III SA/Lu 575/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wójta Wójt Gminy z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wójta Wójt Gminy z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie skutkowałoby nieważnością postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy art. 3 – 5 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg wskazanych w tym przepisie, w tym m.in. skarg na decyzje administracyjne. Z przepisów tych wynika, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. Kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje wszystkich przypadków, w których organy administracji publicznej podejmują decyzje administracyjne. Przepisy ustaw szczególnych przewidują bowiem odstępstwa od zasady, że od decyzji organu I instancji służy odwołanie, jak również wyłączają kontrolę działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne. Jednym z takich przypadków jest regulacja zawarta w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052, ze zm.). Zgodnie z art. 33 ust. 1 tej ustawy, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Stosownie natomiast do treści art. 33 ust. 3 ustawy, strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi, przy czym chodzi o sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Z powyższych przepisów wynika, że stronie niezadowolonej z decyzji podjętej przez organ nie przysługuje odwołanie w administracyjnym toku instancji, lecz żądanie przekazania sprawy sądowi powszechnemu. Decyzja wydana na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne załatwia sprawę merytorycznie i kończy postępowanie administracyjne. Kolejnym zaś etapem jest rozpoznanie sprawy przez sąd powszechny na podstawie wniesionego przez stronę żądania. Nie jest natomiast dopuszczalne zaskarżenie takiej decyzji do sądu administracyjnego, co wynika wprost z treści art. 33 ust. 3 cyt. ustawy (por. też uchwałę NSA z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPK 31/02, wyrok NSA z dnia 22 maja 2003 r. sygn. akt II SA 2678/01, postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt I OSK 1454/20, wyrok WSA w Lublinie z dnia 3 grudnia 2009 r. sygn. akt III SA/Lu 423/09, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 14 marca 2016 r., sygn. akt. III SA/Łd 131/16, postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 881/19, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 1 lipca 2021 r. sygn. akt III SA/Łd 592/21). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wójta Wójt Gminy z dnia [...] października 2017 r., zatwierdzająca rozgraniczenie nieruchomości. Jako podstawę prawną decyzji organ powołał art. 33 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Z akt sprawy wynika, że w skarżąca została prawidłowo pouczona o wskazanym wyżej trybie wynikającym z treści art. 33 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zatem właściwy do rozpoznania sprawy rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Z tych wszystkich przyczyn, Sąd postanowił odrzucić wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., jako wniesioną w sprawie nieobjętej jego kognicją.