GZ 545/13). Ubocznie podnieść należy, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Skarżący we wniosku w ogóle nie podał okoliczności wskazujących na spełnienie przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.